2109 resultaten.
Laly's Bar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
596 De avond is gevallen.
Witte golven fluisteren,
terwijl ze eeuwig rollen,
over het zwarte lavastrand.
Oude mannen luisteren,
want een zangeres zingt.
It's time now.
Time to change your mind.…
Mysterieus leeft poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 Leven vormt een wonderweefsel
van heden, verleden en toekomst.
Geleerden bestuderen leven.
Zo leeft feitenkennis.
Nieuwsgierig.
Leven onbevangen ervaren.
Zoals geliefden beminnen.
Zoals kinderen spelen.
Zo leeft meditatie.
Aandachtig.
Leven onmogelijk verwoorden.
Temidden van pijn en onbegrip,
blijven zoeken naar gedichten.
Mysterieus…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
381 Levende gedichten ontstaan,
bij nacht en bij ontij,
wanneer dichters slapen gaan.
Gedichten spreken spontaan,
bij weer en bij wind,
wanneer hun dichters zwijgen.
Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.
Gedichten dringen zich op,
bij angst en bij beven,
wanneer zij roepen…
Hemels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
821 Het idee dat hemels bestaan,
is een lachwekkende gedachte.
Ons verstand weigert te geloven,
dat mensen ooit de dood verslaan.
Maar tegen ongeloof en beter weten in,
blijft onze ziel waanzinnig hopen,
dat moeder in de hemel op ons wacht.
Hemels zijn plaatsen waar zielen samenkomen.
Waar geliefden elkaar weer vinden.
Waar sterfelijkheid wordt…
De Klokkenmaker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
712 Hij zorgt ervoor,
de klokkenmaker,
dat een dode klok,
weer helder slaat.
Hij wil erg graag,
de ideoloog,
dat een gestorven idee,
weer volop leven gaat.
Hij zorgt ervoor,
de moedige soldaat,
dat een levend mens,
straks sterven gaat.
Alleen de moeders,
van de klokkenmakers,
van de ideologen en
van de soldaten weten.
Zij kijken…
Aanvallen van geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
412 Af en toe doet het bijna pijn.
Onaangekondigd.
Wanneer mijn kleinkinderen om me lachen,
omdat opa probeert om kind te zijn.
Af en toe valt het me hevig aan.
Zomaar.
Dat gevoel van dankbaarheid,
voor de zin van mijn bestaan.
Soms valt het me zomaar toe.
Dat plotseling geluk.
Waar ik niets voor heb gedaan,
en waar ik niets voor doe.…
De laatste dag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
696 De laatste dag van het oude jaar,
is een gewone dag als alle dagen.
Vandaag is alweer een laatste dag.
Vandaag gaan we tijd en liefde geven.
Eenvoud, uit welgemeende dankbaarheid.
Laat ons van elkaar genieten gaan.
Alsof we nog maar 1 dag mogen leven.…
Ontmoeting met het eeuwige leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 Ik geloof,
dat de bron van mijn dromen
nooit op zal drogen.
Ik beleef,
dat ontmoetingen
ons leven verrijken.
Ik vind troost in het feit,
dat alle wezens dragers
van eeuwig leven zijn!…
Snorrestof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Fijnstof is erg ongezond.
Ook wanneer ik me scheer,
moet ik steeds weer niezen.
Dat is ook een ramp, meneer.
Snorrestof is schadelijk.
Bijna niemand die dat weet.
Lijfstof is onbekend gebied.
Bekend zijn scheet en zweet.
Snorre- en schaamstof.
Okselstof en navelpluis.
Stop toch dat wilde scheren.
Ban lijfstof uit uw huis!…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Hoor, de doodsklok luidt.
Zie ons levenden gaan,
op weg naar het graf.
Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de…
Steeds vaker val ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Steeds vaker val ik,
val ik samen
met het leven.
Steeds vaker durf ik,
durf ik te zwerven
door de ruimte.
Steeds vaker beleef ik,
begrijp ik het moment,
als essentie van de tijd.
Steeds meer sterf ik,
sterft mijn gek idee
van vreemde eigenheid.
Steeds meer val ik samen,
val ik samen, met wie ik was
en met wie ik ben.…
Van mens tot plaagdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 Het werd een marginaal bestaan.
De mensheid bijna uitgestorven.
De aarde woest en bijna ledig.
Een kleine groep is doorgegaan.
Mensen leven in angst en beven.
Giga giganteum is nu de baas.
Homo wordt gefokt in oude stallen.
Als plaagdier kan hij overleven.
Ooit was hij dominant. Echt?
Dat was 5000 jaar geleden.
Nu door Giga wreed geknecht…
In haar ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 ach, tere boself
je lijkt verdwaald
tussen kale bomen
die niet beschutten
het dunne pastelkleed
dat glinsterend jou omhult
maakt je zo kwetsbaar
op deze kille dag
in je ogen lees ik
verlangen naar lentelicht
bosanemonen en wollegras
wiegelende grasklokjes
dreigend reiken bramendoorns
naar je tengere gestalte
een roodborstje zal…
Voor altijd kerstfeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.207 Ons universum is een eenheid.
Heelal betekent alles samen.
Toch
Koesteren mensen eenzame gedachten.
Strijd over mijn en over jouw gelijk.
Angst voor leven in de goot.
Over oorlog. Over vrede.
Over leven na de dood.
Met kerstmis heerst een geest van samen.
Moge het altijd kerstfeest zijn.…
Zelfdruk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Aan moeten komt nooit een einde.
Aan de druk die van buiten komt.
Zelden is wat we doen ook echt gedaan.
Aan het moeten komt helaas geen einde.
