Alle inzendingen van Joris Olivier

Dionysos gevolgd door bacchanten En van wellust bezeten saters Op weg naar het bacchanaal, Orgie van drank en sensuele lust. Gekleed in alleen een kroon Van klimop en volgegoten Met wijn zich overgevend Aan sensuele dans en seks. Hét ritueel van de arme Grieken Die hard moesten werken Om ternauwernood te overleven. Bacchanalen waren…

Mocht ik nog één maal die euforie Beleven van vlinders in mijn buik, En weer vliegen naar ’t hemels Genot ik ervoer bij de liefdes 'k had, Dromend herbeleef ik van weleer, En herinner ik keer op keer, Ik lange niet meer proeven mocht, Liefde mij nooit meer bezocht. Het verlangen houdt mij fier, Al is mijn leven vlak, Wijl ik d’liefde…

Mijn gedachten zweven her en der, In verleden en heden, in fantasie, Laatste heb ik aardig onder de knie, Er vreemde en mooie dingen zie. Ik beleef fijne dingen steeds weer, Geniet van dingen niet kende eer, Omarm al die mooie gedachten, Waar ’k nooit op hoef te wachten. Ik zing en fluit het hoogste lied, Soms in gedachten, soms hard op…

Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind. Het verlangen is een puur gevoel, Intens alsof ik herbeleef Wat van…

Ware liefde Is onvoorwaardelijk, Kent geen jaloezie, Is louter geven.…

Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

De zomer zomert, De herfst kondigt zich al aan, De winter komt gauw.…

Cogito ergo sum Zei de Franse wijsgeer Descartes, Die ooit in Nederland verbleef, En daarna in Denemarken. Als je eenmaal dood bent, Kan je niet denken dus besta je niet, Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt, Zoals bij Descartes, dus geen strop. Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale…

Heel bedachtzaam zei ze nee, Waartegen? Geen idee. Zit dat je dwars? Of kan Dat ze nee zei, Je helemaal niks schelen? Neen, dát interesseert me niet, Waartégen daarentegen, Ja, dát interesseert me wél. Dán zal je ’t moeten vragen, Anders blijf je zitten met die vraag, Je verdere ganse leven! Dat deed ik, maar ze zei niets, Nou is…

Met één been over de rand En het andere op de kant, Is sprake van een schisma, Een onoverkomelijke breuk, Die hen zover uiteen drijft, Dat er geen weg terug is. Gaan als gescheiden eenheid Elk huns weegs naar gisteren En vandaag, maar morgen Brengen ze de ‘The Last Post‘, Nadat ’t ‘Silenzio‘ is geblazen.…

Klep, klep, klip en klaar, Stap voor stap in de verte staar Naar d’einder in ’t verschiet, Waar je helemaal niets van ziet, Noch hoort, noch voelt of ruikt, In duister en in doodse stilte Verhuld blijft tot in eeuwigheid.…

Mijn ogen dwalen over haar zijn, Strijken langs haar lippen, Om dan haar borsten te strelen, Op weg naar haar diepste wezen. Er aangekomen hen voeren Naar een waarlijk hof van Eden, Waar ’t zalig is vertoeven, Tot ’t eind der tijden willen zijn.…

Liefde en haat, vreugde en verdriet, Tederheid en wreedheid, Altruïsme en afgunst, is wat je Wereldwijd overal ziet. Maar het is niet gelijk verdeeld, Je kan het nergens kopen, Het kost allemaal niets, en toch Sommigen zijn gelukkig, En anderen helemaal niet. Welzijn is niet met de dommen, Juist de slimmen en vooral de sluwen Díe hebben…

In de groene weiden grazen koeien, al vanuit de verte hoor je ze loeien. Op straat fietsen lachende meiden, die elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…

Ik sta met beide benen de grond. Vóór mij is geen eind in zicht, links en rechts gaan eindeloos door en ook achter mij is het einde niet in zicht, als ik mijn blik omhoog richt, zoek ik tevergeefs het verschiet, vinden doe ik het niet. Alleen de grond waarop ik sta is begrensd en biedt houvast, terwijl ik verder in duister tast. Verheugd…

Mijn grote liefde, Bewaar ik diep in m‘n hart, Tot ik overlijd.…

Ik schrijf 'n gedicht op je huid, Waarin ik mijn liefde voor jou uit, Als aaneengeregen woordenstroom In een sonnet van vier strofen. Woorden die mijn liefde kerven In de vezels van jouw huid, Daar diep in jou binnendringen, En meestromen in d'adren Naar jouw voor mij kloppend hart, Waar jouw liefde wacht, Het bewaart tot in de eeuwigheid…

