inloggen

biografie: Chris van Geel

Christiaan Johannes van Geel [Amsterdam 1917 – 1974]

Van Geel heeft  naam gemaakt als dichter en beeldend kunstenaar.

Hij debuteerde in 1958 met de bundel Spinroc en andere verzen, die hem liet kennen als een onafhankelijke figuur, maar hij kreeg  na de publicatie van de bundel Enkele gedichten (1973) voor zijn dood ruimere bekendheid. Zijn poëzie heeft een hoge kwaliteit, gewaarborgd door de zorgvuldigheid waarmee hij zijn bundels tot stand bracht. Hij richtte zijn aandacht op het Noord-Hollandse duinlandschap waarin hij woonde. Van deze intieme beschouwing deed hij verslag in zijn gedichten, die een synthese vormen van surrealisme en alledaagse werkelijkheid.

Hij werkte mee aan literaire bladen  als Tirade, Barbarber en Hollands Maandblad.

Vóór 1940 maakte hij surrealistische objecten; daarna schilderijen en tekeningen. Veel van zijn tekeningen verschenen in het tijdschrift Barbarber.

Zijn werk bestaat naast de genoemde werken onder meer uit:

Uit de hoge boom geschreven (1967);

Kraaien tellen tot vier (1970; tekst: G. Brands, tekeningen: Chr. J. van Geel);

Het zinrijk (1971);

Gedichten bij tekeningen (1974; tekst: Tom van Deel; tekeningen: Chr. J. van Geel);

Vluchtige verhuizing (1976);

Dierenalfabet (1978);

Dank aan de koekoek (1980);

Verzamelde gedichten (1997).


Inzendingen van deze schrijver

32 resultaten.

Een regenachtige dag

gedicht
2,5 met 82 stemmen 15.368
De mensen schuiven stil
op fietsen door de lanen,
een enkele meeuw er boven.
In dorre blaren rent een merel....

Klimduin

gedicht
2,8 met 56 stemmen 11.642
De dag breekt aan, kou uit een open ijskast:
een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd
onder de lucht die leger is van diepte
nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt....

Oktoberkauwen

gedicht
Wanneer het mist en windstil is
hoor je van kauwen in de bomen
het drukke praten dingend on-
nerveus, het zich verplaatsen zonder...

Mei

gedicht
4,3 met 3 stemmen 3.020
Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter....

Padde

gedicht
Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer,
een zaak voor goud, een voor de ouderlingen
op tafel neergelegde wel-
gevulde, dungesleten kerkezak....

' s Nachts buiten

gedicht
Het slapen bezig horen in het water,
de struiken zien door wimpers van de nacht,
naar konijnen tussen bomen staren.
Zij kijken met hun rode oog mij aan....

' s Nachts buiten

gedicht
Het slapen bezig horen in het water,
de struiken zien door wimpers van de nacht,
naar konijnen tussen bomen staren.
Zij kijken met hun rode oog mij aan....

In een meer

gedicht
Stevige korte massieve gedaante
zag ik door het doorschijnende water
optornen tegen onzichtbare stormen,
een steen gekoesterd aan de borst....

VLINDER

gedicht
Zij is voor alles in,
zij zegt op alles ja,
er is geen bloem die zij
niet met haar tong bejegent....

Eenden

gedicht
4,0 met 2 stemmen 3.596
De eenden zijn met lucht alleen,
zij reikhalzen naar water,
zij eten van de lage kant
en samen duchten zij de wind....

Witte nachtuil

gedicht
4,0 met 3 stemmen 4.719
Zij kijkt mij aan met kleine stippen
zij heeft geen naam, weegt niets, geen blad
voelt zich betast hoe stijf ze ook
zich vastklemt straks als ik het wil....

Duif in het nauw

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.792
Een duif die tussen bomen
een kleine plek uitkiest
tolt dralend om zijn as
en komt spiralend neer....

Nazomer aan de rivier

gedicht
5,0 met 2 stemmen 2.732
Doodse achtermiddag,
aalscholver op een tak
waar de rivier het breedst is
rimpelt het oppervlak....

Zomer

gedicht
4,0 met 2 stemmen 9.123
Het water ligt ontdaan bijna
van water onder stof,
de bomen zien hun eigen ogen
en ik door groen hun groen niet meer,...

Bouwdoos

gedicht
4,3 met 3 stemmen 4.427
Je oogopslag ligt in een bouwdoos,
je nagels, je haren, je stem;
voorzichtig het spanen deksel in
de houten gleuven schuiven - dicht....

Mijn landgoed....

gedicht
5,0 met 3 stemmen 3.660
Mijn landgoed is niet groter dan
mijn eigen huid, de omvang van
mijn schoen, de omvang van mijn vuist,
ik gaf het namen in de kleur van regen,...

Eikje

gedicht
3,2 met 13 stemmen 2.500
De kou heeft hem verschroeid, maar hij,
ontplooid, bleef aan de zomer trouw,
open en strak,
een eikje dat zijn blad behield,...

Zwanen bij nacht en overdag

gedicht
2,4 met 27 stemmen 4.913
I
Zij kunnen het niet laten licht te geven,
hun drijven is aanwezig in de nacht
als liggen er twee lampen in het water...

Toegang tot de polder bij avond

gedicht
3,0 met 6 stemmen 3.655
Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd...

Tuin op komst

gedicht
2,7 met 28 stemmen 8.645
De bomen laten op hun naakte vingers kijken,
ze zijn gemaakt van stof waar honger uit ontstond,
de takken zijn verhuld beknopte fraaie blijken
van dorst die zich vertakt, zich hecht onder de grond....

Kleine boom in de mist

gedicht
2,3 met 45 stemmen 8.133
De horizon die hem omvangt
geeft hem te drinken, maakt hem lichter.
De mist die om het boompje hangt
is waar het blad het breedst is dichter....

Dalmatiner onweer

gedicht
3,2 met 19 stemmen 8.624
Het blaffen is begonnen
de bastaards spuwen vuur,
licht rent, in plassen spat
het hoog om duizend poten....

Najaar

gedicht
2,5 met 76 stemmen 20.599
Zij voelen koud op stille banden.
Wie met een wagen bomen kruit
voert niet te tillen stilte aan.
-------------------------...

Spanrups

gedicht
2,3 met 43 stemmen 12.207
Een oog, een lus, een hoge rug,
dat onaanzienlijk takje vlees
dat lopend op zijn tenen stokt.
Een reuzenrad in miniatuur,...

Tussen seizoenen

gedicht
4,2 met 9 stemmen 6.417
Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn,
het licht uit lucht gesneden.
Lang gras, nog levend hooi,
verminking waar oogst begint....

SLOOT

gedicht
4,0 met 2 stemmen 606
Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,...

KUST

gedicht
3,8 met 5 stemmen 651
Zand leeft van waaien
De bomen tonen van binnen de aarde
het groen
Aan zee drinkt land...

Weidevogels

gedicht
3,4 met 40 stemmen 17.537
Afzonderlijk en los en in een nieuw verband -
een donker dienblad is het land waarin
de scherven zijn verborgen.
Hun roep, niet uit het veld te slaan,...

De begroeiden

gedicht
2,8 met 18 stemmen 8.611
Hardnekkig trekken zij, beklemd,
het klimop over hun dood blad
omhoog dat groen en ongestorven
in ranken naar beneden hangt....