inloggen

biografie: Dirk Vekemans

Belgisch auteur en graficus.

°Lier (België) 1962 - St-Jozefscollege Aarschot - K.U. Leuven Germaanse Filologie

Gewerkt in de horeca (1982-1999), daarna zelfstandig websitedesign en programmatie (1999-2008) en als begeleider in De Kringwinkel Hageland (2011-2015), sindsdien arbeidsongeschikt verklaard en steuntrekkende.Ik leef en werk teruggetrokken in Tienen.

Organisator van literaire evenementen in Leuven (België): Leuven Per Vers (1996) en het  deelnemersfestival van de Vrije Lyriek  Klebnikov Carnaval (2007-2011).

Met A. Simons medeoprichter van het Platform voor Literatuur en ergere Ellende op Platformplee.nl. Met A. Camerlinckx drijvende kracht achter het het radioprogramma van de Vrije Lyriek RADIO KLEBNIKOV op de vrije radiozender Radio Scorpio.

Ik bouw mijn werk sinds 2004 uit in wat heet de Neue Kathedrale des erotischen Elends, zo genoemd naar een stuk Merzbau van de Duitse kunstenaar Kurt Schwitters. De NKdeE, mijn 'Kathedraal' onderzoekt sinds 2004 op rigoureuse wijze de voor mij cruciale vraag wat een auteursfunctie in deze tijd zoal zou kunnen inhouden. Het gebeuren dat dit programma ontwikkelt, ontrolt zich voornamelijk op internet en genereerde al een eigen dogmatiek, een dwingende leer die echter uitsluitend mijn eigen handelen wenst te besturen. Iedereen moet zijn eigen Kathedraal maar bouwen, ik ben zeer Taoïstisch ingesteld en heb niet de behoefte om iemand te overtuigen. Mijn ethiek is die van wat ik exemplarisch activisme noem, ik bouw systematisch een praktijk uit en biedt die aan als hopelijk inspirerend voorbeeld. Als het werkt voor mij is het misschien ook bruikbaar voor anderen.

Mijn voornaamste kanaal is de blog ViLT, die zo genoemd is naar de kunstenaar Joseph Beuys, in wiens werk vilt een kerngegeven werd nadat hij zijn Stuka-bommenwerper werd neergeschoten en hij ternauwernood aan de dood ontsnapte omdat enkele Tartaren hem met vet insmeerden en inwikkelden in vilt. Ik deel zijn mening dat iedereen 'kunstenaar' en 'auteur' is en ik streef naar een open en anti-elitaire beleving van de creativiteit die toegankelijk is voor iedereen.


Inzendingen van deze schrijver

99 resultaten.

LAIS CCCXV

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 61
Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid, het verdwijnen waarin genadig blijkt: onwetendheid, mijn onmacht en het respijt dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder...

LAIS CCCXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 40
In de ondoordringbaarheid van mijn zijn, het artefact dat jij als mij aanschouwt, terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn als sparteling, terwijl jij muren bouwt rond het gras met de walg die mij vertrouwt, in het matte zwart van jouw stalen as waar alles is, en blijft, dat er nooit was, in't...

LAIS CCCXIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar...

LAIS CCCII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 64
Mistroostig de kale takken reiken van het zuigende naar de grijze lucht. Geen ene plaats is nog te bereiken want het zicht is van mijn stilstand vlucht en klank versmelt tot onleesbaar gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar los en schittering daalt neer, godsgebaar. Ik was er...

LAIS CCCXII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 32
Het is lente, haar lach wordt weer lelie, haar tred een rijgen van zijde in het zuchten van lucht, haar evangelie murmelen de beken de weiden in. Lijsters bezingen zoet haar blijde zin, tuinfluiters doen krokussen tuiten: 't is al elysisch feest daarbuiten. Omsluiten echter doet het...

LAIS CCCXI

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 34
In ’t wit opgebroken schaduw was ik, de fout gelopen wens om één te zijn, gemarteld alleen tot de laatste snik door zwaarlijvige hoeders van de pijn, loeders die spuwen het schurft van hun zijn. Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen, van aarde wenteling, tot jij verdween en nu ik...

