Silhouet uit de as
Ik ben maar een kind,
mijn leven een rugzak,
begraven onder andermans bagage
aan een halte waar enkel de wind nog reist.
Ik ben jouw kind,
geboren uit rouw
en door onverschillige handen
nooit echt gedragen.
Ik ben toch ieders kind?
Wie wekt mij uit de omtrek
van vergeten gezichten,
wie leert…
Ik loop opnieuw, rechter,
niet langer gebogen
onder het juk van redelijke twijfel
waarmee u mijn demon vrijsprak.
Bevrijd ben ik nu ook
van al zijn loze excuses,
die mijn kokende bloed
niet konden stelpen.
Ach ja, ik kan weer lopen,
maar zal mijn geest ooit nog
kunnen zweven zoals vroeger?…
Rusteloos zwerf ik rond, tussen vertrek en aankomst,
in niemandsland.
Een schelle omroepstem vervliegt in de ruimte die
zich vult met fragmenten van
verdoofde gedachten.
Andermaal wordt een schrale bank mijn
hotel voor de nacht,
terwijl tijdloze rook tussen mijn vingers
ontsnapt.
Ik pauzeer, zwevend tussen wat was
en wat komt, de…
Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
Aan de voet van de kraan, waar de dijk zijn rug kromt naar de Schelde,
zie ik verweerde bossen schemeren over het water, in het kille ochtendlicht.
Hier sta ik, stille getuige van tijd en tij.
De dijk, wachter tussen water en land, draagt de last van eeuwen;
verstilde marsen, sporen van nooit vergeten strijd.
Hier stond ik aan het roer, hier,…
112
Bezig met laden