Een boek is om te lezen
Elke bladzij een verhaal
Zo gaat dat ook in je leven
Eigenlijk is dat maar normaal
Maar het wil me maar niet lukken
Om in het boek van mijn bestaan
Na de laatste hoofdstukken
De pagina om te slaan…
Vanaf mijn geboorte was ik links
en dus een buitenbeen.
Iedereen op school die schreef rechts,
Dus ik stond al meteen alleen.
Er kwam een touwtje aan te pas,
zodat ik links gebonden was.
Alle kinderen keken mij aan,
ik moest rechts schrijven leren gaan.
Ik had een vriendje die was scheel,
zijn rechter oog was weggeklapt
Waarom…
De Dood, die onbekend en onbemind,
Zo uit het oog, zo uit het hart vandaan,
De weg vervolgt die hij vanouds moet gaan,
Weg waarop niets hem aan zijn offers bindt,
Vindt soms op stille ziekbedden, waaraan
De laatste hand hij leggen zal, een kind
Dat hem herkent en glimlachend bemint
En hem verzoent met heel zijn doodsbestaan.
Hij neemt het…
heel even mocht ik leven
heel even mocht ik zweven
heel even...
heel even mocht ik wachten
heel even mocht ik smachten
heel even...
heel even mocht ik komen
heel even mocht ik dromen
heel even...
heel even mocht ik zingen
heel even mocht ik springen
heel even...
nu is het dromen voorbij
nu is het niets meer voor mij
nu mag ik niet…