onschuld
netgedicht
zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…

Bezig met laden