Alle inzendingen van d

Ook die nu belust zijn naar een ereteken Zullen aan 't eind van hun leven verbleken Heeft hij ook veel macht en groot rijkdom verworven Elke rijkaard en vorst is uiteind’lijk gestorven Zo was het altijd en zo zal het ook blijven Een jeugdig gezicht, niet gerimpeld, geplooid Wordt door de getijden leerachtig gelooid Gebarsten dromen – gebroken…

Je bent te jong om voor te huilen, nog veel te vroeg, nog niets gedaan. Je bent te jong om bij mij te schuilen, en veel te ver van mij vandaan. Maar als je later in dit leven, Meer dan vriendschap van me wil Zal ik dat geven, want dat maakt dan het verschil Je bent te jong om aan te hechten, nog veel te kort in jouw bestaan. Nog veel…

Langzaam open je je ogen vangt een glimp op van de zon die schijnt Weer een nieuwe ochtend een ochtend die gelukkig verdwijnt Vertwijfeld begin je de nieuwe dag je weet niet wat die brengen zal Misschien een lach misschien een diepe val Uren zijn verstreken een leegte in je hoofd minuten die uren leken van je gevoel beroofd De zon…

Vertel mij eens hoe ik kon slagen waar m'n ouders zo in hebben gefaald Nu ik in liefde een prijs heb betaald voor hun onvermogen om te dragen Wat betekent vertrouwen voor een kind dat steeds in twee kampen moest leven Al het gezegde betekende munitie geven slecht woede wat het gezin nog bindt Niemand meer die nog weet hoe het was in schaarse…

De juiste weg naar liefde blijf ik zoeken? of heb ik het al gevonden? ik ben nog steeds alleen maar toch ook met jou verbonden..... Kijk mij een keer aan in mijn ogen vertel mij wat je ziet Ik wil voor je blijven vechten jou laten gaan wil ik niet...... Telkens als ik jou ziet begin ik te blozen m`n hart klopt sneller m`n liefde voor…

's Nachts elkaar beminnen als fragiele vlinders op een passiebloem in het virtuele bloembed Letters in woord weven met vurige draden tot zinnelijk geheel in een erotische silhouet Toen je een luide roep naar werkelijkheid deed, vloog ik weg zonder belet Eer de draden tussen ons ontwikkelden tot leugens in het verradelijke vangnet…

Hier een vergeelde foto van ons gezin Voor de fotograaf met een stralende lach In vrede naast elkaar staan zonder beklag Herinneringen vervaagden tot grote onzin Leven in de valse schaduw van goed gedrag Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen Uit angst voor de waarheid weg te rennen Iedere keer voor de schone schijn overstag Schrille…

Verkilling door een tedere streling. Wantrouwen in een uitgereikte hand. In vuurvaste woorden elkaar afgebrand. Een kus slechts gegeven na bedeling. Elke lach in een golf van pijn gestrand. Zij waren samen ooit het gedroomde stel. Nu spelen ze star ieder hun maskerspel. De vlam van toen is voorgoed uitgebrand. Het bed kraakt al lang niet…

Valentijnsdag vervult mij na jaren nog met afgrijzen De dag dat ik m'n jeugdige lief de rug toekeerde Ik dacht bij het kaartje namelijk aan de verkeerde Terwijl hij toen slechts zijn liefde wilde bewijzen Verwachting was iets wat hij mij stellig afleerde Nooit doe ik mee aan die commerciële onzin riep hij Ik toon je wel romantiek als ik heftig…

de stilte valt harder dan steen zo ineens sta ik alleen ben ik het punt van aandacht geleid door inspiratie die wacht totdat ikzelf de stilte breek en dan de woorden kies en spreek over deze mensen, voor mij in het dal giet ik zinnen als een waterval vervuild water laat ik meeglippen totdat de kanalen vastslippen…

