inloggen

biografie: Atze van Wieren

Atze van Wieren (Harkema, 1943) was tot 2002 loopbaanadviseur aan de Universiteit van Groningen. Op zijn vijftigste ging hij minder werken om meer te kunnen schrijven. Hij won meerdere prijzen, waaronder de SNS-Literatuurprijs 2002 voor een cyclus van zeven gedichten, publiceert in tijdschriften en in veel verzamelbundels is werk van hem opgenomen. In 2006 verscheen bij Uitgeverij IJzer te Utrecht zijn vertaling van de ‘Duineser Elegien’ van Rainer Maria Rilke onder de titel De elegieën van Duino, waarvan in 2017 een 2e druk verscheen. Bij dezelfde uitgever zag in 2008 zijn poëziebundel Grondstof het licht. In 2011 volgde Bedevaart; zijn derde bundel Eeuwig leven verscheen september 2017.

Met het Gronings dichterscollectief WP99 realiseerde hij tot nu toe vier uitgaven:

Poëzie op Sokkels, Suiker, Van liefde en koude min en Tussen ijs en adem.

Momenteel wordt gewerkt aan de publicatie van de Friese vertaling van een deel van zijn gedichten door de meestervertaler Klaas Bruinsma, die eind 2018 stierf. 

Atze woont sinds 2016 in de stad Groningen, als Fries om ûtens.


Inzendingen van deze schrijver

12 resultaten.

Antropoceen

gedicht
3,8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Ik wandel door de straten, een amalgaam van onderdelen. Ze zijn met velen, werken samen: mijn ene voet gaat voor de ander, ik zeg beleefd een ander dag. Zij geven op hun tijd de brui eraan, buiten mij om, gaan uiteen, en vinden elders onderdak. Ook in een leven ondergronds is altijd werk...

Wetenschap

gedicht
3,0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 894
Je kunt wel alles denken dat je wie weet wat, dat de wortel getrokken uit je bestaan een mooi rond getal geeft, het product van je wezen een hogere macht is maar waar kiemt de liefde, waar wortelt je lust, door welke trage lagen sijpelt het sap van de groeiende onmacht, wie legt...

Te hoop

gedicht
2,6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Wij zijn te hoop gegooid, wij liggen bleek en bloot en onmiskenbaar dood langs smalle, stille wegen. Van wortels afgesneden, het loof dat leven was en stem van wind en regen is op de akkers stom gebleven. Wij zijn gerooid en afgelegd en nagekeken op gebreken. De grond die onze moeder...

TERRA INCOGNITA

gedicht
4,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Dacht dat je ver was, vader, een ander land was, mijn stem daar niet kon horen, dat je grijs gestold als steen, grimmig als een oude boom nors omschorst was. Ik kijk naar het omlijst gezicht, de stroeve blik langs mij gericht. Wat, als binnenste zich buiten keert, harde kernen fijn...

Vraag

gedicht
3,2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Mijn onderdelen vallen uit elkaar. Geen nood, atomen maken om het even waar hun vreugdedans. Mijn eiwit valt uiteen tot hergebruik. Een bacterie stribbelt nogal tegen maar vindt geheid een nieuw tehuis. Ja, er is veel eeuwigheid in mij. Maar zeg eens, waarheen gaat de pijn waar...

Bezoek

gedicht
2,4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Hij kent de weg, hij veegt zijn voeten niet, neemt zonder vragen als vanzelf sprekend de beste stoel, zet zich breeduit. Dan komen grijsverteld de verhalen waarin altijd hijzelf de hoofdrol speelt, vol avonturen uiteraard. Ja ja, knik ik. Soms valt hij stil, dan worden wit zijn...

Boom

gedicht
3,0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.672
Ik heb mijn handen om jouw schors gelegd en zacht bevoeld, zoals een blinde tast. De diepe barsten in jouw bast betast, het braille dat op stam is ingelegd. Een oud verhaal dat hier geschreven staat, hiërogliefen uit een verre tijd, zo zorg'loos ooit de liefdesgod gewijd; van...

Te Hoop

gedicht
2,5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.814
Wij zijn te hoop gegooid wij liggen bleek en bloot en onmiskenbaar dood langs smalle, stille wegen. Van wortels afgesneden, het loof dat leven was en stem van wind en regen is op de akkers stom gebleven. Wij zijn gerooid en afgelegd en nagekeken op gebreken. De grond die onze moeder...

Zo'n dag

gedicht
3,5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.637
Zo'n dag, waarop de lucht vol luchtigheid is, lentewind plagerig achterom sluipt, van zoveel niet benoembaars bol staat, Parijs vlakbij is, Granada om de hoek. Zo'n dag, waarop het frisgerokte meisje van de buren hoog moet reiken naar knoppen in hun kersenboom, wind de...

Helden

gedicht
3,0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.803
Ach, flikker toch op met je helden in hun glitterjurk van flinterdunne roem, hun bek vol klatergoud maar nooit, nee never, iets te melden. Mijn held is een gebogen man in een te lange regenjas met een vale aktetas op het Rode Plein. Iets kan niet stiller zijn dan sneeuw die valt en...

Als vroeger

gedicht
3,5 met 204 stemmen aantal keer bekeken 26.392
Alles nog als vroeger: de waaier van licht op de horizon, de bonte strandloper op drift langs de golven, schuim dat zich buitelend uit de voeten maakt. Als vroeger galopperen over de lage duinen gepluimde legioenen, etst als vanouds de wind zijn geheime tekens. Ja, alles nog als...

Wetenschap

gedicht
3,3 met 117 stemmen aantal keer bekeken 13.269
Je kunt wel alles denken dat je wie weet wat, dat de wortel getrokken uit je bestaan een mooi rond getal geeft, het product van je wezen een hogere macht is maar: waar kiemt de liefde, waar wortelt je lust, door welke trage lagen sijpelt het sap van de groeiende onmacht,...