biografie: Erwin Mortier
Geboren: 1965 te Nevele in Vlaanderen
Debuut:
Marcel (1999, roman)
Genres: Roman, kort verhaal
Bijzonderheid: Schrijft geregeld voor het dagblad
De Morgen, de Belgische openbare omroep, en literaire tijdschriften als
De Gids,
De Revisor, het
Nieuw Wereld Tijdschrift en
Optima.Citaat: 'Het licht werd dun. Het gras in de boomgaard bleef tot lang na de middag fonkelen. De tuin vergooide wat hem nog aan tinten restte en werd even grijs als de zerken op het nabije kerkhof.' (Uit
Marcel)Recent werk:
De groeten uit Nieuwvliet (verhaal, 1999, won de Rabo-Bank lenteprijs voor literatuur 2000),
Marcel (1999, roman, genomineerd voor de Libris-literatuurprijs 2000 en winnaar van zowel de Gerard Walschapsprijs als de Van der Hoogtprijs.)
Inzendingen van deze schrijver
4 resultaten.Signalement van het lijf
gedicht
2.4 met 24 stemmen 
11.909 Berispt mijn hekel aan geografie
met blauwe meanders, zeeëngtes,
havensteden op mijn benen. Herhaalt
in ademnood rampzalige tentamens
economie. Beheerst tal van richtingen.
Inzichten in ruimte, tijd in weefsels
uitgespreid. Sprint windingen. Zet
verdichtingen uiteen. Zucht
pneumatisch. Verdeelt hydraulisch
lust. Trekt zich lauter mechanisch…
Huis in mij
gedicht
3.7 met 18 stemmen 12.939 Het huis herademt mij, eindelijk.
Het legt zijn moederlijke muren
op de mijne. Behaagziek laat het deuren
in sloten vallen, slaat luiken open, klapt
ze weer dicht. Het diept vergeten licht
op uit zijn kelders, haalt op zolder bestofte
dromen uit het rag tussen de balken vandaan.
Vleermuizen of dode tantes worden wakker,
fladderen op…
Ik was de schikgodin
gedicht
4.3 met 3 stemmen 3.522 Ik was de schikgodin van serge en katoen.
Een stiefzus van de tijd. Ik vlocht netten
voor een ziel van vlees en bloed.
Genadig zond het lot mij spoken
voor mijn rokken. Mijn dames
waren schepen. ik sneed zeilen
voor hun mast. Hoe jankte niet
de kast, alsof haar vliezen braken
toen ze gingen. Wie schept,
baart sterven. Ik knipte
navelstrengen…
Als straks de wereld
gedicht
3.0 met 9 stemmen 4.856 Als straks de wereld dichtgeschreven is,
de plooien gladgestreken,
al de monden volgestort met zand,
waar zal hij schreeuwen? Waar scheurt de naad
en ettert de wonde?
Mens, vleesgeworden ladder
in gods panty,
vergeet de lange nacht niet die wij zijn.
-----------------------------------------
Uit: 'Voor de stad en de wereld', 2006.…