Spreek dan tot mij in duizend talen Duizend dagen Duizend malen In duizend tongen, duizend spraken Die nu wij nog jong zijn onze harten raken Er zijn geen woorden die als klank zich doen verstaan Die helder alles tot je kunnen zeggen Woorden van liefde zijn wel woorden lieveling Maar slechts geliefden weten ze uit te leggen Die zachte hand…

Een krokodil op een eenzame stek Keerde laatst huiswaarts, want hij had trek Doch plots, halverwege Kwam ie mijn schoonmoeder tegen Wat schrok dat dier van die grote bek…

Vervagen wil soms het beeld van jou, mijn te vroeg gestorven ma, maar bij alles, wat ik doe, denk ik na en zie hoe gelukkig wij hebben gespeeld. Mijn hulpeloos verdriet is met anderen gedeeld; tijdens je lijden, bij je dood en ook lang erna. Nu ik, net zo oud als jij toen, in het leven sta, is' t duidelijk, dat de tijd niet alle wonden heelt…

Ik knuffel graag met mijn sexy "chèrie" uit Cherbourg, want haar zachte bolletjes-trui geeft mij, "toujours", in zo'n zwoele, zalige nacht, als wielrenner, macht èn kracht om gele-trui-winnaar te worden in iedere Tour!…

Jij en ik zijn als honing en thee. Ik bruis, kook en walm maar al te vaak. Jij verzacht dan kalm die wrange smaak !…

Mijn olifante-tante uit Nederweert, die echt als een tenniskanon serveert, werd de schrik der clubgenoten. Die hebben dus snel besloten, dat kortgerokte dames worden geroyeerd !…

SoMs LoOpT uT LeVeN NiEt ZoaLs iK wiL DaT ’t GaAt.. DaN iS HeT NeT aLsOf iK De HeLe WeReLd HaAt.. DaN HeEfT HeT VoOr MiJ GeWoOn GeEn ZiN MeEr.. En DiT GeVoeL KriJg iK KeEr Op KeEr.. Op Zo’n MoMeNtEn MiS iK MiJn OmA’s HeLpEnDe HaNd.. ZiJ ZoU Me BeGriJpEn, DaT WaS GeWooN EeN DeeL VaN OnZe BaNd.. We HiNgEn MeKaAr WeL VaKeR iN De HaReN.. MaAr aLtiJd…

Kinderen zijn hinderen, wordt wel eens gezegd. 't Liefst kwam ik morgen, verlost van al mijn zorgen, in het 'kinder-rijk' terecht !…

Soms denk ik als ik je hoor praten, Ik wou dat ik de weg was die je moet gaan... Dan zou, al had je het niet in de gaten, Mijn bestemming heel dicht bij de jouwe staan... Ik zou je waarschijnlijk voor mezelf houden, Langs wegen voeren heel erg ver vandaan... Anderen die ook van je willen houden, Die ook dichtbij je willen staan... Je bent…

samen een kwartet geef jij mij de zin van het leven jij bent het licht het einde van een donker gat wij samen mijn tijd vloog voorbij, verblind door jou ook jij vloog maar weg van mij onverwachts die woorden van pijn woorden, harder dan ik hebben kon samen een kwartet maar jij mist de vierde kaart de liefde werd mij fataal…

Een blauwe avond, net als toen: de maan zeilt door de rode wijn in floers gehuld - net zoals toen - een nachtegaal, geur van jasmijn... een avond en een nacht als toen, er schittert kil een bleke ster, lichtloos geflonker zoals toen, een tanend dwaallicht van heel ver. Nachtelijke ronde net als toen: stappen op straat - er blaft…

Wat lang gekoesterd en gekuild wordt naderhand weer ingeruild: je ruilt je lust en ook je last, het oude pak dat niet meer past en ben je die gemakken zat ruil je het bed, bidet en bad ... maar - het is om te huilen: jezelf kan je niet ruilen! Je ruilt je hemd, je broek, je pet, je bungalow, je Bijlmerflat, ruilt je tapijt, je troetelbeest…