Alle inzendingen van Willem.

onbewogen water boomverlaten tak knipogende spiegel stelt mij op m’n gemak afgebroken einden ver verweerde bast ongestoorde stilte volledig bij mij past zonovergoten schepsel kromgegroeide bocht het voorbije leven zeker wat ik zocht roerloos niet bewegen liggen zitten staan eindeloze spanning ik moet verder gaan stoffelijke eenheid…

Een krank en schamel hout, Het minste van het woud, Door iedre wind geslingerd, Reikte ik mijn ranken uit, Weerstaan, maar nooit gestuit, Een dorre wilde wingerd. Geen mens die naar mij zag. Al waar ik kroop of lag, Mijn groen ging alles dekken. Tot in dit woest revier De goede hovenier Mij wijs kwam stekken! Hij plantte me in zijn tuin…

Een koninklijk vel dreef eens op de warme chocomel. Vroeger door het Koninklijk Huis uit traditie geschonken. Ook met het defilé, daar had het wat mee. Dichtbij het volk had de monarchie zó in gewoonheid uitgeblonken. Verschillende decennia zijn sedertdien vergleden, en de vroegere gewoonheid wordt nu meer efficiënt beleden. Het Koninklijk…

tennis hoe haal je ’t in je hoofd om tegen zo’n bal te slaan je bent toch wel verdoofd om op de halve maan te staan ten nis ten nis ten nis ten nis…

Hij is er aan ontkomen. De nachtmerrie van Auschwitz. De tralies door zijn dromen; die zijn blik blijvend vertroebelt; die de vesting van zijn ziel heeft versteend. Hij is er aan ontkomen. De nachtmerrie van Auschwitz. Een glimlach werd aan hem ontnomen door die bittere traan die al hetgeen vertroebelt wat reeds was opgedroogd voor het door…

De poelgeest waart rond waar de kikkers kwaken, de libellen net niet het water raken, Tientallen muggen een plaag plachten te zijn; voor het drijvend fauna dat deel uitmaakt van een fantastisch voorjaars festijn. Tussen de rietkragen krioelt het leven op heiïge dagen. Boven- en benedenwaarts de poel blijft de natuur immer verbazen; over…

Een goede sigaar voor Castro. Havana swingt tegenwoordig Carïbisch Noord-Amerikaans. De ruige baard van het socialisme wordt nu getrimd naar het gematigd kapitalistisch Spaans. Het Cubaans socialistisch welzijnsparadijs verlegt zijn grenzen naar de welvaart wonderwijs. Hiertoe vullen de dollars alle gaten. Wordt Cuba mogelijk één van de…

Houzee, zo ging de arm omhoog bij de NSB. De oorlog en het verraad ter bemoediging van het kwaad; door de foute landgenoot in zijn verering van het leven in de nieuwe heilstaat. Foute landgenoten voor hun Duitse Führer; voor een Germaans ras zuiverder en puurder. Met de democratie vijf jaar buitenspel was een ander ras of seksuele geaardheid…

Een goed hart kan iets van de ander velen. Strijkt de hand over het hart als er meningsverschillen spelen. Zachtmoedigheid troost alle pijn bij alle harten die verbitterd zijn. Liefde is dan vaak het beste medicijn. Een troostend hart waar gebreken zijn. Hart. Goed hart. Zachtmoedig troostend hart. Als er meningsverschillen spelen;…

Ik ben maar gewoon een mens. Ik sta op en val. Ik leek een koning voor jou. Een blinde bovenal. Jij vertelt mij nu: 'ik heb een ander', 'het tijd zal zijn dat ik mijn horizon verander'. Ik ben maar gewoon een mens. Ik heb geleerd alles gaat voorbij. Ik vond nimmer de pauze méér geschikt voor mij. Tot ik de tijd vond die mij beval, dat…

Elf, twee enen. Twee identieke benen. Deelbaar doorlopen een spuit, elf.…

Leeg huis, achterhuis. een heel leven achter een boekenkast. Op de tast blinde sporen. Een familie voorgoed voor het nageslacht verloren. Frank en vrij, maar angstig desolaat, drukt de pressie van 'Mein Kampf' dat niet in de boekenkast staat. Spinoza en Thora zullen een uitzichtloos wachten niet meer overleven; en nimmer meer door de…

Het niets van de schone schepping, en tegelijk het alles van de schone schijn; laten wij ervan genieten zolang wij iets op aarde zijn. En zijn wij niets meer dan is er altijd wel iets nieuws onder de zon; dat onze weg nieuwe voeten geeft en ons weer laat lopen waar het vroeger niet kon. Het niets van de schone schepping schept de nieuwe…

De dokter op zijn laatste ronde. De nachtzuster fluistert zacht met rustgevende monde; streelt een kind nog eens bemoedigend door het haar. Morgen zal het spannend wezen. Je kunt het op het gezicht van het meisje lezen. Een laatste operatie; en dan is zij klaar. Zo wordt bij haar een gebroken arm gezet; die het haar vooralsnog belet, te bewegen…

De onhebbelijke jaloersheid van het een ander niet gunnen iets meer te hebben van een vluchtig succes; dat verstikkend verblindend het zicht op een nuance afsluit in een verzuurd proces. Die jaloersheid die onveranderlijk in de mens aanwezig is, maakt soms meer kapot dan het doel van zijn innerlijke belevenis. Tussen gunnen en misgunnen…

Nu je het gemaakt hebt mijn lieve kind; kan ik je het niet kwalijk nemen, want wie niet waagt, die niet wint. Ik wil je zeggen een ding of twee. Het echte geluk draag je niet altijd met je mee. Zó, bid ook voor morgen, dat de dag je kust; dat je beter dan ik voor het echte geluk bent toegerust. Eens had ik het! Tot dat zij zei; 'jij…

