Alle inzendingen van Zywa

Sluimerend is kwart over twee zowat half drie -- Afgerond: drie uur.…

Ziek op bed liggen, wazig en tot niets in staat -- slokjes soep slurpen.…

Het is niet ernstig om ziek te zijn, nee, ernstig -- dat is het leven.…

Mijn buren vrijen, o, wat schandalig goedkoop -- die dunne muren!…

Het echte leven bestaat niet, het is bedacht -- uit verlegenheid.…

Objectief zijn is gemakkelijk, niet zo eng -- als subjectief zijn.…

Het Orakel weet wat ik wil en dat geeft ze -- aan mij als advies.…

Ik besta, ik wil door vrienden gezien worden -- echt, zoals ik ben.…

Och, je kent mij wel, ik ben netjes, hartelijk -- en ik praat en praat.…

Ook al mag je mij, straks zal ik weer alleen staan -- zodra je mij kent.…

Kappers, puntscharen, messen en halsslagaders -- en toch gaat dat goed.…

Ik waad door de stroom van levens en orden ze -- tot scenario's.…

In een depressie voel ik niets, denk ik alles -- objectief te zien.…

Het is erg geheim, dus vertel ik het niemand -- niet eens aan mijzelf.…

Jij bent begeerlijk, een ijskast die kiert en dampt -- Het vuur lekt eruit.…

Het is religieus dat ik jou wil aanraken -- jouw kracht ontvangen.…

Ik ben mijn engel, die mij altijd zal volgen -- die in nood mij helpt.…

Een herinnering die je herhaalt, verandert -- in een verlangen.…

Vraag niet 'Hoe gaat het?' als je dat echt wilt weten -- Gedrag zegt het je.…

Lekker kanoën, stroomafwaarts, zonder zorgen -- of we verdwalen.…

Ze veegt de scherven op en ze herkent ze niet: scherven van een man.…

Je trok wat dunne afscheidswoorden aan en ging -- rillend de deur uit.…

Op een feest altijd even de nacht in lopen -- en de vreugde zien.…

Mijn wonderbaarlijk is tegenstrijdig, maar mij -- heeft ze altijd lief.…

Van binnenuit onthaard geopend en gesloten rondom mijn navel, de kern van de schoonheid van het lichaam en de parel in mijn litteken Koester mij, koester mij laat mij voelen en voelen dat jij er bent, jij er bent Het is niet mijn huid die ik week in bad, het zijn mijn spieren en mijn ziel, warm en soepel moeten ze zijn om mijzelf mijzelf…

Oompje raakt me aan, mijn borsten, ach, vooruit maar -- hij is zo zielig.…

Ik schrik wakker van de warmte alsof je zwaar op mij lag Ik geef geen kik en sla slaperig het dekbed weg. Je bent er niet De deur is op slot het is stil in huis Ik denk aan Missy in de andere kamer zie haar ogen oplichten in de mand gespitst op het geringste geluid dat ik maak, een zucht het omdraaien van mijn kussen de gedachte…

Ik blijf niet aan de kant staan ik wil graag samen, leren kennen, vertrouwen, delen mijn leven delen, ik zoek contact en ik paai wie mij helpen kan Jou lok ik dichterbij, jou leid ik naar kieren die ik glad maak met boterhoning, langzaam trek ik jou erdoorheen jouw hemd tegen mij aan om te voelen dat je er bent Je wilt wel, maar ook…

Het gebeurde dus daar, bij de oude toren -- Hoe oud is die dan?…

Jouw been op mijn dij daagt me uit en je vraagt me: Vermaak je je wel?…