inloggen

biografie: Albert Verwey

1856 - 1936

Albert Verwey [Amsterdam 1865 - Noordwijk 1937]

Verwey was hoogleraar Nederlands in Leiden (1924-1935), en dichter, geleerde, criticus en redacteur. Hij speelde als mede-oprichter van De Nieuwe Gids en oprichter van De Beweging (1905-1919) een belangrijke rol in het literaire en culturele leven in Nederland in de periode 1880-1940. Samen met zijn vriend Willem Kloos was hij de leidinggevende figuur van de Tachtigers.

Verwey debuteerde in 1883 met de poëziebundel 'Persephone en andere gedichten'. Behalve dichtbundels publiceerde hij ook veel essays over literatuur.

Werk:

Persephone (1883)
Persephone en andere gedichten (1885)
De onbevoegdheid der Hollandsche literaire kritiek (1886)
Verzamelde gedichten (1889)
Inleiding tot Vondel (1892-1893)
Inleiding tot het Tweemaandelijksch Tijdschrift (1894)
Johan van Oldenbarnevelt (1895)
Aarde (1896)
Bij den dood van Allard Pierson (1896)
Toen De Gids werd opgericht (1897)
De nieuwe tuin (1898)
Het brandende braambosch (1899)
Dagen en daden (1901)
Stille toernooien (1901)
Jacoba van Beieren (1902)
De kristaltwijg (1903)
Het leven van Potgieter (1903)
Luide toernooien (1903)
Uit de lage landen bij de zee (1904)
De oude strijd (1905)
Droom en Tucht (1908)
Het blank heelal (1908)
Het eigen rijk (1912)
Het zichtbaar geheim (1915)
Het zwaardjaar (1916)
Hendrick Laurensz. Spieghel (1919)
Goden en grenzen (1920)
Proza (1921-2923)
De weg van het licht (1922)
De maker (1924)
Rondom mijn werk 1890-1923 (1925)
Van Jacques Perk tot nu (1925)
De legende van de ruimte (1926)
De getilde last (1927)
Vondels vers (1927)
De figuren van de sarkofaag (1930)
Ritme en metrum (1931)
De ring van leed en geluk (1932)
Mijn verhouding tot Stefan George, herinneringen uit de jaren 1895-1928 (1934)
Het lachende raadsel (1935)
Het lezen en schatten van gedichten (1935)
De dichter en het Derde Rijk (1936)
Het lijden aan de tijd (1936)
In de koorts van het kortstondige (1936)


Inzendingen van deze schrijver

130 resultaten.

Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven

poezie
4,2 met 6 stemmen 2.266
Bedenk hoe schoon wanneer wij zijn gestorven
De aarde zal zijn die dan naar ons niet vraagt.
Gij weet dat ze altijd eendere vreugden draagt
Als waar wijzelf ons aandeel van verworven....

Aarde

poezie
3,3 met 6 stemmen 1.465
Als 'k u zo lief niet had, mijn aarde, zou ik
Zo niet begere' u in een droom te vieren,
Maar al uw steden en al uw rivieren,
En bos en berg graag in één beeld beschouw ik....

BADERS HARTEWENS

poezie
3,6 met 12 stemmen 3.079
Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen...

TOPZIEKE RUPS

poezie
3,8 met 13 stemmen 1.659
Topzieke rups, in 't stijgen
Van blad tot blad, van steel op stam,
Denkt ge eindlijk te verkrijgen
Het veld van blauw, de witte vlam?...

Een koud vermoeden rilt mij door het brein

poezie
2,8 met 17 stemmen 1.615
Een koud vermoeden rilt mij door het brein:
Ik zie mijzelf en weet thans wie ik ben:
Ik ben Erinring van veel boeken en
Een Macht, waarmee 'k mijzelf en al mijn zijn,...

De dood van een jaar

poezie
4,2 met 8 stemmen 1.691
Jaar, wat zijt ge een vreemd oud-jaar:
Heet dát gaan sterven?
Met bruine kransen in uw haar,
Als een jong man, voor een feestmaal klaar, ...

Het verlaten huis

poezie
Als in een huis in de onderwereld, waar
De stille vader en het stomme kind
Elkander aanzien - zó zit ik gebukt
Over mijn boeken in dit donk're huis....

EEN LIEDJE VOOR HANSJE

poezie
Hij is in 't midden van de mei
Geboren en een dichter zei:
Dit is een kind dat zingen zal,
Dat de mensen 't horen óveral; ...

Zomerweide.

poezie
De blanke koeien waden 't weigras door,
Uit hoge hemel daar een wolkbank ligt
Straalt trillende op koe-ruggen zomerlicht,
't Gras ripplend krijgt een esmerauden gloor. ...

Sinds ik u álles gaf, ál wat ik ben

poezie
Sinds ik u álles gaf, ál wat ik ben,
En thans in ú mijzelve heerlijkst vind,
Wat klage ik dan, daar gij een andre mint,
Daar ik me, als de uwe, eraan meêplichtig ken?...