'Dertien' in een dozijn. Zo wil ik dat mijn meisje zal zijn. Voor het twaalftal is zij te veel. Maar zij is meer dan één uit het geheel. 'Dertien' is voor mij heel bijzonder. Zij is het buitenbeentje dat ik zo bewonder. Als het zomerblauw spuit uit de sluizen, hoor je mijn boot over de golven ruizen. Op mijn boot gaat 'Dertien' niet loos.…

Overdaad schaadt, maar daar tegenover staat de eenvoud van het simpel aanwezig wezen. Men niet alle boekenwijsheid behoeft te verstaan om iets van het leven in andermans ogen te kunnen lezen. Wat is de steen van de wijsheid, die balanceert op een mensentong. Die nimmer naar zijn materie gemeten de eenvoud van de menselijke tongval overwon…

Troostmeisjes voor Nippon, valse liefde voor een nimmer ondergaande zon. Afgedwongen brandt de liefde minder boeiend; gloeit die na in een litteken, dat nimmer meer echt genezen kon. Troostmeisjes voor Nippon, verloren meer dan een leven met visie op zicht. Verloren hun eer na de oorlogsschaamte, verloren hun menselijke ziel voor een…

Witte bedjes ver van huis. Voor het eigen bestwil naar het ziekenhuis. Voor een behandelen omwille van de amandelen. Of door een acuut alarm vanwege de blindedarm. Het steekt een kind zijn huis te moeten verlaten; door een operatie iets uit zijn lichaam in het ziekenhuis te moeten achterlaten. Witte bedjes van het gemis; opdat het leven…

Een mensenstem werd niet meer gehoord. Zijn angstkreet werd in bloed gesmoord. Op de dag dat de stalen Condors boven Guernica het licht hadden gedoofd. Handen die zich opwaarts naar hulp voortsleepten, worden niet tijdig gegrepen. Op de dag dat de dood uit de hemel viel, en niet meer in het leven werd geloofd. Een oorlogsstier denderde voort…

Een gerimpeld appeltje tussen het gave fruit; als een dissonant leeft het zijn imperfectie uit. Het oogt op een fruitschaal minder smaakvol tussen de lentekleuren van de Elstars en de Bellefleuren. Wordt het vaak ook gedomineerd door de oranje citrusvruchten en moet het soms ook de concurrentie van de gele pisangs duchten. Zo'n gerimpeld…

Burgers willen goede burgers wezen. Betalen hun belasting tegen heug en meug tot de laatste cent. Geen omweg behoeft men van de gewone burger te vrezen, die niet de vluchtroute van de beerput kent. De grote massa draagt met burgerlijk fatsoen iets met pijn af van zijn zuur verdiende poen. Klagend draagt zij een steentje bij; financiert…

Als de scheidsrechter de bal zonder mankeren op de penaltystip legt; de keeper zich concentreert en aan zijn tegenstander alle moed ontzegt; de speler voor de eerste maal zijn ogen kruist met zijn gehandschoende tegenstander; gaat het publiek over drie zaken debatteren; namelijk: 'wie is er koelbloediger, de één of de ander', 'wie de…

Het lenteluikje kiert reeds naar buiten. Het voorjaarslicht dringt binnen in een sombere gang van de voorbije donkere maanden, waarin geen plaats leek voor een aanzwellend vogelgezang. Doorgelicht en doorgelucht vertelt de natuur een nieuw verhaal van een goud gekeelde invliegende nachtegaal. Die de nieuwe lente zichtbaar iconiseert; en…

Toen liet God het regenen wel veertig dagen lang. Een ark dreef op de overvloed na de ondergang van het eigen belang. Zijn wereld die hij geschapen had, ging ten onder in geweld. De mens die naar zijn voorbeeld was, ging ten onder aan het grote geld. De duivel die steeds arglistig is, gaf aan de mens maar nooit genoeg. Liet de mens steeds…

Ik ben als een kind met talloze hoeders; het eeuwige kind. Met talloze zusters en broeders, dat overal en nergens zijn onderkomen vindt. De altijd aanwezige allemansvriend, die op zoek naar het betere het begerige hart van het tijdelijke verdient. In Amerika was ik zo de broeder van een Indiaan met wie ik over de prairie liep. In Afrika…

Jij bent die engel in mijn hoofd, waarin ik mijn hele leven heb geloofd. Jij helpt mij veelal door de dag; ook al is er niemand die jou ooit werkelijk zag.Ik heb zolang ik in jou heb geloofd, een vast vertrouwen dat nimmer dooft. Jij bent die engel in mijn hoofd, die meer betekent dan een ware vriendschap belooft. Jij bent mijn bijstand…

Muzikale bomen, muzikale tonen. Een massale vogelserenade van een schoonheid bij duizendtal. Niet op afspraak, maar wel aansprakelijk luistert het nauw voor de enkeling bij geval. Gevederde vriendschap hoog in de bomen, wil die enkeling graag belonen bij het schemeren van dag naar nacht. Worden door vogels van allerlei pluimage decibellen…

Een paars hyacintenveld domineert tegen een strak blauwe lucht. Een paars blauw kleurenspel, als een vroege voorjaarsklucht. Dat voert langs een dieper gouden zon verlangen van de voorjaarsvogels en hun gezangen. Die de mensen reeds uit hun winterjassen lokken voor het voorspel van een nieuw seizoen. Niet langer de grijsheid van de wintermeeuwen…