Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Ik liep op een pad van herfstbladeren,
ze knisperden onder mijn voeten.
Gevallen bladeren, verkleurde bladeren.
Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten.
De wind speelt ermee, soms licht, soms hard,
terwijl ik opnieuw leer lopen tussen takken, tussen bomen, door een bos.
Ik klim over een gevallen boomstam
en kijk nog één keer achterom…
Als het praten stopt,
Spreken de ogen.
Stilletjes, fonkelend,
Smachtend staar ik in je stralende prachtige zee,
Wordt mijn waarheid ook de onze?
Net als Mark's lovestruck Romeo,
Is het moment verkeerd.
Ik stap niet uit de schaduw,
Maar ik geniet van je lach,
Van iedere dag, van het moment,
Dat ik met jou zijn mag.
Rebelse momenten vragen…
Behoedzaam maar behendig
draag ik zijn leven in mijn handen.
Een lichte last van woorden.
Een dikke dichter. Nolens . 877 pagina's groot.
De ochtend wacht nu op berijmde bomen.
En bevroren bloemen op het behang.
En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.
Laat het raam maar op een…
83
Bezig met laden