2123 resultaten.
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Vertraag uw tijd. Vertraag.
Geef al uw zinnen ruimte.
Sta steeds vaker stil.
Ervaar het wonder.
Zie medemensen om u heen.
Sla uw gedachten gade alsof.
Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We…
Bevroren Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
345 Eeuwigheid ontdooit.
NU wordt,
zo lijkt dat voor mensen,
tijd geboren.
Mensenklokken gaan lopen.
Mensenbloed gaat stromen,
van leven naar dood,
in sterfelijke momenten.
Eeuwigheid bevriest.
Onze kloktijd staat,
zo lijkt dat voor ons,
voor eeuwig stil.…
Kijken naar Koffie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Ik luister
naar het malen van koffie.
Onderwijl kijk ik aandachtig
naar een koffieplantje.
Nu waan ik mij in Panama.
Verwonderd kijk ik in het rond.
Vol verwachting voel ik mij.
Volle melk hoor ik schuimen.
Mijn flat white is bijna àf.
Het water loopt me, nu al,
in de mond.…
Bij Boot Koffie Drinken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Mensen zitten in hetzelfde schuitje.
Gelukkig is er koffie aan boord.
Koffie spreekt al onze zintuigen aan.
Koffie brengt ons bij onszelf terug.
Koffie vertraagt onze snelle tijd.
Leven is als varen in een schuit.
Ervaren mensen houden van rustig.
Grote problemen ervaren ze klein.
Wonderen maken ze groot.
Dagelijks drinken ze koffie.
Koffie…
Doordenkers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Doordenkers
denken door gedachten heen.
Voorbij het denken vinden ze
RUST.…
Massahebbers die liefde leren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 De stof,
waaruit leven leeft,
is zichtbare massa.
De energie,
die al wat leeft beweegt,
Iijkt een onzichtbaar niets.
De liefde,
die al wat leeft bezielt,
is heilig.
Liefde wordt zichtbare energie
wanneer we haar leren dienen.
Onbewuste massahebbers
zijn ziende blind.
Bewuste liefhebbers
zijn massaloze kiezers.
Samen dienen ze…
Ondoenlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Begrijpen, doen en loslaten,
wat niet kan worden begrepen.
Ontdoen wat niet kan worden gedaan.
Kunstenaars maken iets uit niets.
Levenskunstenaars genieten.
Spelen het spel dat leven heet,
hetgeen ze onbegrepen doen.
Wat ze goedbegrepen loslaten,
is voldoende welgedaan.
Het leven willen begrijpen
is ondoenlijk.…
Vergeten boeken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
408 In boeken wonen schrijvers.
Wanneer hun lichamen sterven
blijven hun geesten leven.
Blijven hun beste gedachten
in boeken eeuwig voortbestaan.
Blijven ze lezers ontmoeten
zoals ze ooit bij leven deden.
Zoals ze ook vandaag nog doen.
Oude schrijvers wachten.
Oude boeken slapen niet.
Vraag hen om oplossingen
voor onoplosbare problemen.
Vraag…
De idioot in het bad.
gedicht
3.9 met 404 stemmen
122.562 Met opgetrokken schouders, toegeknepen ogen,
Haast dravend en vaak hakend in de mat,
Lelijk en onbeholpen aan zusters arm gebogen,
Gaat elke week de idioot naar 't bad.
De damp die van het warme water slaat
Maakt hem geruster : witte stoom…
En bij elk kledingstuk, dat van hem afgaat,
Bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom.…
Last
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Zonder diepe dalen
zijn bergen minder hoog.
Zonder ziekte beseft niemand
wat welzijn en wat gezondheid is.
Zonder contrast is leven zinloos.
Slagen kan niet zonder falen.
Liefde bestaat niet zonder haat.
Leven is moedig willen balanceren,
tussen goed en kwaad.
Ervaring is bewustwording.
Bewustzijn is contrast.
Deuren zijn het, die altijd…
Demaskerade
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 De maskers
die we dragen zijn als bunkers
waarin we achterdochtig wonen.
Maskers zijn vermomde angsten
die we medemensen tonen
zodat we ons ware gezicht
niet te hoeven laten zien.
Maskers figureren in het spel
dat ons ego met ons speelt.
Het toneel
waarop mensen vaardig spelen
toont ons het valse rollenspel
waarmee we ons gedrag maskeren…
Later is nu
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
392 Het kan niet langer wachten.
Een eerste merel zingt.
Het is nog nacht.
Mijn liefste vrienden koester ik.
De allerliefste kinderen.
De allerliefste vrouw.
Het kan niet wachten.
Schrijven moet ik het.
Nu. Niet later.
Later is nu.
Van het leven hou ik.
Van jullie hou ik.
Ik hou van jou.…
Open Deuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
425 Waar chaos in orde woont.
Oorlog in vrede.
Haat in liefde.
Waar angst groeit in moed.
Tegenzin in zin.
Waar mensen leren concurreren
groeien tegenstrijdigheden.
Waar mensen leren samenwerken
groeit geluk.
Daar zwaaien gesloten deuren open.
Daar vlamt de liefste vriendschap op.
Daar worden zware lasten licht.…
De Boekerij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Waar oude boeken samenkomen.
Waar boeken verder moeten gaan.
Waar overleden schrijvers leven.
Waar dichters inpiratie vinden.
Waar schrijvers voortbestaan.
Waar harten sneller kloppen gaan.
Harten van schrijvers en van lezers.
Zoekend naar boeken en De Boekerij.
De Boekerij is een gezochte oase
waar goede tijden stil gaan staan.
Boeken…
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 Zoals wolken ontstaan
en weer oplossen in de lucht.
Zo leven golven in oceanen.
Water is het dat verandert
en blijft voortbestaan.
Mensen worden klein geboren
en groeien groot.
