Alle inzendingen van Wim Overweg

“Als haan zit ik hier niet voor mijn plezier. Beneden zie ik sensuele kippen, En eenzaam in een mand valt niks te wippen, En waaien doet het als de moord op Schier. Dit rest mij na een dag of drie onthouden: Een volle zak en ook nog strontverkouden.”…

Een boef gaat steeds weer naar de plaats delict, Dat mag ik als bekend veronderstellen. Al was het dus niet moeilijk te voorspellen: Roermondse Jos heeft het maar weer geflikt. Edoch, in de praktijk is vaak gebleken: Een vos verliest zijn haar maar nooit zijn streken.…

Omdat men Heydrich wilde liquideren Is Lidice door nazi’s uitgemoord. Tsjechisch verzet werd in de kiem gesmoord, De nazi zou de Tsjech een lesje leren. Het is dus zo, ook uit het Frans vertaald, Dat de geschiedenis zich weer herhaalt.…

We bleven twee week van die Gijp verschoond, Want zijn gegil was niet om aan te horen. Zelfs diamant kon hij ermee doorboren, Twee weken lang heeft Gijp zich niet vertoond. Hysterisch geeft hij hem weer van katoen, Kan de regering daar nou niks aan doen?…

Dit weekend gaat het voetbal zich ontknopen. Men wil er bij de staartclubs nog niet aan: “Denk niet dat wij nu degraderen gaan, Wij zullen degradatie wel ontlopen.” Maar paal of lat of randje buitenspel Bepalen straks de hemel of de hel.…

We gaan vandaag Bevrijdingsdag weer vieren Met festivals, met vlaggen en muziek, Een mengeling van feest en symboliek: Bezetters moet je simpel ausradieren. Wat hierop aansluit wordt al haast routine: Nu nog bevrijding van de Oekraïne.…

Mijn dank voor het massale vlagvertoon Van gisteren, de dag van mijn verjaren. Het was één grote vlaggenzee in Haren, Alsof bij afspraak vlagde men synchroon. Ja, de bewondering voor mij is groot, Men loopt hier weg met mij als dorpsgenoot.…

We hadden ooit petrolie en briketten En eierkolen, cokes en nootjes 4. Met aanmaakhoutjes en wat oud papier Was het een feest de kachels aan te ‘zetten’. Nog zie ik voor mij turf en antraciet, En ook de haard vergeten lukt mij niet.…

Vóór Jezus losgemaakt werd van het kruis Had Jezus Jozef kort daarvoor gesproken: “Trek even snel die spijkers uit mijn knoken, Dan ben ik met de koffie straks weer thuis. Eén aandachtspuntje schiet mij nog te binnen: Of je wel bij mijn voeten wilt beginnen.”…

Graag mag ik naar Hélène Hendriks kijken, Ik wil en kan om haar gemoed niet heen. Van vlees en bloed ben ik en niet van steen, Nooit lukt het mij haar boezem te ontwijken. Ik heb het bij de vrouwen nu verbruid, Maar ik kom er tenminste rond voor uit.…

Ik drink - vind ik - met mate en beschaafd, Waar sommigen het hunne ervan denken. Zij zien mij – in hun ogen - te vaak schenken: “Pas nou maar op, straks raak je nog verslaafd.” Met mij is er geheel niks aan de hand, Alleen, ik heb van dorst héél veel verstand.…

Het doet zich weer eens voor op grote schaal, Waarvoor een taalgebruiker op moet passen: “Graag laat ik mij eens uitgebreid verassen”, Dé valkuil van de Nederlands taal. Al doet het mij aan beide ogen zeer, Verrassen doet verassen mij niet meer.…

Ik ga mijzelf eens uitgebreid trakteren Op ‘aangeklede’ koffie met gebak. Geloof maar, dat ik ook een ‘glaasje’ pak, Vanwege tien jaar vormvast badineren. Van sleet op al mijn rijmsels nog geen spoor, Voorlopig ga ik dus nog even door.…

We mogen onbekommerd weer uit eten, We mogen ook weer werken op kantoor. De mondkap hoeft niet overal meer voor, We mogen al die regels weer vergeten. Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal: We gaan weer naar het oude abnormaal.…

Soms grijp je iets met beide handen aan, Je doet iets ergs om erger te voorkomen. Ik wist dat Poetin geen moment zou schromen Om op het veld van eer tekeer te gaan. Songfestivaldéélname is pas straf, De Russen komen er zo mooi van af.…

