'k Zit aan 't namiddagstille strand
wat oud en vadsig bij te komen.
Daar nadert over 't rulle zand
een wezen uit zeer stoute dromen.
Een vlotte tred, een slank postuur,
een strakke broek, zwart lange haren,
een topje... ach mijn smeulend vuur
laait op en komt niet tot bedaren.
Vooral niet als met zwoele lach
zij rechtstreeks naar me…
In pastelkleurige wolken,
verlies ik mijn hart...
...denk ik aan allen,
...vooral aan jou...
die de hemel bevolken...
Ik verloor mijn hart,
Droom mijn dromen...
die helaas nooit uitkomen...
en probeer, steeds weer,
...een nieuwe start...
Mijn hart is verloren,
Bloedeloos en stil...
Maar ik weet wat ik wil,
Ik blijf wachten totdat jij…
Een keer teveel...
...heb je me pijn gedaan....
een keer teveel..
...nu moet ik gaan...
Je tranen raken me niet meer,
...Ik sluit me af...
Ik denk aan mijn jeugd..
...Die ik je gaf...
Ik open de deur,
..ik kijk niet om....
Het is voorbij...
,,,Vrijheid,...ik kom...…
Zijn liefde voor haar leven stierf
bij de ontdekking van haar geluk
in het samenzijn met haar minnaar
op momenten van zijn afwezigheid
Als door een dolksteek was hij
getroffen bij de ontkenning van
haar liefde voor hem, vanaf het begin,
en zijn geest vermoordde al zijn gevoel
Niets kon hem weerhouden van het
wegnemen van hun leven als…
Een been ben ik verloren,
een been hangt er aan.
Ik moet het nu gaan zoeken,
anders kan ik niet meer gaan.
Er kwamen vele benen.
Een paste er, god zij dank.
Die mocht ik gelukkig lenen.
Nu loop ik alleen nog mank.
Het werd me steeds aangeboden,
als ik niet meer goed kon staan.
Maar na een periode,
zal alles beter gaan.
Ik wil het…