Alle inzendingen van zywa

Mijn liefde voor jou deel jij niet, maar vanavond – zie ook jij de maan.…

Het is gezellig, maar ik kijk stil naar buiten: heldere herfstmaan.…

Ze is oud, wriemelt, waaiert voor ze gaat zitten – het stof van de stoel.…

Feest, een bloesemtak: heerlijk om dan te spreken – met een edelman.…

Pyjamadagen van ziek zijn met dichte gordijnen denkend aan vrij zijn met dichte gordijnen genietend van elkaar Ziek zijn is vurig verlangen naar bruisende energie zonverlichte kamers nooit meer slapen zingen, lachen, elkaar onvermoeibaar voeden en op zijn hevigst lijden aan het verlangen met vrienden onsterfelijk te zijn…

Het meer stroomt over, er is veel te veel water – om zelf te houden.…

Ik ben rijk, ik kan kiezen: een storm sturen die hen wegsmijt als het afval dat ze zijn Hoe erg zij stinken onder hun o zo sjieke kleren kan ik in geuren en kleuren aan iedereen vertellen Terugtrekken kan ik me, verschansen en nog niet het minste aan hen afstaan omdat ze helemaal niets verdienen voor hun daden, dag en nacht kan ik grijze…

Liefde versiert zich met verlangen, met verdriet – en slapeloosheid.…

Schoolbesturen kiezen onderwijs op een schaal van ambacht tot tredmolen Met je diploma zoek je van tijd tot tijd een plek waar precies jij past Dat gaat maar door want alles moet draaien op steeds minder mensen De computers rekenen met virtuele aandacht uit hoe dat kan Ambachtswerkers zijn vrijwilligers geworden in musea van vertier…

Lezend ontmoet ik verre en dode mensen – intiem als buren.…

Verstoppingen op het werk uitval en zuurstoftekort afval in het bloed Dus richt de directie zich op de toekomst en sluit ze deuren en ramen tegen muggen en motten Bypasses en bittere pillen helpen niet, dus nog maar een reorganisatie We vergaderen, horen elkaar kakelen, we kwaken onze kwaken rekken tijd en hopen en vieren…

De wind heeft haast, trekt de bomen aan hun haren – “Sorry, sorry, echt!”…

We doen nog wel alsof we het goed geregeld hebben met parlementen, rechters en een grondwet van onze idealen maar de boeren zijn gebleven en wij zijn hun knechten die kapitaal verbouwen, oogsten en uitpersen in vele nullen op het achtererf van de slacht We willen volle schuren voor de winter, maar we moeten er duur voor betalen aan…

Opa kleedt zich uit, verlegen in ondergoed – weer een jongetje.…

De oude mensen op de soos zijn vrolijk en mobiel genoeg om te komen Andere bejaarden zijn gebrekkig thuis in hun lichamelijke ongemakken Ik denk me wel eens in, dat het 2050 is en ik in een gemakkelijke stoel zit te fantaseren hoe het vroeger was en dat ik door een wonder ineens terug ben in die tijd weer 24 volle uren per dag mag voelen…

Welke erfenis ontvangen de kinderen? – Alleen de toekomst.…

Het is niet gezellig in mijn lijfhuis, zwetend op bed strek ik me wijd uit tot een X (waarde onbekend) om af te koelen maar er staat geen wind en de lucht is vochtig van verdriet om mijn lot en van angst dat dit het laatste is wat ik nog vol kan houden, dat het daarna te erg zal zijn (ik weet niet precies wat - soms is het te…

De kleine winkel is donker, de voorkamer – van een oude mol.…

Ik weet wat er komt en dat is fijn, ik hoef niet op te letten, nergens me druk over te maken niet over mijn buik, mijn borsten niet over wat ik doe en wat hij wil dat ik doe Het is allemaal bekend de kussen, de herhaling van strelende handen het plagende uitstel We kunnen ons overgeven Ik zie zijn gezicht graag als hij niet weet wie…

Ik ben niet wakker, ik schuil nog in mijn angstdroom – als een pissebed.…

Ons dorp is te klein Ik heb alleen oma om naar toe te gaan en mee te praten Ik masseer haar schouders en zij strijkt haar vingers door mijn haar, ik krom mijn rug voor meer, dieper Ik span mijn lichaam tot haar hand mij openbreekt als vrouw, wie breekt mij open tot vrouw? De jongens die mij niet zien staan en de jongens met starende…

Mijn poes vouwt zich in de kleine doos, ogen dicht – van welbehagen.…

Ik heb geen zorgen geen andere dan seks en de vraag wat liefde is Hoe houd ik zijn aandacht vast? Ik doe mijn best intelligent en gevat te converseren, maar ik raak het gevoel niet kwijt dat ons huwelijk een spel is In bed staart hij weg van mij tijdens het strelen en het vrijen Hij ziet mijn eenzaamheid niet maar maakt er het beste…

Wild duwt zich een dier naar vrijheid, onder mijn huid – en doet mij dansen.…

Ach Venus, jij allermooiste waarom durfde je niet beleefd te liegen – wat iedereen zou doorzien? Had Moeder laten winnen die immers in het hart woont – moeders verdienen meer dan wie dan ook liefde en eer Had Verstand laten winnen dat in het hoofd waakt, of slaapt – het is beslist het hoogste goed dat een mens eigen is…

Vriendschap is altijd weer oefenen op elkaar – wie je graag wilt zijn.…

Alle mensen kijken naar mij maar er is niemand die mij ziet Hun blikken stoppen bij hun fantasie Zo is het om bijna een godin te zijn onmenselijk, een beeld, een avatar om mijn lichaam verhullend dat ik besta en verhinderend dat ik sterf ofschoon iedereen me wil vermoorden om wat Het heeft aangericht in zijn scheppingsdrift waaruit…

Woorden leiden af, sluit je mond en open je – ogen en handen.…

De fijnste streling die jij kent is mijn straling op jouw huid Mooier dan dat gevoel kun jij niet zijn Ik ben jouw liefste minnares Je neemt mij met de naam die je me geeft: Meesteres der Stralen, zon van jouw leven Jouw hoogmoed maakt mij mens, wetend dat ik te licht, te heet ben om met jou intiem te zijn Daar kun jij slechts van…

Regen, gesloten rolluiken; de stad slaapt nog – De eerste tramrit.…