Aan de zelfdruk die van binnen komt.
De verborgen dictator van ons bestaan.…
Wanneer ik stop met doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Wanneer ik stop met doen
en in luister zitten ga.
Hier, in dit heilig moment,
waar gisteren vandaag bevrucht,
en weer nieuwe morgens baart.
Hier kan ik aandachtig zijn.
Wanneer ik stop met doen
en in volle luister zitten ga.…
Dag nacht.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Naar de noorderzon waren we vertrokken.
Bij Hammerfest bleef onze zuiderzon
dagen en nachten achter de horizon.
Zonder duister bestaat daar geen licht.
Zonder nacht geen dag.
Zonder pech geen geluk.
Naar de zuiderzon zijn we teruggekeerd.
Boven Trondheim kwam hij al welkom heten.
Bedankt zon. Dag dag. Dag nacht.…
Jezus als dichter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
439 Na jouw dood
ben je niet gestorven.
Zie, ik maak alles nieuw.
Uit oud verdriet
een nieuw verhaal.
Zie, ik maak alles goed.
Uit vlees en bloed
een laatste avondmaal.
Na jouw dood
ben je niet gestorven.
Als dichter,
bleef je dicht bij mij.…
Zelfs rust roest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Wat hier werd opgebouwd,
wordt morgen afgebroken.
Wie gisteren welkom was,
wordt wettelijk uitgezet.
Ook wie opgetogen leeft,
wordt wel eens afgetuigd.
Zelfs rust roest.…
Hamlet
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.545 Ik besta
dit betekent
ik leef, ik adem
ik heb pijn.
Ik besta
dit betekent
ik lees, ik schrijf,
ik eet
wanneer ik iets te eten heb.
Ik besta
dit betekent
ik denk na,
ik vraag mij af
of ik besta.
--------------------------
uit: Gedichten 1957-1970…
Wanneer God illusie is...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
966 Wanneer God bestaat,
dan is Hij hier te vinden.
Wanneer Hij illusie is, ook.
Alle bloemen bloeien in een rode roos.
In jouw ogen, stralen alle lieve ogen.
Zonder druppel stroomt geen oceaan.
Wanneer God bestaat,
is Hij dichtbij te vinden.
Wanneer Hij illusie is, ook.…
Langzaam, maar heel zeker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Langzaam, maar heel zeker.
Zo groeit het inzicht.
Zo groeit besef dat
miljardairs aan zet zijn.
Miljardairs bezitten de macht.
Om geld weer te laten stromen.
Om miljoenen mensen te helpen.
Om weer gerespecteerd te worden.
Miljonairs verdienen geld zelf.
Op de een of andere manier.
Miljardairs niet.
Zij bevriezen wat moet stromen
Naar…
Een druppel ben ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Een druppel ben ik.
Geboren uit een wolk.
Geboren om te vallen.
Mijn val wordt gebroken
door een grassprietje.
Ik verdwijn in de grond,
met druppels zoals ik.
Samen zoeken we verder.
We kabbelen. We stromen.
Naar de Clerf en de Our.
Naar de Moezel en de Rijn.
De Noordzee geeft druppels,
aan de Atlantische Oceaan.
Eindelijk ga ik naar…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De nacht is vroeg gekomen.
Vrienden laten me alleen.
Het leven is niet langer licht.
Angst grijpt om me heen.
Er is niemand meer gebleven,
dan een stille stem die zegt,
dat leven geen zin meer heeft.
Een ketting heeft me vastgelegd.
Dag Pallieter, kleine man,
ik zie je lopen door de regen,
door de mist van ons bestaan,
langs grijze, natte…
Laat ons stilstaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
425 Hoe kunnen we verder,
terwijl we weten,
dat allen sterven gaan?
Hoe kunnen we voort,
terwijl we doen alsof,
we nooit zullen vergaan.
Laat ons stilstaan.
Laat ons omzien.
Laat ons beseffen hier.
Het is nog niet gedaan.…
Alter ego
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Wie ben ik eigenlijk, denk ik.
Wie vraagt zich dat af?
Ik natuurlijk, zegt hij.
En wat doe ik dan?
Jij moet luisteren, fluistert hij.
Je hebt je vandaag weer uitgesloofd.
Ik kon je niet bereiken in je hoofd.
Anderen wil je altijd overtuigen.
Dat werkt averechts.
Ik wil dat je nu gaat slapen!
Ik wil wel, maar het lukt me niet.
Iets in mij…
Oorlog in bed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 In het donker sla ik mezelf,
steeds weer,voor mijn kop.
Urenlang duurt mijn strijd.
De oorlog raakt in het slop.
Giftig knal ik met mijn kussen.
De mug baadt dood in mijn bloed.
Het staat 1-0 na verlenging, maar
haar overwinning smaakt niet zoet.…
Vrij zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 Verstilling zoek ik
binnen de luide massa.
Ruimte buiten de orde
van de kleine burgerij.
Vrij ademhalen wil ik
te midden van conventies.
Ontspannen speel ik
met de regels van gezag.
Rust vind ik in het weten,
dat mensen weinig weten.
Lachen leer ik om de waan
van de kwetterende dag.…
Ons hart weet !
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
396 Ervaren is varen,
door onze buitenwereld.
Mededeelbaar met woorden,
in de taal van ons verstand.
Ervoelen is voelen,
door onze binnenwereld.
Mededeelbaar met onze ogen,
in de taal van ons hart.
Onze ogen zien en spreken.
Onze spieren doen.
Ons hart weet !…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
947 Ik staar naar de wolken en geniet intens.
Problemen zie ik in de verte verdwijnen.
Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog…