Na die zwarte winterdagen
waardoor ik slapen zou
moet ik nu echt bekennen
dat heb ik ook gedaan
niemand die naar me vroeg
niemand die mij belde
geen mens heeft mij gezien
hier in mijn theater van gekte
de waanzin waarin ik leef
op een verborgen domein
daar word ik voorbereid
voor dat wat komen gaat
ik ben bekend met de mens
in…
Ik zie je binnen zitten
op de bank onder de lamp,
turend op je telefoon.
Met een glimlach om je mond.
Fonkelingen in je ogen.
Hopelijk lees je nu mijn boodschap.
En ik sta hier buiten
in de droge vriezende nacht.
Ik strek mijn armen uit naar jou,
onder de donkere hemel,
met al die fonkelende sterren in het zwart van je pupil.…
Soms heb ik
niets te denken
Zonlicht in het hoofd
Bij duistere gedachten
zwijg ik soms
in ongeloof
Soms geen geld
slechts handen in de zakken
of koud op bed
Soms meer dan ik aankan
Soms rust soms pret
Maar soms. Heel soms.
Voel ik dat verlangen
Op zo'n somse dag in mij…