inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 565):

Hoogtevrees

Ze ligt met een landschap van een man
in bed. Hij is enorm en zij
heeft nooit voor bergbeklimmer gestudeerd.

Verkleind tot een verliefde kleuter
klautert ze rond: tong in zijn oor,
spitse vingers in zijn maag, verder omlaag -

ze hoort niets. Een landschap praat niet.
Hooguit gromt het zachtjes, liggend
op de rug, zichzelf, waardig.

-----------------------------------
Uit: 'Waaigat' (1993) van Esther Jansma (1958)

Schrijver: Esther Jansma
Inzender: M.P., 10 jul. 2003


Geplaatst in de categorie: partner

3,0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 16.419

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
mirjam verwoert
Datum:
28 okt. 2004
Email:
gverwoert1chello.nl
Ontzettend leuk gedicht!
Naam:
Lau Kanen
Datum:
10 jul. 2003
Email:
l.kanenchello.nl
Leuke proef: verwissel, overeenkomstig de werkelijkheid, in dit gedicht eens de geslachten. Minstens zo komisch.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)