LAIS CCCX

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 38
Ik wurm als wormen door jouw tuinen al. Ik wil verbranden in jouw dageraad. Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal en jij verdoet mij zonder woord of daad? Alsof je jou dan niet met mij verraadt? Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht, ik schonk jou luister, lijfelijke pracht. Er is...

LAIS CCCIX

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 27
Ongenadig licht, door huid en handen heen. Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen jouw lied bewaard, door alle lusten heen: kristallijne weerschijn, vrij van wanen, gelouterd door elk feit van het gedane, eisende slechts 'n gebed om de aarde. Deemoedig mak schuilt wat ik...

LAIS CCCVIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 64
Straks versteen je weer in mij, doods en kaal, een teken in een wereld van tekens, zuiver gefluister in de dodentaal, restbeweging onder honderd dekens, naam van het niets, herhaling die telkens mij roept maar zonder klank in dit bestaan. Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan. Ik hoef dit...

LAIS CCVII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 27
In de zoo van mijn verlangen heeft g*d de tijd nu afgezet: het is erg stil. Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot besluiten, weet niet langer wat ik wil. Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril? Verhult jouw hand in mij de dromen? Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen, vrijheid wordt er mij en...

LAIS CCCVI

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 37
Van haar lijden wil ik jou vertellen, (mijn hand ging door de weelde van heur haar) van haar nacht waaruit bij dag wil wellen in etterwonden al het schone daar (ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar). Ik wou haar geven jouw astrale glans (het kleed viel uit, wij speelden darts en...

LAIS CCCV

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 84
Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik snel aan elke weersverandering. Voortdurend met geheim omhuld ben ik alleen maar blij met wat verheldering, want in dit zijn vind ik geen zekerheid. Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij lachen in dit plagendal elkaar voorbij. Het eerste cijfer...

LAIS CCCIV

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 57
Opdoemend bevrijding der luchten ziet de nacht, waarin 'k mij boven zee en land verheffen kan, jou strelen met dit lied van git dat in jouw kamer klatert en vlamt en doeken zet in lichterlaaie, zand van rotsen maakt, van tongen tentakels met de kleefgreep van ware verzinsels die mij gaar...

LAIS CCCIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 28
Schoon wordt nooit een ding van goud of lood waar starre ogen hebberig naar staren. Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood en ingelijst op foto wil bewaren. Schoon is niet wat ik voor jou vergaren kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt. Want schoonheid wordt door...

LAIS CCCI

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 32
Jouw vingers de vlinders in mijn handen, jouw gouden haar de stralen op mijn wang, jouw armen omspeling van mijn wanden. Een onuitroeibare pijn in de zang, toen en nu, agonie die ik slaafs verlang. Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet, ik zie wat ik voel en ik weet het niet. ...

LAISCCC

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 25
Hun dood is die van vele werelden kriskras kerven kervend door de harten, is blijvend deel, leed dat zal vergelden, aasgaten in de oogopslag, smarten die verbinden, wonden die verharden. Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht...

LAIS CCXCIX

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 19
Ik ben de bodem die ik niet bereik. Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart. Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde...

LAIS CCXCVIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 21
Ik wil schoonheid schoonheid laten raken jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog, zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken: beweging is geen doel van een betoog. Jij bent moment waarin het toen bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, een stroom die in de stroom zichzelf...

LAIS CCXCVII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 26
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my...

LAIS CCXCVI

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 24
Fragiele stralen, noorderwind en schriel de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt in de magen der verdoemden, de kiel maakt water, het zoute wordt vuur, het zand verglijdt in de klemmende hand, de wand stuurt leegte naar de andere wand, niets houdt nog stand, het licht is van kant,...

LAIS CCXCV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 34
Op het einde der tijden, de dood van de nacht zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht, mijn glans is jurk, glijdende zijde daar als uw oker zich onthult, luid gebaar van u in het nieuws van mijn verlatenheid. Ik laat mij door uw leden leiden,...

LAIS CCXCIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 30
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij...

LAIS CCXCIV

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 74
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven. Alles is nu af en om...

LAIS CCXCII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 63
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als...

LAIS CCXCI

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 31
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot...

LAIS CCXC

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 44
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij...

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 47
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een...

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 62
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als...

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 31
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. ...

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 53
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf...
Meer van deze schrijver...