Alle inzendingen van zywa

Onze liefde vult de kamer Het basso continuo van jouw stem plooit zich en mengt zich met de zang van de snaar die jij in mij aanslaat, die tot in de hemel weerklinkt - de hemel, de hemel Ik buig mijn takken mee met jou, ik kabbel gedachten aan jou overal over jou heen ik drink het restje uit jouw beker mijn lippen drukken waar de jouwe…

Het meisje waaiert haar waaier, waaiert de brug op, over het koele water De heren turen terloops naar boven, het vrije meisje wil zich verloven Het meisje waaiert haar stille wenken, de ruches ruisen, wat zou ze denken? De heren leiden hun blanke gade in sjieke kleren voorbij de kade De krekels sjirpen er naar het westen…

De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien; maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…

Het meisje vliegt aan mij voorbij langsflitsend als een vogel, vrij Er straalt een bloempje in haar hand Ze zingt iets nieuws, ze is charmant Misschien heeft zij, en zij alleen, de macht om met haar hart op dat van mij te reageren en verschijnend in het diepste van mijn nacht mijn wezen in een oogopslag te reflecteren! Maar nee, ik ben niet…

Hier geen snelverkeer geen hoog staal en beton in de straten, maar beloopbare ruimte De zon trekt de aandacht weg van ons, naar het licht op de zwarte gevels aan de haven de witte daklijsten en rode pannen: het plaatje voor de foto's van de roodbruine toeristen op het terras van het taanhuis die onze tuinen inlopen alsof wij hier…

Na het ritueel was je beter maar van de medicijnen ben je opnieuw gaan gloeien Ben je nog misselijk? Had maar naar me geluisterd Hij kan het ook niet helpen hij heeft die waterijsjes nodig tegen de zweertjes in zijn mond Vergeet niet om batterijen te kopen en morgen moet je het doen zoals ik, vooral de badkamer en zet niets precies op…

Hoe ruik jij, hoe zacht veert jouw huid, kust jouw mond mijn hart op jouw tong? Is er nog vaste grond waarop ik veilig ben, anders dan onder jouw voeten? Zal ik je schrijven over jouw ogen, dat ze mij neersloegen en ik niet wil maar niet anders kan dan op jou wachten jouw blik op mij een woord tot mij de topjes van jouw vingers…

In de opschudding salueren agenten -- alle kanten op.…

Ik vlieg in het blauw, kijk, heel mijn lichaam is blauw -- Vlieg en zing met mij!…

De wind omsingelt ons, laat ons gierend horen -- dat wij binnen zijn.…

Geloof niet langer in wat je jezelf wijsmaakt -- Houd op met lijden!…

De priester is oud, niet meer geschikt voor mensen -- en niet meer voor God.…

Juist door te wachten kun je zien wat de wereld -- je te bieden heeft.…

Als vader thuiskomt brengt hij heel veel landen mee: Dromen in mijn bloed.…

Ik wil wel dromen, als jij maar met me meegaat -- mee sterrenlopen.…

Ze stroomt uit, haar zee van woorden is geen verhaal -- nee, zij is het zelf.…

De kool en de geit wil ik graag beide sparen -- Is dat mijn vrijheid?…

Kikkers klauteren over elkaars rug omhoog -- en vallen terug.…

Gat in het plafond: de airco ligt op de vloer -- nog na te zoemen.…

De dichters komen terug door de slavenpoort -- Met vrije woorden.…

Leer jezelf kennen: luister wat er gezegd wordt -- luister en vertaal.…

In de beerput schijnt de zaklamp op de massa's -- Rijzende maden.…

De straatprotesten blijven me bij, de weerwil -- de woede, de wond.…

De witte cipiers sluiten zwarte zielen op -- in witte beelden.…

Het is maar karton, geen mens, toch kan ik het niet -- Ik wil geen schietles.…

Zo'n landschap als dit op unieke middagen -- eeuw na eeuw gezien.…

Uit de tram staan we stil om te kijken, de wind -- waait ons folders toe.…

Platte zoutpilaar, mijn zilten beeld van mama -- Dierbare foto.…

Seks sinds de wormen is ontspoord tot een gedoe -- tussen de mensen.…

Wij zijn thuis, wachten op jou, ja, dat zeiden ze -- ooit ook tegen mij.…