Alle inzendingen van Zywa

Elf jaar: mijn liefste gaat naar huis met de liefste -- die ik heb gehad.…

Ik vermoed een koe in de wei 's avonds laat, daar -- die zwarte vlekken.…

De oude geit staart naar mij en ik besef dit -- is wat afscheid is.…

De verwarming blijft koud, maar ze doet erg haar best -- Ze loeit en ratelt.…

Een briefje van God op de kerkdeur: Gesloten -- Ik ben even weg.…

Ik ga met hem mee, opgewonden, nieuwsgierig -- vooral naar mezelf.…

Er is een meisje in het kamp, dat moet zingen -- In haar hart huilt ze.…

Vakantie toen: storm, regen -- kon het nog maar eens zo tegenzitten!…

Lentekathedraal: wijd open staan de deuren -- van de beukenlaan.…

Gelukkig zijn is durven dansen met één been -- boven de afgrond.…

In de berm van de snelweg staat een vrouw, ik ken haar Ze lijkt op mij, op het gezicht naast me in de zijruit Ze komt dichterbij en ze buigt zich voorover naar mijn knipperlicht In het donker achter mijn stuur breekt het zweet me uit 'Jongen, wat doe je hier? Ik draai me om in mijn graf van al mijn zorgen om jou' Mama, ik ga hard werken…

Alleen. Tussen eenzame harten onbegrepen anderen begrijpend met aandacht, mijn wachtwoord de hoofdsleutel in mijn genen Spartelend deed ik het al verder kon ik nog niets als baby, als volwassene zou niemand het moeten afleren zou niemand het moeten opeisen wanneer hij zich gekwetst voelt door gekwetsten, verongelijkt door de wereld…

Ik leef mijn portie van de eeuwigheid, een kreet -- doet mij huiveren.…

Uit het hart schrijven luistert nauw, elk spontaan woord -- kan een misser zijn.…

De gevoelsscherven veeg ik op, het is meer ziel -- dan ik verwachtte.…

Jij hebt twee armen, strik ze maar mooi om mij heen -- dan is het voor jou.…

Wat heb ik nodig? Weinig. Helaas is er veel -- te weinig weinig.…

Veel te veel verdriet, maar toch krijgen we honger -- en er is een taart.…

Zon op de dakrand, eronder lijleiden wij -- een schaduwleven.…

Ja, mwaaw hwaal he hwoet, heerlijk, oh ho mwijn, pas op -- au, je doet me pijn!…

Wees alsjeblieft boos, ontzettend boos, maar doe niets -- voor eens en altijd.…

Echt, er klopt iets niet, als je meer dan anders leeft -- tijdens vakanties.…

De vervulling van een wens is even een geluk een goede afloop als je daarna doodgaat of een begin maakt, met iets nieuws een volgende fase of stap Voor een blijvend Happy End is het hiernamaals uitgevonden en de troost die je ontleent aan nakomelingen met de bijgedachte dat later, ooit alles goed zal komen Zo gaat het zonder een…

Papa laat me niet met rust sinds ik thuis weg ben Hij is boos over mijn vrienden en haalt spullen bij mij weg Huisvredebreuk De politie probeert het te sussen, ik moet bedelen om hulp, bescherming Zijn eer is in het geding Hij wil mijn maagdelijkheid herstellen of me opsluiten Hij kan niet terug en niet vooruit, hij stikt liever…

Wie ben jij, jij ongrijpbare zeemeermin in mijn verhaal van verlangen en verveling? Mijn verhaal, mijn verhaal van schipbreuk en strand strand, strand, keienstrand Aangespoeld, dorstig en rillend van uitputting gewekt door de hete zon Strand, strand, keienstrand aangespoeld, ijlend van de honger en alleen helemaal alleen met jou…

Ik kwam iemand tegen en vroeg 'Waar ga je heen? Wat ga je doen?' Daarginds is een groot veld waar ik ga zingen om mijn ziel te bevrijden Mensen zijn van goud, sterren- stof in het grote, grote veld - eindelijk terug in de tuin 'O, mag ik met je mee? Weg uit de smog!' We tollen maar rond in uitzichtloze nevels maar heel misschien verandert…

Ik heb een winkel vol oude spullen, het is moeilijk om ervoor te zorgen dat ze niet verkocht worden aan snobs zonder besef van hun echte waarde zonder het minste besef dat die in hun geld niet valt uit te drukken alleen in belastinggeld, jaarlijks te innen voor het onderhoud en alles wat erbij komt kijken om de werken te laten bekijken…

Misschien zijn we hier ooit gestrand op de hellingen van deze bergen tussen de witte toppen en het lage land Zeker hebben we woorden bedacht om dat verhaal te vertellen en zijn we de wereld in getrokken met dat antwoord op de vraag Waar komen we vandaan? Uit de buik van de boot als beeld van onze Moeder Aarde, die geboren is waar ze…

Het paradijs is geplaveid, overal kun je nu voor de deur parkeren Roze muren en plastic bloemen: plekken waar mensen graag zijn Is het niet jammer dat pas achteraf je ogen opengaan voor wat je had? Het paradijs is geplaveid, overal kun je nu voor de deur parkeren Alle bomen zijn gered, kom kijken in de kassen van het museum! Het is niet…

Ik passeerde mijn ouders van veel jonger tot anderhalf keer ouder dan zij, serieuzer werd ik, grootmoeder werd ik Ervaring, mijn leven herkennen in vrienden en het terugzien in de kinderen en kleinkinderen Samen optrekken onze lichamen vertrouwd met mankementen, pijn en rommelige herinneringen En nu wil ik naar buiten weg uit het…