inloggen

Alle inzendingen van theo

308 resultaten.

Sorteren op:

Kosmografie

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.473
Wie 's avonds bewonderend opwaarts kijkt, Als de hemel met talloze sterrekens prijkt, Die blikk'ren en flikk'ren Als lichtende ogen, En, zacht hem onttrekkend Aan 't werelds gewoel, Tot eerbied hem stemmen, Tot ernstig geloven Aan liefde, aan schoonheid, aan hoger gevoel... Geniet wel de zuiverste poëzie, Maar...wordt nooit een kraan in…

Onbedachtzaamheid

poëzie
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.192
Is eenmaal ‘t onbedachtzaam woord Geuit, de winden dragen ’t voort En voeren ’t naar de mensen heen. Nu scheldt en schreeuwt er iedereen, En noemt het dwaas, brutaal, gemeen… Want ‘men’ weet in ’t eenvoudig zeggen Een diepe, boze zin te leggen: De mens is steeds geneigd het kwaad Te zoeken, ook waar ’t niet bestaat; Dies houd uw tong en penne…

Park

gedicht
3.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 21.597
Papieren arken op een vijver van beton. Spreeuwen harken pieren in een grijs gazon. Bomen met roos: uit hun kruin vallen duiven als Noach seniel met de broodzak gaat wuiven. ---------------------------------------- uit: 'Gedichten 1962-1992', 1993.…

Wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 48
De zucht ritselt niet, toch wentelen bladeren. Herfst luidt geen klokken.…

Annunciatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 51
Lavagna in het voorseizoen: zie de haven boten nog in ruste buigen naar elkaar groeten het voorjaar schraapt hoeven en sluit af en toe de ogen tegen zonlicht dat al wit wordt timmergeluiden klinken op van boten en rijken komen van verre met geschenken want de Oriënt is niet ver koks rakelen sluimerende vuren op ratelen keukengerei…

Onder de rook van Amsterdam

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.403
Zon roest achter horizon. Vreemde vogels roepen, zoeken in donker grasland. Een zwaan glijdt over het roetglas van water. ----------------------- uit: Tirade, 1976.…

Storm

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
De stormwind huilt door ’t lover En zwiept de populier. Hij giert de velden over Met woest en luid getier. De troste eiken beven En sidderen voor ’t geweld En vrezen voor hun leven, Bang dat z’Aeolus velt. Uit wolken, dreigend duister, Valt regen plassend neer, De zon verbergt haar luister ‘t Is donker heinde en veer, Geen vogel hoort…

de hand van het beest

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 207
de hand van het beest in de boom de buit voor de geest die geneest in de inktzwarte nacht die de uitgezette lijnen luid loslaat in de lucht van de kamer van het meisje dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht de vrucht van het uur dat het water op plekken onhoudbaar de weg van de wolken…

Stenen preelstoel te Fransum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 108
Die stenen preekstoel, ‘daarvoor ben ik omgereisd’; een rondje Fransum ging er een middag aan vooraf. Door grasland waar het altijd waait; woorden als voorwerk en wierde eisen ter plaatse hun rang op. Vanuit elk standpunt schemert de dakruiter ons door het groen tegemoet. Paraplu òp naderen we het oog- merk van onze tocht. - Proberen we…

Zorgeloos

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 208
Nu het album wacht, wat ging er aan dit kiekje vooraf? Ook de tijd die intussen verstreek, de dingen die men voor de helft weer vergat - Fotogeniek? Jij, op je hurken daar voor die onthoofde marmeren god? Ik, die de sagen over diens ontrouw in de schaduw voorlas... Zorgeloos? Vandaag sabbel je opnieuw op die grasspriet…

In de kleine coupé

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.970
In de kleine coupé, paskamertje van de vrijheid, heeft een man de scheiding tussen lichaam en geest aan een touwtje om zijn middel hangen. Hij vraagt de medereizigers z'n geest vast te houden. Bang dat zijn lichaam komt te zweven. die voortdurend dreigen de mogelijkheid. ---------------------------------------- uit: 'Valscherm voor Erasmus…

het hele landje

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.361
het hele landje met vijver en al geborgen tussen strippenkaart munten en papier waar ik ook ben achter dof plastic blijft ze rennen oren plat staart zwierend zand stuift op zonder terugval --------------------------------- uit: ' De klik van de riem', 2006.…
Theo Olthuis13 september 2012Lees meer…

Sterven van verdriet

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 209
Wie wil er in hemelsnaam nou sterven van verdriet? Theo Treurnis is mijn naam en nee, ik wil dat niet.…
Theo Treurnis27 september 2011Lees meer…

Ollekebolleke

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.741
Uitje voor ouderen! Hortus Botanicus Daar doe ik grootmoeder Nooit mee tekort Zeker nu zij in haar Metamorfosestaat Langzaam maar zeker Een kasplantje wordt…

Duits

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 229
Het steenkoolduits van wijlen Rudi Carell, lacherig door de Hollanders ontvangen En door geen westerbuur ooit te vervangen. Want hem verstaan, dat kon elke Duitser wel. Met onvervalst Twents kom je er een heel eind, al klinkt het echte Duits toch veel meer verfijnd. ------------------------------------------------ Het aantal Nederlandse scholieren…

