Niets verbaast me nog langer. Ik ben uit een droom ontwaakt en in een nachtmerrie opgestaan. Vandaag, 24 augustus dus. Gisteren zou ik nog gedacht hebben dat dit slechts een illusie kon zijn, maar vandaag weet ik dat deze terreur niet langer denkbeeldig is …
Nog niets vermoedend van wat er gebeuren zou, opende ik het raam vanmorgen en snoof ik de frisse…
Ik ben bang. Bang voor wat ik mijn hele leven al verdwongen heb. De pijn, het verdriet … de angst voor wat komen zou. Ik wou het alleen maar vergeten. Wat hij deed, wat ik voelde …, ik wou er nooit meer aan denken. Maar nu voel ik het weer en ik kan het niet meer ontvluchten. De vakantieperiode waar ik zo naar hunkerde, lijkt nu enkel één zwart gat,…
Mijn leven bestaat uit één grote leugen. Al wat mijn lichaam binnendringt zijn verzinsels. En daar kan mijn verstand niet bij, omdat ik zelf een eerlijk meisje ben. Ik HAAT leugens, ik verafschuw ze. En toch wordt mijn leven er constant mee overspoeld. Wat gebeurt er toch met de wereld? Waarom is alles zo ziekelijk slecht? Of is dat enkel mijn beeld…
Ik trek de deur achter me dicht en verlaat het huis waarvan de muren mij in dagen van angst en pijn met hun zachtheid omarmen. Ik kom buiten. De regen klettert tegen de donkere stenen. Een donderslag verdeelt de nacht alweer. Het kille geluid van de kerkklokken boezemt mij angst in. Ik geef niet op. Een uil snelt geschrokken weg bij het zien van mijn…
(fictie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal)
Ik huilde. Eerst heel zachtjes en onhoorbaar tot er diep in mij een gevoel losbarstte van onweerstaanbare drang om ermee te kappen.
Mijn hele leven is verwoest. Wat blijft er nog van over? Alles is ingestort door een voorval dat zo plots als een aardbeving mijn leven kapot heeft gemaakt. Dus waarom…
Ik probeer opnieuw te dromen. Hopen dat er een betere plaats bestaat dan deze krankzinnige wereld. Hoewel ik weet dat het verkeerd is, dat ik mezelf alleen nog meer pijn doe. Want mijn dromen kunnen niet eeuwig blijven duren. Ze zullen verstikt worden door de werkelijkheid en mijn hoop zal in het niets worden gedreven. Ik kan niet anders dan me bij…
Het is onmogelijk te leven in deze harde wrede wereld.
Schrijven is het enige wat ik nog kan om niet tot krankzinnigheid te worden gedreven. Ik voel me zo klein in die wereld vol onrecht. Ze vertrappelen me en walsen me plat. Maar nu is het zo en ik ben veel te zwak om hen tegen te houden. Ik probeer verder te gaan met mijn leven. Er is geen andere…
Dansend op het water van fluwelen golven ontluikt het ochtendlicht langs de schaduw van de horizon. De wind berooft de duisternis van haar geheimen en overspoelt de hemel met ontastbaar licht. Mijn ogen kunnen die beelden niet meer dragen. Ik raak verblind door de schimmen van de dag. De schittering van de golven neemt mij mee, ver, heel ver. Maar…
1
Bezig met laden