inloggen

biografie: Esther Jansma

Geboren: 1958

Studie: Archeologie; zij promoveerde cum laude.

Debuut: Stem onder mijn bed (1988, poëzie)

Genres: Poëzie, roman

Citaat: `Bij poëzie heeft de lezer nog meer de neiging om de ik-figuur gelijk te stellen aan de schrijver dan bij romans, doordat gedichten vaak gevoelens verkennen en persoonlijk zijn. Maar poëzie is evengoed fictie.’ (NRC Handelsblad, 10-7-1998)

Recent werk: Picknick op de wenteltrap (1997, roman), Hier is de tijd (1998, poëzie), Hebben (1999), Duizend (1999, gedichten)


Inzendingen van deze schrijver

17 resultaten.

Alles is nieuw

gedicht
3,3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.188
Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt gespeld door een beker die stuk viel scherven waarin afdrukken van duimen het rilschrift van naalddunne takjes staan. Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets wat er was en er is in de sporen van greppels en staanders en lang gedoofd...

De historische werkelijkheid

gedicht
2,7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.475
Is dit nu de werkelijkheid, deze stilte van uitgewerkt hout in een uitgewoond huis dat zoals geblakerd vaatwerk in vitrines een zaak van gewicht is, door onze voorouders gemaakt? Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren, verloor de kiezen jong, de kinderen jong, geleund op...

Begrafenis

gedicht
2,7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 10.165
Verlaat het rijk van de rot waar monden die koud zijn als was rond de tafel kauwen op wat van je rest - handen klapwieken trage motten rond je schedel, liefde duizelt als sigarenrook omhoog tussen de onscherpe messen van woorden - en ga de tuin in. Daar lopen ze ook. Ze zijn jong hun...

Aardappelkunde

gedicht
3,8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.036
Het was laat en het ging over de waarheid. Essenties vind je in het kleinste meest gewone zei iemand, zelfs een aardappel heeft zwaartekracht het grootste wat ik deed in mijn leven tot dusver was niet schreeuwen maar dag zwaaien, dagdag naar alles wat verdween en begon, doden, kinderen,...

Raam in de lucht

gedicht
3,4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.019
Vandaag kreeg ik je brief. Ik heb hem niet geopend. Ik heb hem op mijn bed gelegd. Stilte, achter mijn raam in de lucht een vliegtuigje, hier in de kamer steeds meer schaduw - ik wil deze dag terug, mijzelf bewaren: meisje met brief. Daarom open ik je brief niet....

Tienminutengesprek

gedicht
4,0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.800
Nadat de onderwijskrachten met man en macht op vrouwelijk zuchtend voorovergebogen begrip simulerende wijze waren uitgewoed – en weet dat daar woede bij zat, banieren grof rood door het hoofd, intonaties die intenties uit koers rammen – hadden de van schrik en noodlottige toekomsten ...

Te lezen bij sneeuw

gedicht
3,5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.740
Een paar hoeken om en je staat in de stilte op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt. Het vriest. Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes - rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij eeuwen geleden deden tussen de stenen het...

Aanwijzing

gedicht
3,2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.276
Door prut naast de tramlijn door zwartgereden regen langs de stromende overgang tussen asfalt en rand van de stoep omhoog naar grijzig ruitsel tussendoor gras via muurankers naar gespleten ooit misschien wit waar het kiert en jij past diagonaal door die holte naar de schoren in dat...

Dit hier

gedicht
2,7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 8.648
Je loopt op het strand: de zee, de einder, het geluid dat de kom van de wereld tot de rand toe vult - nee, kleiner. Je zet je schoenen in het zand: koeienhuid, geërodeerde bergen, het een laat een afdruk na in het ander - nee, anders. Je bent ergens, het doet er niet toe waar, altijd...

Schaduw

gedicht
2,6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.664
We hebben geen doden, we zijn alleen denkende weefsels in het heden die zich denkende weefsels herinneren, vertalingen maken zoals u bent nu tien jaar dood - tien jaar dood zijn bestaat niet. Wie herdacht wordt verdween vanuit het eigen perspectief dat er niets is tegelijk een miljard jaar...

De ontsnapping

gedicht
2,6 met 64 stemmen aantal keer bekeken 32.908
Ooit moet ik haar witte hoofdje in mijn hoofd haar kleine handen in de vorm van de mijne niet geweten hebben. Ik weet dat niet meer. Ik denk aan mij terug als altijd al haar vader. Men zegt dat zij niet meer bestaat, dat zij door een ingreep, wat woorden, een blik, een intentie uit het...

Om Floortje

gedicht
2,3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 39.475
De tuinman: Ach, weet u, daar blijft niets van over - zo'n kleintje, denk-es in, da's toch alleen kraakbeen? Zo'n kissie (grote handen) Nee, díé kome niet meer; denke liever aan iets leuks, een nieuwe, ofzo. ------------------------------ Uit: 'Bloem, steen', 1997.

Zoontje

gedicht
2,6 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.013
Hij sluit de ogen en de wereld opent zich. Hij valt terwijl geen ding op diepte duidt begeven wanden het, verzakt de vloer, stormt lucht naar binnen. Stort hij er in, maatloos. Elk slaapliedje is een proloog, een hoge stem die gaten in zijn hoofd zingt. Slaap bolt de rokken van het...

De zoon die ik niet had

gedicht
2,3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.982
Bleek een monster met een vacht die slechts ontstaan kan in het donker onder stenen. Het was een wonder dat hij zag dat ik er stond. Er liep wat speeksel uit zijn mond. Praten kon hij niet en hij was bang; hij zag dat iets bestond buiten de kelder waar hij jaren in lag vastgebonden. Hij...

Zwangerschap

gedicht
2,6 met 170 stemmen aantal keer bekeken 58.429
De generaties voor me, die waren toch niet meer dan grondstof? Die mengden zich toch met een doel, om mij, de jongste god? En ik zou toch een steen zijn, een vorm en de reden in een? Gewoon, ik, slotakkoord van de tijd? Maar plotseling ben ik zo groot. Het rammelt in mij en het...

Archeologie

gedicht
3,4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.114
Als we ons dan toch moeten kleden, tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets, in resten van dit of dat verleden, verhalen en geheugensteuntjes die niets vertellen dan dat we er al waren in de tijd die bestond voor dit heden - als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren door onszelf...

Hoogtevrees

gedicht
3,0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 16.405
Ze ligt met een landschap van een man in bed. Hij is enorm en zij heeft nooit voor bergbeklimmer gestudeerd. Verkleind tot een verliefde kleuter klautert ze rond: tong in zijn oor, spitse vingers in zijn maag, verder omlaag - ze hoort niets. Een landschap praat niet. Hooguit gromt het...