Alle inzendingen van zywa

Zie de volle maan o zo mooi! blijven kijken – is o zo moeilijk.…

Mijn lief, waarom droom je nog van de Madonna die ik niet wil zijn? Waarom sta je voor het raam met je rug naar de vrouw die voor je zorgen wil? Zie je in de diepte van de stad, auto in, auto uit alleen maar kortsluiting terwijl je een vrouw wilt die daar boven staat, vies van gedoe op een achterbank? Waarom droom je ervan te ontsnappen…

De lucht wordt donker, de tegenwind maakt me moe – was er maar een maan.…

De mensen op straat maakt het niet uit dat ik naar hen kijk of ik besta er is geen noodzaak die me vooruithelpt voorbij het raam wachtend het wachten moe, terug in de stoel terug in de tijd verdwalend in mogelijkheden van oude zomerse verlangens door jou aangeraakt te worden terwijl het paard snuift jouw onschuld onbewust en onaangeraakt…

Met mijn vingertop vaar ik diep onder water – door verre wolken.…

Hij zet twee bekers klaar en water op het vuur waaraan ik me warm zegt lieve woorden en zegt dat ik niet ongerust hoef te zijn veilig kan gaan slapen en zeker niet moet schuilen tussen muren van angst omdat omdat we vrienden hebben alles wat we weten bestaat al lang alles wat we geven is niet van ons maar gekregen, omdat wij er zijn voor…

Een fijne moeder was ze, maar ook wel eens niet – wanneer ze huilde.…

School en thuis, alles aan deze kant van de rivier besproken met vriendinnen op de andere oever alleen maar schapen geen vergezicht op blinkende daken een lieve oude fee die de was doet of een jongen die een duik neemt niets bijzonders, maar toch kriebels van binnen die me pootje doen baden even drijven door golven opwinding…

Winter in mijn tuin: witter zonder voetstappen – naast mijn voetstappen.…

Uren alleen, klein leven op een hotelkamer zonder dood te gaan gek te worden of voor altijd alleen achter te blijven zoals 's avonds op het podium hel en vagevuur Ik mis mijn kinderen hier naast me op bed, mijn lief mijn leven zonder drama zonder het beslissende einde waarvan het publiek wil leren begrijpen wat het leven is…

De reiger wijkt weg met een trage vleugelslag – de zon gaat onder.…

Verloren wat er niet is mezelf misschien, alleen tussen niets, geen voor, geen na Alleen mijn lief, en de gedachte dat hij genoeg kan zijn, maar hoe dan, hoe lief hij ook is, geen vader die mijn geluk laat zien aan mijn moeder te vroeg gestorven, of niet nu dat niet gebeuren zal – een toekomst verloren aan een andere toekomst waarvoor…

Er zijn, dat is het, glimlacht de tuinman, een tuin – leeft en is nooit af.…

Niet onbewogen, stil zitten, staan, het lukt niet zo lang in dezelfde houding, maar het lukt me eindelijk, zonder bemoeienis gaat alles buiten me om door, het licht, de wolken geuren, planten en dieren ik weet ongeveer wat er zal Afwachten volstaat, wachten op wat terugkomt, als herinneringen die zich herhalen, de geluiden elke…

Op straat is het stil er gaat iemand klaterend naar de wc Zo klein en zacht als jij bij me ligt, te mooi om wakker te maken en te vrijen met open raam ja wij doen het, jullie ook? Alleen nu niet, mijn lief moet slapen, droomde hij maar bloedvullend van mij dan kwam ik heel voorzichtig over hem heen ik voel hem in me en houd mijn…

Hij komt de gang op. Zal ik hem aanraken, mijn vingers laten gaan door zijn haren, kietelend spelen met zijn hemd, zijn lijf, zal ik hem opwinden en het fijnste geven? Ik zeg opgewekt goedemorgen, loop door sluit mijn deur, mijn ogen, hem in mijn armen op de rand van mijn bed, om te voelen wat ik zou doen als hij ooit de stap zou…

Wees niet bezorgd, want sterven is doodeenvoudig – Iedereen kan het.…

Mijn vriendin trouwde, we kennen elkaar niet meer – elkaars geheimen.…

In de kronkel van de beek zakken mijn gedachten weg tussen zonvlekken verglijdend water en zwevende tinten groen. Er drijft niets tegen de stroom in. Ik voel onder de waterspiegel ruimte voor geheimen schuilplaatsen van wat de toekomst wordt, misschien Mijn vriendinnen steken kaarsen op en zullen op de terugweg praten over de jongens…

Hij glimlacht alsof ik echt wel leuk ben in mijn – belachelijkheid.…

Mijn hart zet zich schrap in mijn oren: Tuut Tuut Tuut – bang van geen contact.…

Vertrouwd en intiem is het lichaam van een vriend – al de eerste keer.…

Het is van jezelf, toch betaal je voor woede – bloed, zweet en tranen.…

In het volle licht beweegt een vlag op de maan – maar de tijd staat stil.…

Misschien is het tijd, maar ik aarzel om te gaan – of ben ik er al?…

Gedempte stilte van fijne regen, koeien – trekken aan het gras.…

Ik dicht wonderen uit wie ik ben, mijn wonden – en brutaliteit.…

Kom, dit is onze eigen film we doen het nog een keer over, denk ik 's nachts na het plassen, terug in bed blijf ik het overdoen maar jij doet niet mee en ligt daar maar de slaap te slapen die ik zo hard nodig heb Ik wil niet vluchten maar moeite doen, vechten voor wie we kunnen zijn en toch krijg ik het koud van jou, ik bevries…

Mensen kunnen sterk zijn als een beer, met een geweer of een kanon, en zwemmen als de snelste vis, met zeilen of een motor, zelfs vliegen kunnen ze met grote vleugels die niet hoeven te slaan en dus geen echte vleugels zijn Een vliegtuig is een tuig de ware vlieger is de Vlieg Alle vogels zijn jaloers op haar want zij draagt de…

Het voelt beroemd, zo'n zonnebril tegen de radende en hopende ogen die je verwarmen met aandacht Ja, wij kijken, omdat we weten door jou gezien te worden we rechten onze rug en lachen We horen je, jij praat graag over liefde, over verlangens en over mij dat ik er klaar voor lijk te zijn Ja, ik wilde het graag heel graag geloven en…