Alle inzendingen van Quinten+Jiskoot

Hij, de auteur, zegt dit: “Eigenlijk zou ik vrij argeloos moeten kunnen schrijven over de geschiedenis van mijn lectuur. Het is een onderwerp dat niemand iets aangaat, en dat nauwelijks iemand zal interesseren. Een lezer zal, gewend als hij is aan een strakke plot, snel afhaken. Mijn ontstaan spreekt nog altijd meer tot de verbeelding. Ik kwam,…

Smaak en kwaliteit zijn twee verschillende dingen. Het is heel goed mogelijk dat iemand niet van ernstige literatuur houdt, maar wél in staat is de kwaliteit ervan te erkennen. Sta mij toe wat te zwerven door woordenland. Onlangs ben ik gestopt met het slikken van anti-depressiva, dit na het zorgvuldige advies-in-dichtvorm te hebben ingewonnen van…

Die roeping geeft hij nog meer cachet dan voorheen wanneer zijn kunst, in het midden van de jaren dertig, een politieke lading begint te krijgen. De troebelen in zijn vaderland sterken Picasso in de overtuiging dat zijn kunst als een ferme tegenstem zou kunnen gaan fungeren. Hij, de grote Picasso, geloofd en geprezen en ook verguisd, maar in elk geval…

Over de absurditeit van de wereld raken we nooit uitgepraat en dat is maar goed ook; zo is er altijd voldoende gespreksstof. Borrelnotenfabrikanten delen vanzelfsprekend mijn enthousiasme: hun omzet is mede afhankelijk van het menselijk vermogen om een boeiende kout tot stand te brengen, een vermogen dat vervolgens weer afhankelijk is van de hoeveelheid…

Mij vereenzelvigen met het land, daar is het mij om te doen. Het bos naderen: de met mos bedekte laurierbomen; oerbos. Op de top van de Alto de Garajonay op het eiland La Gomera hadden de Guanchen hun rituele offerplaats. Net als voor de Maya’s en voor de Romeinen was de top van een berg voor deze mensen een gewijde plek. Hier werden de goden aangeroepen…

Maar in 1917 keert Picasso het kubisme, en niet alleen het kubisme, plotseling de rug toe. Jean Cocteau heeft hem gevraagd de decors en kostuums te ontwerpen voor ‘Parade’, het nieuwste project van de vermaarde choreograaf Diaghilev. Picasso gaat op de uitnodiging in en dit besluit zal zijn leven ingrijpend veranderen, zoals ook Tom Wolfe heeft opgemerkt…

Guillaume Apollinaire en Salmon zullen de theoretische uitleg voor hun rekening nemen. De invloed die zij zullen uitoefenen op de publieke receptie zal oneindig groot zijn. De tweede en de derde fase in Bowness’ model beginnen in het geval van Picasso – en dat is uitzonderlijk! – dus tegelijkertijd. Picasso begint nu aan een grote, creatieve periode…

Parijs is het Florence van de moderne tijd. Veel kunstenaars zijn bezeten van het idee er ooit heen te gaan, zo ook Picasso. Hij verwezenlijkt zijn droom in 1901 en zal er Pedro Mañach ontmoeten, een Catalaans geldschieter en industrieel, die wel wat in hem ziet. Mañach komt met Picasso overeen dat deze hem maandelijks, voor een bedrag van 150 francs…

Pablo Picasso kan zonder meer beschouwd worden als de beroemdste kunstenaar van de twintigste eeuw. Zijn productie is enorm geweest en de belangrijke rol die hij gespeeld heeft in de geschiedenis van de moderne kunst is onbetwist. Aan de hand van Alan Bowness’ essay ‘The Conditions of Success: How the modern artist rises to fame’ kunnen we de wijze…

Midden op straat ligt een jongen. Hij lijkt wel dood, maar hij slaapt. Zijn hoed ligt een eindje verderop. Ik denk aan de verfilming van het boek ‘Kroniek van een aangekondigde dood’; de sfeer is precies eender. Het zou me niets verbazen als de broer van de jongen op dit moment door de straten van Quezaltenango rent. Er lopen honden om de jongen heen…

De Ixil-driehoek is een groene enclave in een voor de rest dor en droog landschap. De Indiaanse bevolking hier spreekt haar eigen taal: het Ixil. Het lijkt, als het om de klank gaat, een beetje op Arabisch. In de Ixil-driehoek heerst een micro-klimaat; gezien de groenheid van het landschap zal het niemand verbazen dat hier veel regen valt. Nergens…

LANDSCHAP Peru is het land van licht en schaduw. Het lijkt wel alsof de schilder Caravaggio, vanaf het moment dat hij in de hemel is, door God aan het werk wordt gezet: "Jij doet het chiaroscuro in Peru. Want weet je, beste schurk, daar heb ik de mooiste bergen van de wereld gemaakt!" We zitten met 25 man op een boot en varen over het Titicaca-meer…

CAÑON DEL COLCA Om half 9 in de ochtend vertrek ik met gids Enrique en vier Britten richting Cañon del Colca, de diepste canyon ter wereld. We zitten in een klein busje, maar ik heb desondanks de achterbank voor mezelf alleen. Na ongeveer een uur zien we de eerste landbouwterrassen (al lang vóór de Inca's legden de boeren hier een uitgestrekt…

