inloggen

biografie: Erik Lindner

Erik Lindner [Den Haag 1968 - ....]

 
     Erik Lindner

Erik Lindner (Den Haag, 1968) debuteerde in 1996 met de dichtbundel Tramontane, die in korte tijd was uitverkocht.

Zijn tweede bundel Tong en trede verscheen bij De Bezige Bij in 2000. In 2002 was hij te gast op Poetry International. Samen met Henk Pröpper stelde hij in 2003 een bloemlezing samen met Nederlandse dichters in Franse vertaling, Le verre est un liquide lent; 33 poètes néerlandais. In november 2004 verscheen zijn nieuwe bundel Tafel.
In Tafel combineert Erik Lindner de toegankelijke stijl van zijn debuut met de eigenzinnige durf van zijn tweede bundel. In zijn gedichten suggereert iedere regel een voortdurende beweging. Op verrassende wijze monteert de auteur beelden, voorwerpen en gebeurtenissen. In wat hij beschrijft - omgevingen en voorvallen in die omgevingen - stelt hij het detail centraal. Die treffen niet alleen door hun typerende kracht, maar ook door hun metaforische lading.
Met Tafel voltooide Erik Lindner een trilogie waarin elk beeld steeds prominenter en scherper naar voren komt.. In de serie 'Kleine vergissingen, simpel gezichtsbedrog' huldigt hij de waarachtige waarneming van het luie oog, de indruk die altijd weer anders is dan het op het eerste gezicht lijkt.

Hij werkte onder meer als docent aan de Gerrit Rietveld Academie. Van 1998 tot 2003 was hij als free-lance programmaker verbonden aan het Institut Néerlandais in Parijs.

Hij debuteerde in 1996 in de Kleurenreeks van uitgeverij Perdu. Hij draagt sinds 1984 voor en was te gast op verschillende internationale festivals.


Inzendingen van deze schrijver

6 resultaten.

De tramontane

gedicht
Voor de kust rust de duiker in zijn verhaal
en tekent kaal de bergwand aan het strand.
De wind snijdt het verhaal en slijpt en slijpt
bladeren van de platanen - het raamkozijn....

Wandeling

gedicht
2,1 met 86 stemmen 18.086
Om het Onland, heide met jeneverbesstruik.
Ik kroop onder de struik en vond een kind, een baby nog,
met wit gezicht. De armpjes opgericht alsof ze iets of iemand
wegduwden, afweerden, weerhielden. De handen daarop horizontaal, voetstukken op pilaren. De blik van het kind zei dat het gevaar voorlopig niet was geweken....

Bomen buigen weg van de kust

gedicht
3,5 met 19 stemmen 5.298
Bomen buigen weg van de kust
voor het huis schuift een steiger

de rechte gevel en rechte steiger ...

Rede

gedicht
3,2 met 17 stemmen 9.502
Trek niet in twijfel dat rede,
dat rede, dat rede, dat rede.
Een vlieg loopt van de rand
naar het midden van het tafelblad...

Zo al deze wegen naar een centrum leiden

gedicht
2,9 met 23 stemmen 8.471
Zo al deze wegen naar een centrum leiden
een mijnenveld van gerechtigheid
vinden wij onze route achteruitwaarts.
Het blikveld mag breed zijn, de geur...

Het raam maakt een kier

gedicht
4,1 met 28 stemmen 7.050
Het raam maakt een kier
en de tafel tot hier
breekt
op slag...