Alle inzendingen van PeterS

je leven ging voorbij we drogen onze tranen wat achterbleef is enkel een cocon terwijl de avond valt het stiller om ons wordt vlieg jij als vlinder verder naar de zon wat overblijft voor mij zijn de herinneringen aan wat je hebt gedaan aan zoveel lieve dingen al vlinderde je weg toch blijf je hier bij mij want de liefde tussen ons…

laat de zon je tranen drogen geef je zorgen aan de wind blijf geloven blijf vertrouwen dat je het geluk weer vindt blijf maar hopen blijf maar zoeken ook al is het nog zo zwaar blijf maar vechten voor een toekomst eens worden je dromen waar…

ik druk de wekker uit voordat hij af zal lopen voorzichtig sta ik op schuif de gordijnen open de eerste zonnestraal valt zacht op je gezicht jij weet nog van niets je ogen zijn nog dicht ik kijk nog even voordat ik de koffie zal gaan halen je bent zo mooi zo lief met goud niet te betalen het maakt me dankbaar en het maakt me blij een…

als je wilt is er voor jou een nieuwe start als je wilt kun je vandaag opnieuw beginnen als je wilt stap je een nieuwe wereld binnen als je wilt bloeien er bloemen in je hart…

zo nu en dan moet je weer terug naar de bron eventjes rust in het licht van de zon eventjes weg van de chaos de druk eventjes ruiken aan het geluk zo nu en dan eventjes weg met elkaar even eruit met de wind in je haar even genieten eventjes vrij terug naar de bron hand in hand zij aan zij…

laat ons als twee vogels vliegen op de vleugels van de wind laat ons elke keer genieten als de nieuwe dag begint laat ons zweven langs de wolken als een grote luchtballon laat ons dansen als een vlinder op de stralen van de zon laat ons zoeken naar het wonder laat ons drinken uit de graal en laat ons zeggen als we oud zijn het was een…

zwijgend staan we op het perron scheiden hier onze wegen ik kijk naar jouw ogen maar jij kijkt mij niet aan we zouden voor altijd vrienden blijven je wilt nog wat zeggen maar je trein komt aangereden een vluchtige afscheidskus maar ik laat je niet gaan in mijn hart en gedachten ben je voor altijd bij mij gebleven…

soms zou ik willen dat we elke avond konden kijken naar de ondergaande zon soms zou ik willen dat ik kon boetseren je vast kon leggen als een kunstenaar en ik hoop vurig dat wij ons hele leven gelukkig zullen blijven met elkaar…

tranen onstaan door verdriet ze zijn gevallen omdat jij mij achterliet plots ben je weggegaan op een briefje had je deze woorden staan je zei dat je nog steeds van me hield maar waarom waarom heb je deze liefde dan vernield ik voel me eenzaam en alleen ik hou van jou als geeneen de tijd samen was zo fijn en weetje iefste jij zal…

heb ik al gezegd dat ik je mooi vind veel mooier dan het mooiste schilderij en dat ik elke dag opnieuw weer blij ben dat jij destijds gekozen hebt voor mij heb ik al gezegd dat ik je leuk vind en blij ben met je liefde en trouw en dat ik nu nog steeds na al die jaren nog meer dan honderdduizend van je hou…

ik ben blij dat jij er bent en dat je naast me staat dat je naar me luistert ook wanneer het minder gaat dank je wel voor al je steun je warmte en je trouw dat jij voor mij de vriend wil zijn die ik wil zijn voor jou…

alweer een slapeloze nacht maar dat had ik wel verwacht met een hoofd zo vol gedachten kon ik zoiets wel verwachten een film draait er door me heen nu ik hier zit zo heel alleen de vragen komen en gaan wat heb ik goed en wat fout gedaan…

geef mij jouw hand en ik voer je mee geef mij je hart ik verdraag geen nee geef mij jouw tranen en ik beloof je trouw geef mij jouw lach dan ben ik er altijd voor jou waarheen onze wegen ook gaan ik zal altijd achter je staan door mij aan jou gegeven een vriendschap voor het leven…

vergeet nooit al het goede en het mooie dat we samen mochten delen keer op keer vergeet nooit alle warmte alle liefde geloof me liefste het werd alleen maar meer vergeet nooit hoe we samen mochten groeien de eerste blik die allereerste zoen vergeet nooit al het mooie in ons leven ik zou het zo weer over willen doen…

die droom was zo mooi maar dan is het voorbij keihard komt de waarheid naar voren het is voorbij je zag het aan zijn ogen ze keken je aan en zeiden sorry ik heb voor haar gekozen maar ik hou nog van jou het kwelt me zijn blik vol wanhoop hij drinkt om zijn verdriet te vergeten en jijzelf doet opgewonden je straalt dan valt het doek…

je bent gegaan in een zomerse nacht en je hebt een gat gedolven daar ligt nu heel diep in de donkere grond onze prille liefde bedolven je zegt nu ja want die liefde is dood je draait je om en gaat heen maar ik begrijp niet dat jij kunt vergeten hoe eens ook voor ons de zon scheen je voelt je bevrijd van de liefde en mij…

