ze werd warm ontvangen
op een bedje van stro
de boer was biologisch
en begaan met al zijn dieren
ze mocht loeien in een warme stal
en springen in de wei
jarenlang waren ze gelukkig saam
de boer en zij
maar toen kwam de dag
dat ze niet meer blijven kon
ze mocht mee in een grote truck
en kwam aan bij een grote loods
het oogde luguber…
er waren tijden
van onder mijn bed
van gedempte stemmen
voor alleen grote oren
woorden met betekenis
maar niet voor nu
voor later als je
je maten groter zijn
ijzige kou
in bloedhete nachten
steeds moest ik
namen krassen
reizen die steeds
waren ingepland
maar toch
weer geannuleerd
nu ben ik de kijker
denker en mijzelf…
langs mijn wimpers
glijden boze wolken
eindeloos gekrijs
in vogelkledij
zoutige winden
beroeren vlaggen
die verkrommen
in nederigheid
weggespoelde liefde
alleen de sporen
van de schrijver
zijn nog zichtbaar…
446
Bezig met laden