inloggen

biografie: Chris van Geel

Christiaan Johannes van Geel [Amsterdam 1917 – 1974]

Van Geel heeft  naam gemaakt als dichter en beeldend kunstenaar.

Hij debuteerde in 1958 met de bundel Spinroc en andere verzen, die hem liet kennen als een onafhankelijke figuur, maar hij kreeg  na de publicatie van de bundel Enkele gedichten (1973) voor zijn dood ruimere bekendheid. Zijn poëzie heeft een hoge kwaliteit, gewaarborgd door de zorgvuldigheid waarmee hij zijn bundels tot stand bracht. Hij richtte zijn aandacht op het Noord-Hollandse duinlandschap waarin hij woonde. Van deze intieme beschouwing deed hij verslag in zijn gedichten, die een synthese vormen van surrealisme en alledaagse werkelijkheid.

Hij werkte mee aan literaire bladen  als Tirade, Barbarber en Hollands Maandblad.

Vóór 1940 maakte hij surrealistische objecten; daarna schilderijen en tekeningen. Veel van zijn tekeningen verschenen in het tijdschrift Barbarber.

Zijn werk bestaat naast de genoemde werken onder meer uit:

Uit de hoge boom geschreven (1967);

Kraaien tellen tot vier (1970; tekst: G. Brands, tekeningen: Chr. J. van Geel);

Het zinrijk (1971);

Gedichten bij tekeningen (1974; tekst: Tom van Deel; tekeningen: Chr. J. van Geel);

Vluchtige verhuizing (1976);

Dierenalfabet (1978);

Dank aan de koekoek (1980);

Verzamelde gedichten (1997).


Inzendingen van deze schrijver

34 resultaten.

Dalmatiner onweer

gedicht
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 9.517
Het blaffen is begonnen de bastaards spuwen vuur, licht rent, in plassen spat het hoog om duizend poten. Mijn hond, de kop omlaag hij bibbert in zijn stippen, draalt om de tafelpoot. ---------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.

KUST

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Zand leeft van waaien De bomen tonen van binnen de aarde het groen Aan zee drinkt land los schuim, een witte egel, hunkerend, stekelig.

Duif in het nauw

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.929
Een duif die tussen bomen een kleine plek uitkiest tolt dralend om zijn as en komt spiralend neer. De charme van zijn dalen stijgt als hij gebrek aan ruimte heeft.

Wat elke vrouw moet kunnen

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.185
Luisteren luisteren luisteren Begrijpen Slikken Verwerken Slikken Begrijpen Glimlachen Mooi zijn Jong zijn Verstandig zijn Handig zijn Elegant zijn Weten hoe een man is Weten hoe een vrouw is Blij zijn, dat een man een man is Luisteren Glimlachen Begrijpen Slikken Mooi...

De begroeiden

gedicht
2.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.364
Hardnekkig trekken zij, beklemd, het klimop over hun dood blad omhoog dat groen en ongestorven in ranken naar beneden hangt. Zij zijn de onverwachten die de wind niet kan ontbloten, die zich niet ontdoen en snakken leeg te ruisen, kaal, niet eeuwig...

Tuin op komst

gedicht
2.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 10.187
De bomen laten op hun naakte vingers kijken, ze zijn gemaakt van stof waar honger uit ontstond, de takken zijn verhuld beknopte fraaie blijken van dorst die zich vertakt, zich hecht onder de grond. --------------------------------- uit: 'Enkele gedichten', 1973

Eikje

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De kou heeft hem verschroeid, maar hij, ontplooid, bleef aan de zomer trouw, open en strak, een eikje dat zijn blad behield, bruin en verdord, maar eetbaar bruin en leefbaar dor. --------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.

Kleine boom in de mist

gedicht
2.0 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.475
De horizon die hem omvangt geeft hem te drinken, maakt hem lichter. De mist die om het boompje hangt is waar het blad het breedst is dichter. ----------------------------------------- uit: 'Verzamelde Gedichten', 1993.

Lentekou

gedicht
3.0 met 55 stemmen aantal keer bekeken 23.150
Er is niets dan de wind. De tuinen zijn doorzichtig, men ziet hun achterkanten leven. Geen mist, geen regen, alleen de wind, een dunne strakke wind aanhoudend over door jong gras omhooggetilde, omvergegroeide dorre bladeren. De bomen zijn nog zonder glinstering, oud, zonder...

Een regenachtige dag

gedicht
2.0 met 84 stemmen aantal keer bekeken 16.785
De mensen schuiven stil op fietsen door de lanen, een enkele meeuw er boven. In dorre blaren rent een merel. Hij luistert, telkens, de blaren maken leven. De wind, een oude wind van toen de mensen die nu dood zijn leefden, spreidt breed, aanvaardt al wat hij aanraakt. Laag hangt de lucht,...

Klimduin

gedicht
2.0 met 62 stemmen aantal keer bekeken 12.510
De dag breekt aan, kou uit een open ijskast: een lap los zand tussen dor hakhout ingeklemd onder de lucht die leger is van diepte nu het gezichtsveld vol met wit zand is doortrapt. Een trap, een voor de vorst te hoge duintrap in een onontgonnen en barbaars Versailles van geen enkele tree...

Oktoberkauwen

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.415
Wanneer het mist en windstil is hoor je van kauwen in de bomen het drukke praten dingend on- nerveus, het zich verplaatsen zonder drukte, het huiselijke met verstand, en je bent thuis als het oktober is, dichtbij de nacht. --------------------------------- Uit: 'Onverzamelde gedichten',...

