Alle inzendingen van zywa

In de sneeuw springen, onder de dennen dansen – sneeuwdans dennensprong.…

Met kinderen is het anders die moet je kansen geven om te oefenen, ook ouders sub's, stagiairs en natuurlijk de mensen die verliefd zijn of anderszins bevooroordeeld Verder zijn de talenten verdeeld en heeft iedereen diploma's voor wat hij kan, nou ja niet voor vriendschap die krijg je, of niet en voor zolang ze duurt zolang…

Liefde houdt ons jong, ze dwarrelt steeds om ons heen – bloesems in de lucht.…

O lief mijn lief, het was een mooie zomer de bonte kleuren doven langzaam uit De wereld wordt voor mij steeds monotoner en nog wat witter wordt mijn witte huid En ook al kunnen wij nu nog maar even elkaar de lust van liefde geven, jij bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven in wie jij zelf geworden bent met mij Ik hoor jou zacht in huis…

Mensen onthouden al het moois dat ze denken: in Pakhuis Weemoed.…

Noem ze wit of zwart de wolken mooie woorden en verzwijgingen waarin ik gemakshalve blijf staan terwijl een stap dichterbij eenvoudig is Ik hoef niet veel misschien wel niets van jou te weten om kleur te durven bekennen: bruin mijn gedachten, bont mijn gevoel, zonder roze schaamte – mijn allerhoogste en mooiste, eerlijke…

Het geluid van één klappende hand hoorde ik – en mijn wang werd rood.…

Niet in een getto, woestenij of krottenstad geboren zijn is een feit, geen gunst: niemand hoeft mij te vermanen omdat ik niet zelf de akker ontgon de wegen niet plaveide en fruit eet van bomen die ik niet heb geplant Wel in een getto woestenij of krottenstad geboren zijn is een feit, geen schuld: niemand hoeft mij te vermanen omdat ik…

Ze houden niet meer van elkaar, maar gelukkig – verwekten ze mij.…

Verbrand in zijn pak, verstrooid over de golven – maar hij waait terug.…

Dit tussen de bedrijven door is waar het volgens mij om gaat Jouw juiste woorden van tijd tot tijd in een bed van zachte energie waarin ik me veilig voel: jij mag alles van me weten maar voor nu is het te ingewikkeld een mooi raadsel noem je mij Mijn vader is geweldig maar hij ziet me niet ik moet me klein maken me oprollen in mijzelf…

Jeugd is goddelijk, met haar kracht en haar passie – maar ze komt te vroeg.…

Opnieuw ziek. Paniek in mijn eigen huid in stukken te vallen Uit alle macht proberen mezelf vast te houden Naar wapens zoeken en van listen dromen Wakker worden zonder Het probleem de deur uit lopen, ergens in het gras moeten rusten, bloed zien wellen uit een schaafwond Verbijsterd ernaar kijken Mijn waardeloze lichaam vol vers bloed…

Borden met codes wijzen het bouwverkeer: daar – was eerst de heide.…

Moeder en dochter zien toekomst en verleden – in elkaars ogen.…

Een deur halverwege de trap heeft een trap gekregen twee mannen komen mij tegemoet en passeren me met een korte groet Boven staat politie op de vloerbedekking ligt zand naast een bloempot op zijn kant personeel drentelt met koffie Iemand is foto's aan het maken een ander dozen aan het tellen en overal hangen er vellen Niet Aanraken…

Noem mij, noem mijn naam, ik heb je lief lief laat me – uit jouw mond heten.…

Onder water onder druk gezet door mama dreig ik met een wurgslang om mijn nek zonder leven dood te gaan Ik ben een geboren heldin Onder stoelen onder tafel red ik elke dag opnieuw met de allergrootste moed de hele wereld. Wacht maar tot ik groot zal zijn, een heldin Onder warme schapenwol onder sterren en wolken word ik weerloos als…

Onhandig zoeken we naar woorden: het afscheid – schemert tussen ons.…

Met Os Huis ezel begon het In de stal van het grote huis De kamer zat vol familie Het was er warm, met mama en de tantes die alles weten van bevallingen, ook de mannen bleven op en dronken op de nieuwe koning, zijn bedje van vachten in een voerbak stond naast me Na het paasfeest in de hoofdstad moesten we gaan, het nieuws van onze zoon…

Slootwaterhemel, maanverlichte weg, bomen – stil oud geworden.…

De koeien kijken me aan alsof ze vragen: leef jij zonder gras?…

Een man en een vrouw één huis, één welkom, altijd – een bed in hun hart.…

Er staat nogal wat wind de vrouw op de hoek trekt haar hondje mee Ze komt alweer terug verder een lege straat, nog geen bezoek De kinderen bellen niet dat hoeft ook niet, als ze komen voor de gezelligheid, het niet te druk hebben En het heeft geen zin om daar iets van te zeggen Misschien zijn ze onderweg Als ik maar niets vergeten…

Sprookjesgeluiden in het bos maken sprookjes – echt waar, ben ik bang.…

De ochtend gloort, ik stap uit bed Omdat ik het wil voelen, doe ik het geboren worden over in het openbaar Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar Ik streel mijn kippenvel, het is gênant dat ik moet plassen aan de waterkant We staan stil om niet te vallen Schouder voor schouder met zijn allen We staan stil voor de foto als atleten…

De kapotte buik van de vogelverschrikker: neststro, maar geen nest.…

Jouw brief laat ik gesloten tot hij te oud is om nog in te willen zien dat het anders had gekund: uitgesproken wat er is gebeurd in mij Ik vind niet wat jij vindt van mij ik vind alleen jou in mij Ik zie niet wat jij ziet in mij ik zie alleen jou groeien in mij maar dat houd ik voor mij…

's Ochtends een zeewind, 's avonds een wind van het land – daartussen: mijn dag.…

Soms droom ik van een nieuwe start een nieuwe wereld, de aarde zonder menselijke ondeugden alleen goddelijke geboortes van behulpzaamheid en wijsheid zodat die woorden in onbruik raken eindelijk geen audities meer van ingebeelde komieken met eindeloze smerigheid hun bundeling van eeuwen dwang, vernedering en misbruik in de grap van…