Vogels van de duisternacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133
133Wie telt de spreeuwen nog
boven de stenen dorpskerk?
Het was een zwarte wolk van dromen,
toen, aan de lijdende duinen.
Je herinnert je de witte meeuwen,
een bittere passie die verlangde in het donker.
Je wilde het groots, groteske hoogmoed,
als een vogel uitkijkend over de mensheid.
De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller…
Bezig met laden