Alle inzendingen van Olivier

Jij bent de bloesem Die mijn leven kleur geeft En d’geur van mirre en jasmijn, De reden van mijn zijn. De stralend blauwe hemel Is het decor van ons liefdesballet, Op het aardse podium Onder de schijnwerpers van de zon, De maan en de sterren. Jij bent ’t middelpunt in mijn leven, Waar alles omheen draait, Mij voert in arabesken Naar…

Zij staarde stil voor zich uit, Een traan welde uit haar oog, Een koekoek koekoekde zacht, Een briesje wiegde de wilg. De molen wiekte slag voor slag, De toren spitste de hemel, Twee zwaluwen maakten zomer, Mei ligt begraven, r.i.p. De herder floot een deuntje Op uit d’wilgentak gestoken fluit, Over zomerse geneugten. Zij veegde haar…

Hij zette alle zeilen bij, Verlegde keer op keer zijn koers, Nadat zij met de noorderzon Vertrokken was, uit zicht. Op de valreep had de boots De plaat gepoetst, Hij van de stand van de bazaan Niet van kon op aan.. Trouwens van de kluiver Vond hij ook niet veel, Die kreeg hij zo nooit In een door hem gewenst gareel. Nu zwerft hij…

In the wild ocean, the sea sinks, Schreef een nog onbekende dichter Op een rustige zondagmiddag Terwijll hij kalm op zijn pijpje pafte. Toen bleef het stil, er kwam niets meer, De inspiratie was met de rook Van de pijp verdampt, in rook opgegaan. Wat zo mooi begon, doofde als Een nachtkaars uit bij het slapengaan. Gebrek aan inspiratie…

Hij ging slapen, Was moe van ’t vrijen. Zij, omdat zij in haar dromen Verder wilde vrijen. Ze kwamen elkaar toen tegen In hun eigen dromen. Zij vrijde naar hartenlust, Hij lag met haar op de bank, Met d'ogen dicht genietend Van romantische muziek.…

Toen haar blik de mijne kruiste, Wist ik meteen, zij is het, 'n Gevoel van top tot teen, Alsof ze in m’n lichaam huisde. Ze reageerde zonder woorden, Wat ze zei, sprak uit haar blik, We hoefden het niet te zeggen, Onze ikken werden één. Onze harten klopten één ritme, Ons bloed stroomde tesaam Door aan elkaar behorende adren, Duidelijk…

Ze lag met gesloten ogen Te zonnen aan het zwembad, All inclusive, alles erop en Vanzelfsprekend alles eraan. Ze was een ware schoonheid, Zo schoon ik nooit eer zag, Het doordrong tot in elke vezel, Met ’k in haar verdronk. Als vanzelf gleed ik in haar lichaam, Ik ging gans op in haar, Van d’uiterste top tot aan haar teen, Wilde in…

Het verleden is zo dichtbij, Als ik mijn ogen sluit, Waan ik me weer in ’t was, Alleen aanraken, neen, Dat kan ik daar niets. Het heden lijkt dan zo ver, Waan dat ’t er niet is, Alleen nog ’t verleden is, Doch niet helemaal Meer ’k dacht ’t toen was.…

De kat gooit de hond tegen de krib, dat geeft haar au fond heel veel schik. De hond, niet voor een kleintje vervaard, pakt de kat bij de kont en als hondegeintje bijt ie in haar kattegat. Is dit nu dierenbeulerij, of hoort het er gewoon bij hebben ze ’t in de bol, en hebben ze gewoon lol.…

De geest is uit de fles, En ja, dan is de beer los, Is er geen houden meer aan, Staat de doos van Pandora Wijd en wijdopen. Waar moet dit heen, En ja, hoe zal het gaan, Breekt armageddon aan, En staat de dag des oordeels Reeds voor de deur, Zal Gods toorn ons treffen? Want dan, ja dan helpt zelfs daar Geen lieve moedertje aan, Dan…

Hij zocht in het wilde weg, Hij vond niet hetgeen hij zocht, Dat was natuurlijk geen wonder En evenmin domme pech. Een goede vriend ried hem aan Doelgericht te gaan zoeken, Volgens een duidelijk plan, Hetgeen hem na wat zwoegen Lukte, én met beoogd succes, Hij kan nu op z’n lauweren rusten, Heeft eindelijk wat hij zocht, Geniet ervan…

Schoonheid kent geen tijd, Wat men schoon vindt Verandert mettertijd, Wat schoonheid is, Is dus relatief Waar het uiterlijk betreft, Innerlijke schoonheid Kent geen tijdslimiet, Blijft verleden, heden, én Toekomst delen.…

In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

Ik dacht aan het gedicht Ik voor jou schreef, Ik begon met een distichon, Hoewel mijn voorkeur Ligt bij terzinen, Of eventueel kwatrijnen. Maar in elk geval een metrum Op jouw maten, Die pregnant hun significantie Voor mijn passie tonen, Zodoende wil ik verhalen van Verloren gedachten, Die erop wachten om tot Uiting te komen, Door van…

Hij trok aan het kortste eind, Zij had het langst getrokken, Hij zat met de gebakken peren, Zij met de handen in het haar. Bemiddeling was aangewezen, Die kreeg de handen op elkaar, Op de even dagen zij beschikt, Op de oneven dagen mag hij. Leven is weer pais en vree, Het is weer net als voorheen, Beiden zijn nu zeer tevree, Met hun beider…

