Ik doe de rits open. De stof slobbert om me heen. Herinneringen. Utrecht, 11.35 uur. Afspraak. Geparkeerd in de parkeergarage. Vlakbij het theater. Naast het restaurant in de binnenstad. Waar ze van die heerlijke pasta en rosé serveren. Links de fantastische schoenenwinkel, zoals je die alleen in Utrecht hebt. Tranen in de auto. 47,8 km tranen. Om haar…
Winters tafereel. Hij bindt zijn schaatsen onder. Concentreert zich, zet af en glijdt door zijn geheugen. Woorden krassen in zijn verleden. De beelden flitsen door zijn hoofd. De noorderwind steekt op. Hij schaatst door en kijkt rustig om. Hij ziet de sporen achter hem. Het lange riet, dat altijd meebuigt met de wind, is bevroren. Het kraakt. Hij blaast…
"En, ben je gefeliciteerd?"
Nee. Zijn witte gezicht was grauw. Zijn blauwe ogen vol met tranen. Dertig. Niet gefeliciteerd. Dat was teveel gevraagd. Het was een misverstand. Even de woede aan de kant. De woede en het eigen gelijk. Respect. Dat was toch het woord? Hij was afwezig geweest, die dag. Hij begreep het niet. Kon het niet beredeneren. Waarom…
1
Bezig met laden