Liegenspiegel
netgedicht
Hoe was het weer daar,
vroeg de spiegel met een kruk in zijn stem.
Wat doet daar deze woede?
Ik stond erbij als een jas zonder eigenaar.
Ik vocht met ramen,
met lepels, met een natte stropdas,
en mijn gezicht deed mee
alsof het een geheime bondgenoot was.
De cadenza klom op tafel,
tors rotsen, sleep touwen,
en we schepen…

Bezig met laden