Mei

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 4.772
Prachtig en langzaam bloeit de tuin, in jong gras ligt de stilte, een handvol bloesem, een handschoen groen om takken van de winter. Het raam staat open, het gordijn beweegt, de wind gluurt binnen, zijn armen om de schaduw van de nacht die hem moet tillen. Zij slaapt, een zwaan, een...

Padde

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.387
Hij is zo mooi, zo droog, zacht leer, een zaak voor goud, een voor de ouderlingen op tafel neergelegde wel- gevulde, dungesleten kerkezak. De dood is een omhelzing van de wind waarachter van nature niets dan onbruik en dor geraamte zich bevindt. Een pad misschien, hij is zo oud zijn...

' s Nachts buiten

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.208
Het slapen bezig horen in het water, de struiken zien door wimpers van de nacht, naar konijnen tussen bomen staren. Zij kijken met hun rode oog mij aan. Het onbegrijpelijke slapen door de slaap heen overwogen op gevaar. ------------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1993.

' s Nachts buiten

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.016
Het slapen bezig horen in het water, de struiken zien door wimpers van de nacht, naar konijnen tussen bomen staren. Zij kijken met hun rode oog mij aan. Het onbegrijpelijke slapen door de slaap heen overwogen op gevaar. ------------------------------------- Uit: ' Verzameld werk', 1993.

In een meer

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Stevige korte massieve gedaante zag ik door het doorschijnende water optornen tegen onzichtbare stormen, een steen gekoesterd aan de borst. Voorovergebogen kluizenaar verzonken in gedachten, stap na stap behoedzaam vorderend op de van keien vergeven grond. Onmogelijk was het als kind...

VLINDER

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.249
Zij is voor alles in, zij zegt op alles ja, er is geen bloem die zij niet met haar tong bejegent. En ook de lucht, er is geen plekje leegte dat zij overslaat -------------------------------------- uit: 'Onverzamelde gedichten', 2014.

Eenden

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.252
De eenden zijn met lucht alleen, zij reikhalzen naar water, zij eten van de lage kant en samen duchten zij de wind. Uit waar ze dreven weggejaagd spant vluchten hun verwachting strak op zoek naar nieuwer water dat zich aan ze koestert, poten...

Witte nachtuil

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.361
Zij kijkt mij aan met kleine stippen zij heeft geen naam, weegt niets, geen blad voelt zich betast hoe stijf ze ook zich vastklemt straks als ik het wil. Ze is een driehoek van wit dons, haar poten haken in mijn hand. Geluk waar toch geen naam voor is dan schoonheid die je zelf niet...

Nazomer aan de rivier

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.071
Doodse achtermiddag, aalscholver op een tak waar de rivier het breedst is rimpelt het oppervlak. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.

Zomer

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.012
Het water ligt ontdaan bijna van water onder stof, de bomen zien hun eigen ogen en ik door groen hun groen niet meer, ze zijn verborgen in de bomen. De lucht betrekt over het vee - wanneer het licht zo donker wordt licht fel het wit van koeien...

Bouwdoos

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.850
Je oogopslag ligt in een bouwdoos, je nagels, je haren, je stem; voorzichtig het spanen deksel in de houten gleuven schuiven - dicht. Nog even het plaatje bekijken waarop vijfmaal een ander huis te bouwen van dezelfde stenen. Zo bouwde ik nooit, naar tekening, maar ook dit keer waren...

Mijn landgoed....

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.015
Mijn landgoed is niet groter dan mijn eigen huid, de omvang van mijn schoen, de omvang van mijn vuist, ik gaf het namen in de kleur van regen, ik keek er dwars doorheen, vluchtige stof en zag de horizon, de lengte van mijn armen, van mijn benen. --------------------------- uit: 'Het...

Zwanen bij nacht en overdag

gedicht
2.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 5.383
I Zij kunnen het niet laten licht te geven, hun drijven is aanwezig in de nacht als liggen er twee lampen in het water gelijk van sterkte, van gelijke kracht. II Je wilt op veren met ze mee en je besluit ze brood te geven. ----------------------------------- uit: 'Verzamelde...

Toegang tot de polder bij avond

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.945
Langs een wilg met dode toppen, een geschoren hoge in zijn blaren onverminkte haag, een door waaiend hout beschaduwd raamloos muurvlak, blinde boerderij, buiten bomen, hellende, de holle wei, lichten aan de einder, vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard...

Najaar

gedicht
2.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 21.279
Zij voelen koud op stille banden. Wie met een wagen bomen kruit voert niet te tillen stilte aan. ------------------------- uit: 'Tirade', nr. 200.

Spanrups

gedicht
2.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 12.496
Een oog, een lus, een hoge rug, dat onaanzienlijk takje vlees dat lopend op zijn tenen stokt. Een reuzenrad in miniatuur, een viadukt, een ereboog, zo vordert hij op weg naar groen. Als iemand uit het midden leeft dan hij, hij heft zijn lichaam op, zijn houten huid kan op zijn kop en...

Tussen seizoenen

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 13.917
Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn, het licht uit lucht gesneden. Lang gras, nog levend hooi, verminking waar oogst begint. Ik groef in kleur waar vol de lucht, in wind waar vol het gras van is, in golvend gras, in slapend gras, ik bracht zand aan het licht, verpulverd weefsel, vacht om...

Tussen seizoenen

gedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 6.697
Een kleur zijn ogen nu zij wind zijn, het licht uit lucht gesneden. Lang gras, nog levend hooi, verminking waar oogst begint. Ik groef in kleur waar vol de lucht, in wind waar vol het gras van is, in golvend gras, in slapend gras, ik bracht zand aan het licht, verpulverd weefsel, vacht om...
Meer van deze schrijver...