Alras terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 101
Een Berliner bol mag niet geconsumeerd, Duitse Herders moeten het land verlaten. Moeten Herdwickschapen straks Hollands blaten? En wat als de Spaanse griep mij infecteerd? Ik weet een volgend punt voor de PVV: een inburgeringscursus voor Engels vee! ...naar aanleiding van het standpunt van de PVV dat Schotse Hooglanders terug naar Schotland…

monologue d'un décédé

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 146
Waar is het basisboek bedrading waarin staat wat zich hier boven afspeelt? Wie kent de werking van Ontslapen ogen? Doden sluiten van binnenuit Dit is waaromheen gedacht wordt. Dit is waaromheen God wordt.…

Afgelegd

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Sedert zijn dood is mijn grootvader 0 ten hemel / 0 ter helle gevaren aankruisen graag opdat duidelijk wordt hoe dat zit. Hij was vader van velen, tuinman, burgerman uit de eeuw voor de eeuw van deze of misschien wel van toen klokken nog kunstwerken waren en nieuwe techniek. Sedertdien gingen er meer, trok mijn vader zich terug, (beleefd…

Onbereikbaar

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 117
Wanneer wij elke dag voortaan dwars door de huizen konden kijken, ik hier, jij daar: wij gingen reiken naar elkaar. En ja, ik zou een hemel zien: jouw ogen glinsterden de mijne. Maar zouden bergen die al eeuwen zwijgen een antwoord hebben op de vraag of steen ook transparant kan zijn?…

net niet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 126
Hoe vaak jij ook uit de taal opgroeit tot die ene warme naam Ik wil je het liefste ongesproken laten geheim houden want vreemde toehoorders kunnen om de hoek wachten Ik wil je het liefste binnensmonds op het puntje van mijn tong net niet gezegd…

William’s epilogue

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 145
Ik had jullie willen vergeten als bijzaak bij een spel: boom en vis, elkaars onbenaderbaar toneel Er zijn treurwilgen die hun takken hangen Er zijn vissen die springen…

breuk

netgedicht
2.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.659
Breuk Neen, jij bent niet mijn privé bezit maar nonchalant zoals altijd beschouw jij mij als jouw openbaar pronkstuk. Al sta je daar zo dwaas te pronken, weet dan wel dat jij ook jou onschuld hebt verloren.…

Blankenberghe

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 220
De vreemde glans van de zee is vlak bij en de sluier van de blauwe lucht hangt over de stad. Blankenberge, je kan er de wind ontmoeten, de zon, het strand, de duinen en de fiere rijzige zeemeeuw.…

Dwalen (herdenken en vooruitzien bij 4 mei)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 169
Als haat van vaders zich in voren zaait, dan groeit er heet gewas en schroeit de aarde Als moeders nijd ter wereld brengen en overangst in wiegen ligt dan krijgen kinderen dunne soldatennamen Als broeders vuisten kruisen en de wind hun taal verwaait zij zich uitdrukken in fluitsignalen dan wordt de aarde doorgraven met haar eigen…

zweeds brood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 187
Jij die het niet meer weet, ook jij toen, jij zou zonder twijfel ook genoten hebben van het vindingrijke voedsel de suikerbietenmac, schillenburger tulpenbollenkroket behangerslijmtoetje Ook jij die het niet meer weet, ook jij toen, jij zou zonder twijfel goed christelijk hebben gebeden: Here, zegen deze hutspot met gehakt van…

metamorfose

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 119
Ik wacht op het onwaarschijnlijke van levende mensen zo maar op zoek naar het levenselexir naar de metamorfose van het immer jong zijn mijn lustend lijf op het groene naaldtapijt op zoek naar nieuw leven scheurt mijn kleren binnen het portaal waar de sporen van diepe verlangens zo maar bloeden en de etter verdoemenis spuwt zo naderbij…

Taal van de stilte

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 111
Geen trots of taal is ooit zo moedig als de taal van de stilte Ver voorbij het laatste bergje lopen de moegetergden krom voorovergebogen en vullen de velden met zouterige tranen. Theo Wuestenbergs…

gedachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 186
Gedachten Dat ik niet de eerste ben Maar ook niet de laatste Die onbehouwen en ongezouten Vrank en vrij zijn mening meedeelt. Ik wacht op het Onwaarschijnlijke van levende Mensen Zomaar op zoek naar Het levenselixir Naar de metamorfose Van het immer jong zijn. Mijn lustend lijf Op het groene naaldtapijt Scheurt mijn Kleren binnen…

Het laatste licht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
Het laatste licht Handen vastgeketend aan de Mergelmuur Waar mijn eenzame schaduw Wandelt in de duistere grot Waarin mijn verkleumde Voeten verstijven En mijn verminkte ogen Zoeken naar De brandende toorts Van de laatste lichtstralen Misschien wacht ergens Wel mijn droomvrouw En baadt zij haar ranke Lichaam in het diepe Grotwater…

verbeelding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 78
Verbeelding Tussen jou en mij Verdampen de gesprekken tot Zweverige sneeuwvlokken In de roes van hebberige Weetheid op zoek naar Liefde Beroeren onze gevoelens Mond vol knetterzoenen Al bereiken onze levens Soms wat dwaalsporen Toch zijn we in wezen verbonden Met het jij en ik zijn En gloeit de verbeelding in onze Verdoken harten…
Meer laden...