Ze komen uit en verdwijnen weer
in het zogenaamde niets.
Wolken en golven verdwijnen niet.
Water sterft niet.
Hemels en oceanen blijven.
Draag dan water, water…
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Er niet meer zijn is onvoorstelbaar.
Is vrijheid.
Onvoorstelbaar is het huis
waarin we wonen.
Waarin stoffen wisselen.
Waarin dromers dromen.
Waarin denkers denken,
als vogels in een kooi.
Als vissen in hun kom.
Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunnen mensheden iets leren.
Van fouten die geen fouten…
Komen en gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
373 De meningen
die ons bombarderen.
De waarheid
die ons achterhaalt.
Het zogenaamde nieuws
dat mensen moeten maken.
Doet ons alles. Doet ons niets.
We gaan eraan voorbij.
Niets te hoeven doen.
Veel te kunnen.
Veel te mogen.
Niets te hoeven laten.
Het leven is een zinvol spel.
Toen we onbewust geboren werden.
Als toevallige bedoelingen…
Gedichten schrijven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
384 Gedichten schrijven
is niet schrijven.
Is voorbij woorden gaan.
Is bruggen slaan
tussen woorden en gevoel.
Is zonder woorden spreken
wat niet kan worden uitgesproken.
Gedichten schrijven
is tasten in het duister
zodat het ongekend geheim
dichters kan bereiken.
Zo wordt de brug geslagen.
Zo gaat het licht weer aan.
Niemand heeft geschreven…
Dom geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 De ideale vrouwen,
waarvan mannen dromen,
dromen, gelukkig maar,
niet van ons.
De ideale mannen,
waarvan vrouwen dromen,
worden meestal ongelukkig,
of zijn dom.…
Godvergeten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
362 Laten we samen
het woordje God vergeten.
Hij, zij of het,
heeft zich goed verstopt,
in het woordje Goed.
Het Goede goed te doen.
Het slechte goed te laten.
Is God genoeg.…
Niets missen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Het is genoeg
om genoeg te hebben
aan een glas dat valt
aan scherven.
Het is genoeg
om voldaan te zijn
over een bewogen leven
dat gebroken is.
Het is genoeg
om te voelen
wat je voelt.
Het is goed genoeg
om te zijn wat is.
Het is veel te veel
om stil te blijven staan
bij wat ik mis.
Missen doen we gisteren.
Morgen komt vanzelf…
Wissewassen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 De was doen.
De is deed.
Is wassen wissen?
Wissewassen.
De is doen.
De was deed.
Het spel gespeeld.
De was gedaan.…
Denkwijzers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 Woorden zijn krukken
die denken
dat ze kunnen lopen.
Schrijvers zijn doven
die denken
dat ze luisteren.
Wijzen zijn wijzers
die denken
dat ze wijzen.
Denkers zijn blinden
die denken dat ze zien.
Ervaren is horen en zien.
Zijn heeft met denken
weinig te maken.
Alles met laten.
Soms met doen.…
Ondertussen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
306 Verwacht onze wereld
dat ze zichzelf verlicht?
Door mensen die stoppen,
met het vernietigen,
van haar natuurlijk evenwicht?
Ondertussen,
kijkt onze aarde geduldig toe,
hoe mensen elkaar bestrijden.
Hoe een plaag vanzelf verdwijnt.…
Onze pedicure
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
465 Voeten moeten lasten dragen.
Moeten sterk zijn, en gezond.
Moeten lief dragen, en leed.
Atlas droeg de hele hemelbol.
Dragen is bepaald geen sinecure.
Hemels zijn me veel te zwaar.
Daarom, op handen draag ik haar.
Mijn pedicure.…
Het zogenaamde niets
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
497 Het zogenaamde niets
kennen we als leegte.
Leegte als onmogelijkheid
waaruit wat mogelijk is ontstaat.
Zoals onbewuste dromen komen,
in het holst van de nacht,
en als sterrenlichtjes verder gaan.
Zoals mensen die plannen maken
en plannen in vonken op zien gaan
in het zogenaamde niets.
Het niets dat bron van leven is.
Het niets dat als…
Mensen klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Mijn oog valt op minuscule mieren.
Hun kleine wereld valt me op
in onze grote mensentuin,
ter grootte van een tegel.
Mieren mijden bergen
die kleine kiezels zijn.
Ze zijn op zoek in een wereld
die ze nog niet goed kennen.
Mijn oog valt op denkende mensen
die kronen op de schepping zijn.
Mieren zijn reusachtig groot.
Mensen klein.
Denk…
Geloof in feiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
340 Het feit dat ik besta
kan ik met één oog zien.
Het feit dat ik aanwezig ben
kan ik elk moment ervaren.
Het feit dat ik er was
kan ik me goed herinneren.
De toekomst staat nu al
levendig voor de geest.
Het gaat zoals het gaat.
Het feit dat ik eens niet ben
geloof ik niet vandaag.
Een menselijk dier ben ik.
Kiezen kan ik, weet ik zeker.…
Zalf
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
409 Ken jij Seneca?
vraag ik aan mijn vrouw.
Is dat een helende zalf?
vraagt zij mij terug.
Jazeker, zeg ik stoïcijns.
Seneca is ook zalf.
Zalf voor onze ziel.…
Zonsopgang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
387 Vannacht werd ik wakker
en dacht na over woorden.
Over dood en over God.
Aan Spinoza dacht ik.
Goden zijn niet dood.
Dood niet goddelijk.
Woorden zijn het.
Jong is niet oud overwoog ik.
Oud is zeer zeker niet jong.
Leeftijd is niet jong of oud.
Oud worden is een kunst.
Aan Cicero dacht ik.
Het zal toch niet waar zijn dat,
dat wanneer…