NAZCA Er passen maar drie mensen in het Cessna-vliegtuigje, met de piloot erbij vier. Ik zit naast de piloot en kan eindelijk eens zien wat zo'n man allemaal doet, al zal het er in een groot vliegtuig anders aan toegaan. Na een paar minuten vliegen we over de woestijn en zien we de eerste lijnen. Ik zie de tekening van een aap. Daarna volgen er…

Voor poëzie hoef je in Brazilië niet naar de boekhandel. Begin hier een gesprek met iemand en je hebt poëzie. Ik weet niet of je de inwoners van een land een groter compliment kunt maken dan dit; in ieder geval is het als een groot compliment bedoeld en dat zou voldoende moeten zijn. Vandaag ben ik door Paula uitgenodigd voor een boottocht naar…

Wie naar Mexico Stad gaat mag eigenlijk niet nalaten een bezoek te brengen aan de koloniale wijken Coyoacán, San Ángel en Tlalpan. Vroeger waren dit steden op zich, maar nu zijn ze geheel en al opgegaan in deze – qua afmetingen – monstrueuze megalopolis en vormen ze het zuidelijke deel ervan. Dankzij de indruk van kleinschaligheid die deze wijken ondanks…

Guillermo is negentien jaar oud. Mauricio is een man van begin veertig die van zijn werk naar huis liep en toen werd aangehouden. Hij is huisschilder en zijn handen en kleren zitten onder de verf. Hij heeft absoluut geen idee waarom hij hier is. Ze hebben het hem niet verteld. Hij heeft een blauwe armband om zijn pols, wat zoveel wil zeggen als dat…

Ik weet nu ook hoe een Argentijnse politiecel er van binnen uitziet. Ik heb een afspraak met Jorge om half 9 in de avond op de Plaza San Martin, midden in het centrum van La Plata. In plaats van Jorge komen er twee gewapende politiemannen op mij af. Op autoritaire toon zeggen ze tegen mij dat ik tegen het hek moet gaan zitten. In plaats van tegen…

"En de onverhoedse heftigheid die ons verscheurt, de plastische of plechtige schitter van onze feesten, onze dodenverering, moeten de buitenlander wel in verwarring brengen." (Octavio Paz, Het labyrint der eenzaamheid) Iedereen die een dierbaar iemand heeft verloren zegt het: de jaarlijkse sterfdag blijft altijd een emotionele gebeurtenis. Alle…

VIII Ik verlaat dus dit gebied, maar niet zonder nog een bezoek te hebben gebracht aan Serrabone, het meest afgelegen klooster in dit gebied. De prachtige rose zuilen en kapitelen verdienen beslist een grotere faam dan die ze nu hebben. Ik bezoek de kerk van Vinça, loop door de wijngaarden en langs bramenstruiken van Vinça naar Serrabone; ik kom…

VI "T. is iemand uit één stuk," hoorde ik iemand op de werkvloer eens zeggen, en dat uit-één-stuk-zijn werd op die werkvloer, alsook op alle overige werkvloeren in hetzelfde land - de diversiteit is bezig te verdwijnen, moet u weten -, als iets bijzonder positiefs ervaren. Maar je zou de mens ook als een meerkoppig wezen kunnen zien: op iedere…

V Dit is een pelgrimstocht. Ik wil nog meer kloosters zien, nog meer tussen de stenen verkeren, nog meer van de stilte genieten. Hoewel het me in mijn leven altijd aan een duidelijke missie ontbroken heeft (daarom was ik kwetsbaar en onzeker, daarom voelde ik me in het westerse labyrint volslagen verloren), weet ik nu wel wat me te doen staat. Ik…

IV Over moderne individuën gesproken: in de etalage van de plaatselijke boekhandel ligt een exemplaar van 'Extension du domaine de la lutte' van Michel Houellebecq, in het Nederlands vertaald onder de titel 'De wereld als markt en strijd'. Dat is ook precies waar het boek over gaat. Hoewel een enkele criticus in Frankrijk het boek een 'L´…

I De reis begint in het centrum van het universum. Want zo noemde Salvador Dali, de getourmenteerde en geniale schilder, het treinstation van Perpignan: el centro del universo. Dit is precies de plek waar de bus uit Nederland me afzet. Het is kwart voor zeven in de ochtend. Ik heb trek in koffie. Ik loop naar één van die cafétjes zoals je ze…

"Esto es un paí­s de mierda, Quinten, ¿entiendes?, un paí­s de mierda!" zegt Jorge tegen mij op de dag van mijn vertrek. Een enquête heeft laatst uitgewezen dat de meeste Argentijnen zo over hun land denken; ongeveer zeventig procent van de bevolking zou het land vandaag nog verlaten, indien men daartoe in de gelegenheid was. "Argentijn zijn…

Naar aanleiding van het artikel van Pieter Steinz in Onze Taal, waarin hij stelt dat als je bij Ladbroke's zou kunnen gokken op de eerste Nederlandstalige winnaar van de Nobelprijs voor literatuur, hij dan zijn geld zou zetten op Cees Nooteboom, aangezien deze schrijver relatief jong (70) is, bekend staat als dichter, romancier en essayist, zich presenteert…