Alle inzendingen van j

U weet hoe het gaat In een indianenreservaat. Verloren culturen Beleven hier hun laatste uren Zoals in een bejaardenreservaat.…

Een beetje haarklover Is ook een uitslover Want het kloven van een haar Is een vak weliswaar Breek daar je hoofd maar eens over…

Ik zou wel eens weten willen, Wat krokodillen eigenlijk willen. Wat met zo’n grote bek, Sta je echt voor gek, Als je niet weet wat je zou willen.…

“Daar kom je weer aan “, Zei de kip tegen de haan. “Doe mij een lol, Mijn ei zit al eivol, Ga maar ergens anders staan”.…

Zij was een vrije meid en maakte lange dagen Omdat ze graag voldeed aan alle bezoekersvragen. Ze werkte dag en nacht, dat kom je niet vaak meer tegen. Ze was misschien nog jong maar wel jong belegen.…

Jan Boeren verkoopt spruitjes Het liefst aan vegetarische luitjes. Helaas heeft Jan Geen marketingplan, Hij doet het op zijn janboerenfluitjes.…

Was je vroeger religieus, Dan had dat wat mysterieus. Maar vandaag de dag, Als ik dat zo zeggen mag, Is het enkel nog curieus.…

Hoe je ‘waar’ moet zeggen, Zal ik je even uit gaan leggen. Toon belangstelling en ben oprecht, Zodat je altijd de waarheid zegt, En je kunt gaan waarzeggen.…

Hij was een mooie bruid Met in zijn boeket kannetjeskruid En nog andere prachtige bloemen Eigenlijk teveel om op te noemen. Hopen maar dat hij het niet verbruidt.…

Ik sprak laatst een ‘pater suppositus’, Die wees op een eeuwen oude ritus. Maar de DNA-bewijzen Zijn modérne benaderingswijzen, Vroeger was het welles of nietus.…

Als asperges in onze streken Hun kopje boven het zand uitsteken, Worden ze geliquideerd, Daarna geconsumeerd. Het zijn maar rare streken.…

Wie werd er niet groot, Met het viergranenbrood. Vroeger aan het dwarsgebakken wit, Maar dat bleek snel slecht voor het gebit, Daarom terug naar brood waar graan in zit. De hele natuur op je bord, Alle granen, van haver tot gort…

sinds ik jou zag op die zomerdag ben ik flink ondersteboven ja ik ben van slag maar 't is geen beklag ik zou wel willen verloven maar wat een verdriet jij hebt al een griet en haar wil je blijven loven dus eindigt mijn lied zoals je wel ziet ben ik flink ondersteboven…

Hij lijdt aan het feit Van zelfgenoegzaamheid. Toen ik er naar vroeg, Zei hij: “Ik heb aan mezelf genoeg, Tenminste, nagenoeg”. Zo vergenoegd als dat Heb ik het nog nooit gehad.…

“Het is hartverwarmend”, Zei ze me omarmend. Ik had haar hart geraakt, Haast volmaakt, Opengemaakt. Ze had het niet meer, Haar hart ging hard tekeer…

Heb even tijd voor mij En zin en wil later daar geweest laten Wees geen geest van een kind Maar een geesteskind Zo mooi en briljant bedacht Muze ben je lief mooi meisje Mijn passie inspiratie Schaarse momenten in grootse compilatie Ogenblikken zo verbluffend Lamgeslagen woordeloos Maken moed en praten hopeloos Mijn hemel Jij bent…

negen maanden om te groeien naar het eerste afscheid…

Ik wil in het kort betogen, Over uw slikvermogen. Vaak willen wij het niet langer pikken, Onze onvrede in te slikken, In plaats van eruit te mogen. Want een opgekropt gemoed, Voelt zwaar en is niet goed.…

voor moeder plukt ze nog ieder voorjaar maderliefjes…

in maart één zon aan het hemelland dan honderden aan de waterkant: zo glanzend geel in het jonge groen zo vol van fleur in het nieuw' seizoen zo'n zonnig bloempje dat daar straalt en heel het voorjaar binnenhaalt... zo'n zonnebloempje dit termijn dat kan alleen maar speenkruid zijn…

Heeft u ook veel kritiek Op de achterdeurpolitiek? Omdat ik uit een dorp kom, ga ik bijna altijd achterom en nooit voor om. dat is stom, dat ik daar nu pas achterkom.…

Wilt u vooruit, dan moeten u leren, Het juiste instrument te hanteren. Het sextant om een zonnetje te schieten, Een sextand om van het leven te genieten, Het kan ‘verkeeren’. Nu er alleen nog opletten, waar je je tanden in gaat zetten.…

toen ik jou zag, op die voorjaarsdag in het blauw en o zo fijntjes was ik gelijk geheel van slag ook al was je maar zo kleintjes je was een pracht, aan die waterkant je leek wel een prinsesje daar langs die plas in dat groene land in je hemelsblauwe hesje gaf jij mij kleur, meer dan iemand ooit meteen floot ik een liedje die dag vergeet…

Door de financiële toestand van het land, Liep het vreselijk uit de hand. Ik hoor allerlei verhalen, Over de broekriem aanhalen, Het is allemaal niet meer te betalen. Zo zie je wat er speelt, Het is nooit gelijkelijk verdeeld…

Een lesboboerin in Nieuw-Heeten hield beslist niet van buitenlands eten: voor haar geen Chinees, geen Frans of vreemd vlees, maar een Hollandse pot... zeker weten!…

Anemoontje, Anemoontje, maagdelijk schoontje in het woud ben jij weleens zoet bezongen zuiver om je hart van goud? Om je beelderige kroontje en je weelderig' bladerdos, jij icoontje, Anemoontje, Anemoontje in het bos? Dan is dit voor jou een versje vol van verve en een blos zing ik samen met de roodborst en de merels erop los Anemoontje…

Hier likt de jonge spruit Een frisse varkenssnuit. Heel intens en diepbewogen Geniet zij met gesloten ogen Van haar ontluikend smaakvermogen. Vertroetel dus je smaakorgaan, Want, jong geleerd is oud gedaan.…

Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…

Mevrouw, werd ons verteld, Had direct 112 gebeld. De hulpverlener op zijn beurt, Heeft de wijde omgeving afgespeurd, Naar wat er wordt betreurd. Toch een vreemd verlangen, Om wat was, buiten te hangen.…

Ik wil verdrinken in jouw blik en verdwalen in jouw ogen Een missie zonder einde door een brevet van onvermogen Het kruinen van het ijs dat smelt door mijn verlangen Het breken van het hart dat zich niet door mij laat vangen Als gebroken ziel zal ik wandelen in een optocht van gemis Hopende op het moment dat jouw liefde er weer is…