Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen 
1.154
1.154Terwijl de duisternis de dag omhelst,
huilen de makaken.
Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van…
Bezig met laden