Mijn lichaam golft door de stralende tunnel. Een helderheid doorschijnt alles en na het openen van mijn ogen blijk ik in een roeiboot te liggen.
De oude man kijkt me geïnteresseerd aan. Ineens begint hij te praten. Zijn stem klinkt vertrouwd.
"Nog nooit meegemaakt dat een zelf bij de eerste helft van de tocht al tot helderheid komt."
Een zelf?…
De boze man onder je bed is verjaagd
Er kan je niets meer gebeuren
Nooit meer in je leven treuren
Niet meer door angsten geplaagd
Het boze wordt altijd door het goede verteerd
Je ogen fluisteren je heldere werkelijkheid
Het aloude verhaal gevormd door kindeerlijkheid
Door beschermengelen zorgvuldig beheerd
Kon ik maar terug naar mijn eigen…
Pijnlijk laten bloesems hun schoonheid los
Vogels roepen je van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Aarde bedekt de werkelijkheid
De zon verschuilt zich in verbijstering
Trappers vertragen de weg
Plassen verdriet takelen zich omhoog
Vermoeide wind baant zich een weg
Bomen hebben hun leven weg gegeven
De kist omsluit ons leven.…