inloggen

Alle inzendingen van Korst

6 resultaten.

Sorteren op:

Conclusie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 119
Je hebt me op mijn ziel getrapt. De bloemen zijn geplet. Uit wat voor vaatje je ook tapt, de bakens zijn verzet. Ik heb je te hoog ingeschat als zelfbewuste vrouw. Nadat je me had liefgehad verdween de passie gauw. De zelfkant van jouw eigen ziel zat meestal goed verstopt, tenzij er wat te zwijgen viel als jij iets had verkropt.…
Korst24 augustus 2012Lees meer…

Principe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 97
De betweter is opgezouten. Er was reeds maagzuur opgerispt. Vandaar dat ik nu eerst moet bouten, steeds na beklag werd ik gegispt. Ik koester nimmer oude koeien, gedregd uit sloten vol met drab, hoewel men vindt dat zulks moet boeien, klootschietend tijdens achterklap, bij borreltafels tussen schrootjes, waar plebs gedwee saamhorig…

Eurocrisis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 90
Geld was niet zo mijn ding, ik was vaak lauw geïnteresseerd, had het meestal niet bijster nodig, totdat de Staat had gedicteerd: `Wie niks heeft is thans overbodig!’ Want Geld is schaars, Europa zuigt. Men mag het haast niet zeggen. Want:`Welvaart is de bron van vrijheid die in het Westen is bevochten’. Een straffe Europese krapte…
Korst27 juni 2012Lees meer…

Tweespalt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 96
Mijn ziel, wat trek je aan mijn wezen. Wat is het dat mankeert? Je hebt toch niets te vrezen zolang mijn zijn floreert? Ik heb je ooit in trots aanbeden als sieraad van mijn geest. Om jou heb ik geleden, ben ik je trouw geweest. Mijn ziel, waarom toch zo benepen? Ben je niet goed gevoed? Ons ego scheurt aan repen als jij zo lullig…
Korst20 juni 2012Lees meer…

Queeste

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 883
Baanbrekend kan men zich vergissen: geneugten worden ingehaald, de psyche wordt iets uitgerekt. Een schaamstreek waar wat haren missen verheugt zich dat ze wordt vertaald, ondanks dat niets is uitgelekt.…
Korst14 juni 2012Lees meer…

Overschot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 169
De maatschappij aanvaarden is kwestie van ontzag voor opgelegde waarden, zelfs als men je niet mag. Je bent voor leuks niet nodig, maar wordt correct bedankt. Je ziel lijkt overbodig, daar die geen heil ontvangt. Men zal je nergens weren, je wordt beleefd geduld, doch moet respect ontberen: `Dat is niet onze schuld.' Mijn molenwieken…
Korst13 juni 2012Lees meer…