Onze zwakten maken
dat we mensen zijn
maar...
Toch ervaar ik in mijn gebreken
het tastbare.
Contouren van een lichaam worden
dan zichtbaar.
Heel even sta ik dan
oog in oog met mijn menselijke grens.
Zelden zoiets moois gezien.…
Wanneer namen begrippen worden
tast de wijsheid in het donker
verslagen door een stille kracht
verlangend naar het wonder
maar
ooit komt er een moment
waarop wij zullen weten
wanneer dat moment
ben ik nu alweer
(vergeten)…
De reden dat het diep van binnen knaagt, bij het dikke arrogante varkentje, ligt hem in het feit dat hij zich stoer gedraagt tegenover de anderen, en dat terwijl hij zelf niet eens (Omdat hij zich schaamt voor zijn varkenskop) naar de sportschool durft.
Op het moment dat hij denkt: 'Nu is het genoeg, ik ga naar de sportschool' stottert hij zachtjes…
Zoeken naar wat niet bestaat, vol leegte vol haat, hoop bestaat allang niet meer en de illusie dat leeft keer op keer, maar bovenal uitgekotst door de maatschappij, want verslaafd verslaafd zijn zij.
Wat is die wereld? Meegezogen door de fictie als vrouw met de mooiste benen de lekkerste kont...perfecte maat. Cocaïne. Verleiding haat respect de honger…
Zoektocht naar schoonheid.
De samenleving schreeuwt maar zegt niets. Alles wat het nodig denkt te hebben heeft het al. Maar ik... staar uit het raam, erger mij weer eens want de klok bij buren slaat voor de zoveelste keer het vijfde uur. Hij is te lui om dat klote ding te laten maken. Normen en waarden daar gaat het om, dan zijn we goed bezig. Maar…
Gevormd door rancune begint dat deel mijn brein; alszijnde met tienduizenden, rebels schreeuwend, gekte. Doodeng mijn brein, althans van de geen die ik denk te zijn.…
Zodra oude zinnen
zich herhalen
komen wij overeind
gedragen in schoonheid
vervuild door spijt
samen of
Soms lijkt het gevoel niet te gaan
maar schijn vertaalt zich niet
ik weet het wel maar blijf staan
want zo diep zit alles wat lijkt
een reis of paradijs
waar het in alles eindigt
wanneer is de vraag
hoe zat het ook alweer vandaag…
Ondanks dat Berend zijn bril kwijt is, haalt hij toch nog even frisse neus in het park.
Hij staat in het midden van het grasveld.
De bomen rondom ervaart hij als soldaten, strijders.
'Als die gasten het op mij gemund zouden hebben... doodsbang zou ik worden,' mompelt hij.
Ook Gijs is in het park.
Hij loopt langs het grasveld en terwijl hij zijn…
631
Bezig met laden