biografie: Eric Ruygers

Elke namiddag zie ik hem thuiskomen. Gebogen gestalte. Klikt het fietsslot dicht. Ik spring van de vensterbank, trippel blij naar de deur, hoor zijn stap op de trap. De deur gaat open. Ik gelijk op mijn rugje. Kroelende vingers onder mijn kinnetje. Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts. Kan...

Op het kerkhof de kroeg present. Gepaste kleding past niet meer. Toch aangedaan, deze ene keer. Aangedaan staan rond het graf. Vaker zakte Nel in de bodem af om een volle fust aan te sluiten. Nu komt ze nooit meer boven, laat daarmee mooi een lege na. Was tóch moeder der verdrukten, he...

Op de grens van lucht en water, ontbindt zich de drenkeling. Ooit een mens vol diep verlangen, is hij nu een chemisch ding. Onbetreedbaar trekt de wereld waar hij wandelde voorbij. Als hij langs komt, vraag hem dan of hij Daisy heeft gezien.