inloggen

biografie: Ad Zuiderent

Nederlands dichter en letterkundige ('s-Gravendeel, 1944). Studeerde Nederlandse taal- en letterkunde te Amsterdam en werd vervolgens als medewerker voor moderne letterkunde verbonden aan de Vrije Universiteit aldaar. Hij is poëziecriticus van De Tijd en werkt als redacteur mee aan het Kritisch lexicon van de Nederlandstalige literatuur na 1945. Zuiderent publiceerde poëzie in de tijdschriften Raster en Maatstaf. In 1968 debuteerde hij met de bundel Met de apocalytpische mocassins van Michel de Nostredame op reis door Nederland, waarin hij de door hem beleefde watersnoodramp van 1953 door middel van montagetechnieken in apocalyptische beelden bezweert. In De afstand tot de aarde (1974) is Zuiderent bewust bezig de chaotische werkelijkheid te herscheppen in een nieuw universum, daarbij opnieuw experimenterend met de taal. Tot hiertoe toont zijn poëzie verwantschap met dichters als Lucebert en Ten Berge. In zijn derde bundel, Geheugen voor landschap (1979), balanceert hij op de rand van de eigen werkelijkheidservaring en de verwoording van de werkelijkheid in de literatuur door anderen (Nijhoff, Bloem, Nescio).


Inzendingen van deze schrijver

11 resultaten.

Waar geen haven is

gedicht
2,7 met 10 stemmen 7.829
Dichter, kunstkind, wat zul je nog dichten.
In eeuwigheid, dat gesloten systeem, drijf je
voorbij. Maar zoek je 's avonds het lek, is er
niemand daarbuiten, kieuw noch bek. Enkel gordijnen...

Van het Eiland

gedicht
4,3 met 3 stemmen 616
Voor de schrijver van 'Leesbaar landschap'
Het is natuurlijk maar een vraag, maar landschap
onder water, denk je dat dat leesbaar blijft,
of dat het zich pas prijsgeeft, als het droogvalt...

Tuinpad

gedicht
3,0 met 3 stemmen 1.118
De paden op! Welja, dat ene pad
dat heel de tuin bestrijkt: het rondje
binnendoor. Diagonale bielzen
hogen hier en daar wat op. En dat is dat....

Reservaat

gedicht
2,5 met 2 stemmen 3.505
Zaten wij op een duintop, was het het bekende
liedje, van de wind die op het hoogste punt
en hopen dat het uitzicht niet bedriegt.
Eerst in de diepte langs het strand, een golf...

Voor de brug

gedicht
2,3 met 3 stemmen 2.056
De Nijverheid ligt voor de brug,
hoog, leeg, terug van weggeweest.
Je zegt niet: hij is afgedaald.
Daarvoor is de rivier te vlak....

II

gedicht
3,1 met 21 stemmen 6.024
Tussen brandende rozen stond rechtop een zwaard
een vogelreservaat en een dorp aan weerszijden uitstervend
van brandenburg tot oude schild.
angstvallig daalde de zee...

Huis van liefde

gedicht
2,6 met 30 stemmen 24.365
Het huisnummer verlicht, waar liefde woont
(je zag aan de gordijnen dat dat zo was,
aan de kleur van een raam, donker hardsteen,
was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg)...

Dorp in Zuid-Holland

gedicht
1,9 met 16 stemmen 6.734
Elk woord gezegd hier was al veel.
In doods gemompel: torentijd,
de namen van de wielerkoers
of 'hoi' tegen een leuke meid....

De laatste pont

gedicht
3,2 met 28 stemmen 9.568
Een klok slaat aan de overkant. 't Is laat.
Je telt de slagen niet, je kunt ze dromen.
De jaren lopen, denk je, ook wel zonder dat.
Tot hier was er een weg. Die eindigde in wat....

Op de fiets

gedicht
3,3 met 30 stemmen 11.334
Een nuchter fietser op de gracht: wat valt
dat is een herfstblad - licht stijgt op.
Nóg is er geen gevoel van kortste dag.
Maar keert het licht, dan keert de fietser ook...

Tuinpad

gedicht
2,4 met 100 stemmen 39.855
De paden op! Welja, dat ene pad
dat heel de tuin bestrijkt: het rondje
binnendoor. Diagonale bielzen
hogen hier en daar wat op. En dat is dat....