Minnevernis
netgedicht
Onder het felle gedruis
van een vermomde stad.
Eindhoven in winterlicht,
maskers in tegenlicht.
De vonk onversneden, ongeslepen,
bleef hangen toen de lichten doofden.
Voorzichtige passen.
Een keurig vernis hield de wacht,
tot de zon het langzaam deed slijten.
Alsof zij wist
wat ik dacht.
Dichtbij en volkomen eigen.…

Bezig met laden