Jij bent mijn droomkoningin, Die mij elke nacht bezoekt, In steeds andere gedaanten, Steeds met ’t zelfde zalige Lijf en zacht strelende handen, Die mij voeren in wolken Van heerlijk geurende parfums Onder klanken van violen In een orkestrale symfonie Van betoverende melodieën, Die ik niet weerstond en Mij stuwden naar hemelhoge Euforische…

De honger stilt geen dorst, Water stroomt van hoog naar laag, Hoe hoger hoe droger. Ik krijg steeds meer trek in jou, Omdat ik zo erg van je hou, ’k Je zo ontzettend lekker vind, Nooit genoeg van je krijgen kan. Steeds krijg ’k de deksel Op mijn in de kan gestoken neus, Tja, dat krijg je er van, ’k Lig er maar niet wakker van.…

Zij dacht niet meer aan toen Zij van hem kreeg onder d’oude beuk Van hem haar allereerste zoen, En dat vond hij dus niet leuk, Toen hij haar bij de super tegenkwam. Zelfs niet toen hij dat haar verhaalde, Herinnerde ze zich het niet, Waarvan hij dus ontzettend baalde, En ook dát raakte haar niet. Zijn voorstel om samen wat te drinken,…

Zijn schamel zijn Was voor hem meer dan genoeg, Bood ieder hulp zoveel hij kon, Een altruïst pur sang. Nochtans nam een snoodaard Het weinige hij had. Thans kwijnt hij eenzaam weg, Geen mens die zich bekommert Om zijn trieste lot. Je vindt ze overal Uit zicht van de welgestelden, De armen met een ruim hart, Het ruime hart dat De welgestelden…

Met wijd gespreide armen Lag het bed mij op te wachten, Een hartelijk welkom, Duidelijk ook welgemeend. Ik liet mij in de gespreide armen Vallen, met een diepe zucht, Vol blijde verwachting, Naar mijn welverdiende rust. Ik droomde van verre reizen, Naar onbekende oorden, Meegevoerd Op zachte, koele briesjes. Ik ontwaak geheel uitgerust…

Jij bent de bloesem Die mijn leven kleur geeft En d’geur van mirre en jasmijn, De reden van mijn zijn. De stralend blauwe hemel Is het decor van ons liefdesballet, Op het aardse podium Onder de schijnwerpers van de zon, De maan en de sterren. Jij bent ’t middelpunt in mijn leven, Waar alles omheen draait, Mij voert in arabesken Naar…

Zij staarde stil voor zich uit, Een traan welde uit haar oog, Een koekoek koekoekde zacht, Een briesje wiegde de wilg. De molen wiekte slag voor slag, De toren spitste de hemel, Twee zwaluwen maakten zomer, Mei ligt begraven, r.i.p. De herder floot een deuntje Op uit d’wilgentak gestoken fluit, Over zomerse geneugten. Zij veegde haar…

Hij zette alle zeilen bij, Verlegde keer op keer zijn koers, Nadat zij met de noorderzon Vertrokken was, uit zicht. Op de valreep had de boots De plaat gepoetst, Hij van de stand van de bazaan Niet van kon op aan.. Trouwens van de kluiver Vond hij ook niet veel, Die kreeg hij zo nooit In een door hem gewenst gareel. Nu zwerft hij…

In the wild ocean, the sea sinks, Schreef een nog onbekende dichter Op een rustige zondagmiddag Terwijll hij kalm op zijn pijpje pafte. Toen bleef het stil, er kwam niets meer, De inspiratie was met de rook Van de pijp verdampt, in rook opgegaan. Wat zo mooi begon, doofde als Een nachtkaars uit bij het slapengaan. Gebrek aan inspiratie…

Hij ging slapen, Was moe van ’t vrijen. Zij, omdat zij in haar dromen Verder wilde vrijen. Ze kwamen elkaar toen tegen In hun eigen dromen. Zij vrijde naar hartenlust, Hij lag met haar op de bank, Met d'ogen dicht genietend Van romantische muziek.…

Toen haar blik de mijne kruiste, Wist ik meteen, zij is het, 'n Gevoel van top tot teen, Alsof ze in m’n lichaam huisde. Ze reageerde zonder woorden, Wat ze zei, sprak uit haar blik, We hoefden het niet te zeggen, Onze ikken werden één. Onze harten klopten één ritme, Ons bloed stroomde tesaam Door aan elkaar behorende adren, Duidelijk…

Ze lag met gesloten ogen Te zonnen aan het zwembad, All inclusive, alles erop en Vanzelfsprekend alles eraan. Ze was een ware schoonheid, Zo schoon ik nooit eer zag, Het doordrong tot in elke vezel, Met ’k in haar verdronk. Als vanzelf gleed ik in haar lichaam, Ik ging gans op in haar, Van d’uiterste top tot aan haar teen, Wilde in…

Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…