De Maat

poezie
4,5 met 2 stemmen 317
Er is geen maat die ik in u niet vind.
Gij zijt de berg en gij zijt ook het grein,
Gij zijt de aardwoning en het hemelplein,
Gij zijt de vader en gij zijt het kind. ...

Men kàn geen vlammen als een gouden vloed

poezie
Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
Uit éen vaas gieten in een andre vaas:
Daarbinnen branden ze en een bevend waas
Gloeit door het hulsel heen met halve gloed....

Aan F. van Eeden

poezie
4,3 met 3 stemmen 262
Ik ben gestemd om een sonnet te maken,
Teer-blauw als mij Japanse verzen lijken,
Zo vlak als water, dat geen rimpels strijken
Tot vloeiend matglas, waar zij de' oever raken....

ZANG.

poezie
4,7 met 3 stemmen 272
Mijn ziele is in mijn zangen,
Mijn zang is mijne ziel:
Mijn lied is 't zoet verlangen,
Dat in mijn harte viel. ...

De schone wereld

poezie
4,0 met 2 stemmen 436
Iedre morgen na het nachtlijk slapen
Ligt mijn wereld nieuw door mij geschapen.
Iedere dag heb ik haar weggegeven,
Telkens één dag meer van 't eigen leven. ...

BLAUW EN ROOD

poezie
4,0 met 2 stemmen 326
Al liepen alle vrouwen nou
Op straat in blauwe japonnen,
Al liepen hun mannen ertussendoor
In rode pantalonnen:...

Was 'k nu bedroefd

poezie
4,0 met 2 stemmen 420
Was 'k nu bedroefd, 'k zou met de droefsten schreien:
Zó droef als ik kan toch geen droef mens klagen:
Maar tóch zou 'k zeggen: klaag om 's Levens slagen
Niet wild, niet zó of 't u niet mócht kastijen....

Gelijk een vader zijn onwillig kind

poezie
Gelijk een vader zijn onwillig kind
Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart,
En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard
De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, -...

De Wever

poezie
4,0 met 3 stemmen 323
Zij kloppen aan de deur: zij klagen
Dat ik niet luister.
Ik berg voor allen die mij plagen
Mijn kalme luister....

De deizende sterren

poezie
De deizende sterren, zij tink'len
Hun vesper mij na, waar ik rijs,
Tot die tonen mijn voeten besprink'len
Op de trappen van 't zonnepaleis....

Lachen en Schreien.

poezie
3,3 met 3 stemmen 554
Ik wenste dat mij mocht gebeuren,
Nu en voortaan, -
Heel goed te zijn voor hen, die treuren,
Nu en voortaan....

STUUR 'M DAN NIET HEEN

poezie
Als een mens komt met vriend'lijk ooggekijk,
Mond die iets liefs vertelt,
Stuur 'm dan niet been: 'keer morgen weer.'
Want wat één mens een andre liefs bescheer',...

HET BLIKSEMVUUR

poezie
4,5 met 2 stemmen 381
Omdat uw huis niet op de weg van de bliksem lag
Maar juist daaraan, schrikt ge op en stierft gij niet.
Dit zijn de verborgen wegen, de heerbanen van 't hemels vuur
Waaraan wij spelen, sluimren, omstrenglen elkander, ontwaken....

Plotselinge dood

poezie
De Dood zat in u en ge wist het niet,
Hij scherpte ’t mes al en ge wist het niet –
Gij en uw jonge vrouw, gij schertste en lachte –
Hij mikt naar ’t hart en hij mist het niet....

HET MISDRIJF

poezie
4,0 met 2 stemmen 396
Gij zijt mijn Heer, mijn Vader en mijn Vriend.
Als ik misdreef dan deed ik het door u.
Ik die misdreef, die van mijzelve gruw,
Ik heb misdrijvend u alleen gediend....

Parijse herfstdag

poezie
Ik heb de weemoed van uw stad verstaan.
Een stad vol vreugde, zeiden zij die nooit
Geneugten weten dan het vlees ontplooit,
Vol zoete tastbaarheid en weken waan. ...

Oneindigheid

poezie
4,0 met 2 stemmen 535
Van honderdduizend jaren her
Kwam tot mijn oog de straal van een ster,
Hij kuste mij met zijn milde licht,
Ik voelde mij leven als in een gedicht,...

Spel en ernst.

poezie
O wij lopen in onz' gebondenheid,
Met onze illusie van vrij-wils-bestaan,
Hoog en onkrenkbaar 't leven gadeslaan,
En hij die de gebondenheid altijd...

De Bergbries

poezie
4,0 met 3 stemmen 324
De bergbries rilt door 't water voort
Dat rint door beek en rotsge spleet,
Mos groeit op blok en vochtge boord,
De varen wiegt, de spar stijgt heet...

Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort

poezie
4,5 met 2 stemmen 329
V.
Lamp mijner ziel, die me in ’t verborgen gloort,
Zoet wonder van ’t heelal, dat niemand weet,
Brand niet zo duister in die mist van leed,...