Alle inzendingen van Joris Vincken

Deze woorden waren, ze waren toen ik ze schreef, ze waren toen je ze net las. Vergeet ze gerust, ze zijn betekenisloos vergeleken met jouw oneindigheid. Want al waren deze woorden, jij bent, zoals je altijd zult zijn.…

Laat me verdwalen in dit mysterie van verwarring, totdat ik niets meer weet over niets weten, totdat dit ik verdronken is in deze rivier, en het enige dat blijft het leven zelf is.…