ik zag tranen in jouw ogen van oprechte smart je hebt me nooit bedrogen en rust nu in mijn hart we waren beiden samen maar jij vertrok voorgoed het eind kwam als het amen een gebed dat deed me goed nu sta ik alleen op aarde ik blijf je eeuwig trouw mijn leven heeft zo geen waarde want ik denk nog altijd aan jou…

niets geeft je garantie voor een gelukkig bestaan of je nu wel of niet naar het stadhuis bent gegaan het gaat om je zelf of je wilt nemen en geven zonder dat bestaat er geen geluk in het leven…

boeiend met je kruidige geuren suisende wind, unieke kleuren bladeren vallen op de straat takken die je achterlaat afscheid van wat is geweest het ontroert me nog het meest dat je bonte kleurenpracht 't gevoel van afscheid verzacht…

wie zegt dat er geen wonderen gebeuren die heeft nog nooit de zon zien ondergaan wie zegt dat er geen wonderen gebeuren die heeft nog nooit een boom in bloei zien staan wie zegt dat er geen wonderen gebeuren heeft nooit de schoonheid van een roos herkend wie zegt dat er geen wonderen gebeuren heeft nooit gezien hoe lief je voor mij…

zoals in alle nachten wanneer ik naar jou verlang voel ik me eenzaam en alleen gevangen in mijn eigen ban zoals in alle nachten kruipen uren traag voorbij alleen de gedachtte aan jou maakt me even gelukkig en blij zoals in alle nachten wanneer de slaap niet komt huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan of me in de armen…

eens droomde ik van jou een stralende lach een blik vol vreugde en geluk je was als een parel in een oester vol mysteries maar iedere keer ik dichterbij kwam klapte je dicht toen zag ik hoe iemand je meenam en je aan een ketting hing mijn parel het was een droom en toch ben ik je kwijt mijn lief…

waar blijf je ik wacht een geluid een auto een voorbijganger maar niet jij kom je nog of blijf ik de hele avond eenzaam jij bent zo ver van mij verwijderd ik zie de muur groeien maar kan het niet verhinderen steen voor steen wordt hij hoger jij neemt een zijweg ik verdwaal zal ik de weg naar jou nog vinden ik zoek hopeloos reik…

het is zo moeilijk jou te vergeten om al die mooie herinneringen daar ver in het verleden achter te laten om steeds maar weer te denken dat je niet meer bestaat het is zo moeilijk om me gelukkig te voelen zonder jou om je te haten en toch te weten dat ik dat niet kan om te doen alsof ik niet meer om je geef het is zo moeilijk…

voor het eerst op weg alleen met helemaal niemand om me heen de regen klettert tegen de ramen we zijn nu niet meer samen de stoel naast mij blijft leeg en als ik de druppels van me gezicht veeg zal ik nu alleen zijn je gezicht niet meer zien van opzij maar ik voel me niet verloren ik zal je stem nog vaak horen het was een groot…

jouw leven was moeilijk moeilijker dan het al was je had een ziekte die nooit meer genas god had je dit vonnis gegeven en getekend was je voor je zo korte leven ik wil leven had je tegen mij gezegd en je hoofd op mijn schoot neergelegd open je ogen en kijk de wereld rond maar nu is alles afgerond je bent er niet meer met je liefde…

wij stonden in het zonlicht jij en ik toen je over je eigen dood ging spreken ik kon niets zeggen van de schrik de lach was uit mijn hart geweken je had je woorden rijpelijk overdacht ik zag je ogen groot en vragend staan stil drong je op een antwoord aan ik wist het niet je vraag kwam onverwacht lees dit nu als een veel te late…

zachtjes vallen de vlokken neer op mijn gelaat verbergen de tranen die ik ween de tijd is gekomen daarom zeg ik je ga nu heen je bent hard weet zelf niet wat liefde is jouw lieve gelaat met je mooie ogen begrijpen en vragen om vergiffenis maar bedenk dat ik je niet meer kan geloven de sneeuw zal stilaan smelten en mijn wonden…

wanneer de dag ten einde is en verandert in de nacht dan weet ik dat ik je weer mis jij die zoveel vreugde bracht telkens als ik denk aan jou en de eenzaamheid me kwelt wordt mijn wereld grijs en grauw ben ik alleen en uitgeteld vaak droom ik dat de lange wegen die liggen tussen jou en mij onder luid geweld van regen verdwijnen…

nooit tevoren had ik dit gvoel een gevoel iets te beleven zo echt en puur dat het waard is ervoor te leven ik ben van jou en andersom jij bent jij voor mij volmaakt en als je bij me komt vergeet ik zo gauw jouw huid de mijne raakt zacht zo met oneindig veel geduld zoek je met je vingers mijn figuur en ietwat ruw heb je me lief maar…