Aanstellerig, ontzettend overdreven Om winden met een kracht van meer dan tien In het vervolg van namen te voorzien. Ik ga mijn windjes ook maar naampjes geven. En ik ben in een hele goede bui: Ik waarschuw nu alvast voor bruine Trui.…

Het valt me zwaar mijn tijd goed te verdelen, Voor ik het weet is weer een dag verknald. Ik wou dus wel eens zien hoe het bevalt Mij nou maar eens een dagje te vervelen Nou, reken maar dat dat verrekt veel scheelt: Die dag heb ik me kostelijk verveeld.…

Ik had bij reisorganisatie Kras Destijds een reis geboekt naar de Karpaten, Maar had, naïef en wel, niet in de gaten Dat dat wel héél grensoverschrijdend was. Nu word ik dan - met vijftig jaar vertraagd - Daarvoor alsnog voor het gerecht gedaagd.…

Ons landje was te klein voor orkaan Corrie, De kleurencodes schoten zelfs te kort. Wat buiten stond moest stormvast vastgesjord: Windstil werd het, geen wind, maar ook geen sorry. Al worden winden straffer nog dan straf, Waarschuw in het vervolg graag achteraf.…

Wordt er ná zondag aan uw deur gebeld, Dan is dat geen Jehova of een sekte. De Hersenstichting houdt weer haar collecte, Misschien ben ik het wel die zich daar meldt. Het geld, dat door de lockdowns is ‘gespaard’ Wordt dan door ons in grote dank aanvaard.…

Het meisje had gewoonweg niks te willen, We hoorden hoe het toeging bij ‘The Voice’. Het was een kwestie van multiple choice: Haar stem, dan wel haar borsten of haar billen. Daardoor had Ali B. het ook druk zat: “Ik heb mijn handen vol aan haar gehad.”…

Met voor Stefs kop een aantal dikke borden Is een belofte makkelijk gedaan: “De NAM sluit straks in Groningen de kraan, Er zal niet nog meer gas gewonnen worden.” De farizeeër van het kabinet Heeft Groningen nu voor het blok gezet.…

We moesten, als het even kon, verbinden, De Koning had dat zelf met Kerst gezegd. Komt van zijn woorden doorgaans niks terecht, Met oudejaar wist men elkaar te vinden. Daarbij zou men elkaar ook flink verwonden, Niet vaak is er die nacht zoveel verbonden.…

Inbinden moeten we en niks gedogen: Gesloten wordt het kroegje op de hoek, Het liefst komt er nooit één meer op bezoek, Maar mooi dat we nog ademhalen mogen. Ik heb - denk ik - dit Kabinet wel door: Die hebben echt het beste met ons voor.…

Hij wou een kijkje nemen in mijn blaas, Dus ging de uroloog mijn plasbuis binnen. Het duurde even voor hij kon beginnen, Want ‘kleine Wim’ had zich verstopt helaas. Voor artsen een mooi meegenomen gave: De kunst van diep te spitten en te graven.…

Mijn krant verliest een van zijn trouwste klanten, En dat vanwege hun verdienmodel: Ik krijg hem niet maar ik betaal hem wel, Want de bezorging daar klopt van geen kanten. Het lukt ook niemand om ze te bereiken: “Te druk met niet-bezorgen in de wijken.”…

Wat is in godsnaam een elitetroep Die ze naar elk bedreigd gebied toezenden? Bij mij thuis is het ook een grote bende, Maar ik heb niks met zo’n selecte groep. Mijn noodlot is al jarenlang bezegeld: Het is bij mij één zootje ongeregeld.…

De Sint zou ik van alles willen vragen: “Bent u gehoorzaam aan uw viroloog?” En “Rochelt u ook in uw elleboog?” En “Moet de Sint nu ook een mondkap dragen?” “Weet u wie héél erg onderliggend lijdt?” “Dat paard, waar u al eeuwenlang op rijdt.”…

Ik wou die Hamilton eens imiteren, Dan zou ik vast ook heel veel sneller gaan. Ik pak het stuur en geef een ruk eraan, En uit is het met soepel manoeuvreren. Ik hoop dat wat ik deed (wat Lewis doet) Door Delta Lloyd volledig wordt vergoed.…

Dat consequenties naar de duivel leiden Is stellig bij dit kabinet bekend. Wel lukt het de regering consequent Een beetje consequent zijn te vermijden. Wie zwabbert en wie zwalkt in zijn beleid Weet zeker dat hij consequent zijn mijdt.…