inloggen

biografie: Erik Metsue

In Persoonsverwisselingen eert Erik Metsue het leven en bezweert hij de dood. In de trefzeker opgebouwde openingscyclus worden de geesten van Fernando Pessoa opgeroepen. Andere grote dichters als Borges, Lorca en Trakl dicteren de liederen die in de tweede afdeling genoteerd worden. Vervolgens worden de dingen die onzichtbaar blijven in de spiegel uitgelicht: gedichten op en over leven en dood, geluk, geloof en 'tongzoenen aan de bar met onbekenden'. In de laatste afdeling - En passant - gaat de dichter op reis of net niet, begraaft hij zijn grootvader, begroet hij zijn zoon en legt hij getuigenis af over zijn 'volstrekt metsueïaans' zijn. Persoonsverwisselingen is een genereuze bundel, afwisselend ingetogen en ironisch en niet zelden allebei tegelijk; een stroom vol kameleontische beelden en stemmen, die nooit de voeling met zijn bedding verliest. Kortom een verrassend en buitengewoon sterk debuut van een jong talent! Van Erik Metsue (Schaarbeek, 1970) verschenen eerder gedichten in De Brakke Hond, Vlaanderen en WEL. Persoonsverwisselingen is zijn eerste dichtbundel. Momenteel woont hij in Leuven, samen met zijn vriendin, zijn zoontje en een wilde kat.

Inzendingen van deze schrijver

6 resultaten.

Mysteries

gedicht
3,3 met 3 stemmen 1.893
De kookkunst van moeders.
De wuivende takken voor het raam.
De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd.
De laatste uren van Jacques Rigaut*)....

Palimpsest *

gedicht
2,6 met 75 stemmen 23.617
Hier stond vroeger een gedicht over Adam.
Over hoe hij Eva, die nog ongeschapen was, miste.
In dat gedicht deed ik wat schamper over de liefde;
ik denk niet dat je het mooi vond....

Wat grootvader wist

gedicht
2,5 met 53 stemmen 18.685
Wat grootvader wist, is hij wel vergeten,
maar spelen kan hij nog.
Wanneer hij de kamer door de ene deur verlaat
om een seconde later ...

Kikker op een racefiets

gedicht
3,0 met 20 stemmen 11.250
's Namiddags zagen we haar staan
aan de drukke hemel, boven de helle daken:
verdwaald, lauw en flets had de maan,
het dient gezegd, toen allerminst iets van een baken....

Genadetijd

gedicht
2,2 met 14 stemmen 10.394
Gearmd en vol geest lopen we richting zon.
We hebben contracten te vieren en legaten
Die we onze doden vermochten aan te praten.
We zijn nu rijk. Echt waar! Alles wat nooit kon...

Over de roem

gedicht
3,0 met 80 stemmen 31.709
Het was niet onaangenaam,
beroemd zijn.
Men hield de deur voor je open,
men schudde je de beide handen...