Regel, na regel, na regel, verschijnt op mijn tablet, weet niet wie of wat stuurt, met verbazing verschijnt, wat je hier nu leest. De woorden herken ik, maar wat er staat, komt uit het niets, van een onbekende, wildvreemde boreling.…

Ik loop lusteloos door de stad, mensen komen me tegemoet, zien mij niet ondanks mijn groet, stappen onverschillig hun pad. Ik ontwaar een ware Venus, blijf verstijfd stokstijf staan. Ik ben verbluft, staar haar aan. Lust in mij wenst ik haar kus. Als Aphrodite mij is gepasseerd, draai ik mij om, staar haar na, ook haar achterste comme…

In de tuin sneeuwt het, maar niets wordt nat, het blijkt alleen blad. Het dwarrelen lijkt net op sneeuwen. Nu opgelet, deze sneeuw blijft liggen, dat vormt een bladerdekenmat, voor de egeltjes een zalig bed. Er zijn ook lieden, die blazen, zo'n schitterend egelbed weg, omdat ze niet lazen dat de bladeren egels redt. Ze blijven slapen…

Als ik mijn ogen sluit, Zie ik niets dan 'n duister beeld, Waar ik voorheen Steeds jou zag, zo lief, zo schoon. Maar vannacht in mijn droom, Kwam jij weer, Alsof je nooit was weggeweest, Nog even lief en schoon. Maar ook als ik nu mijn ogen sluit, Blijft je beeld verborgen In het duister, geen glimp van jou, Hoop zo komt weer gauw.…

Het regent al dagen pijpenstelen, de plantjes vinden het wel fijn, mensen gaat het snel vervelen, een zonnetje ligt meer in hun lijn. Paraplu’s ontnemen het zicht, auto’s doen de plassen spatten op voorbijgangers, die te dicht langs de stoeprand als ratten worden verzopen door proleten achter ’t stuur van hun automobielen. Terecht…

Diep kijk ik naar binnen In jouw ogen, die daar wachten, Op mijn blikken die naar jou Smachten al zo te lang. Dan voel ik weer jouw streling, Zo vol warmte en liefde, Ik niet kan, niet wil weerstaan, Alleen nog van binnen. Steeds zie, voel ik jouw blik, Diep in mij wachten, Nu al zovele, te vele jaren weer. Jouw ogen, op mij wachtend…

Het najaarszonnetje schijnt over het land, samen met een oude vriendin op de fiets door de stilte. Door de mist verschiet het verschiet, verdwijnt in het niets. Geen koeien in de wei, alleen vogeltjes laten zich horen, zien doe je ze niet. Als ook de vogeltjes zich niet meer roeren, resteert de stilte en zacht bandengeruis. Wolken trekken…

In het rijke Westen Wonen ook arme mensen. Deze arme mensen Zouden in het arme Zuiden Welgestelden wezen. Aldus de relativiteitstheorie Van de sociaal betrokkenen, Een kleine onbegrepen groep Van wereldvreemden.…

Stille tranen, Van innerlijk verdriet, Die zijn er wel, Maar die zie je niet.…

Als ik slaap, En dat doe ik best vaak, Beleef ik dingen, Ik gewoonlijk nooit meemaak. Waar mijn brein dat vandaan haalt, Daarvan heb ik geen idee, Dat is zo wonderbaarlijk, Daar zit ik toch wel behoorlijk mee In mijn maag, want ergens komt Dat toch vandaan, Maar hoe ik ook pieker en zoek, Ik kom er niet achter, …………………………………Tant pis!…

Het ligt niet voor de hand, Het ligt ook niet op straat, Het ligt ook niet aan haar, Het ligt aan mijn verstand. Het leven trekt aan mij voorbij, Het oude paard trekt de kar, Wijl de voerman ment op d’bok, Wolken trekken d‘hemel dicht, De vrouw trekt d’gordijnen open, Zet zo d’kamer in licht, Schuift daarna het raam open, Voor meer frisse…

Haar woorden troffen doel, Wat ik er door voel, Is onmiskenbaar herkenbaar, En, absoluut waar. Nochtans aarzel ik Om dát te bekennen, Want het kan ook toeval wezen, En als dat waar zou zijn, Dan doet dat pijn. Daar worstel ik nu mee, Ik zie geen uitweg Voor dit probleem, Blijft m’n eeuwig dilemma.…

De slager hield niet van vlees, Was van huis uit vegetariër, Trouwde de slagersdochter, En geraakte zo in ’t slagersvak. Zijn vrouw en kinderen allemaal, Waren verzot op vlees en daarom Kookte zijn vrouw voor hem apart Voor hem ’n vegetarisch maal. Alleen de hele buurt wist van zijn Afkeer van vlees, vertrouwde Hem daarom niet en keerden…

Het bloed in mijn aderen is tot water verdund, stroomt steeds langzamer, meer is mij niet gegund. De zon brandt op mijn lege schedel zonder gedachten, die vervluchtigd zijn door duistere, zwarte krachten. In de ochtendstond valt de avond, alsof niets is voorgevallen, is de levenscirkel weer rond, gevoed met wat was ontvallen.…

Het oude einde is het begin op weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen, draai mij om naar’t verleden, verdwijnend in dichte mist. Ik verplaats naar het heden, weet niet of ik mij heb vergist., of heden uit ver verleden nieuwe toekomst voorspelt, wat ik toen heb vermeden, is wat mij nu zo kwelt.…