inloggen

biografie: Jan Emmens

Jan Ameling Emmens [Rotterdam 1924 - Utrecht 1971]

Hij studeerde vanaf 1949 kunstgeschiedenis in Utrecht; hij promoveerde in 1964.

Ad den Besten weigerde in 1950 zijn bundel 'Eigen tijd' voor de serie 'De Windroos'. Hij vond de bundel 'te cerebraal'. Samen met o.a. Theo Sontrop en William Kuik wordt hij wel tot de 'Utrechtse school' gerekend. Emmens was in Utrecht (als niet-graficus) lid van het grafisch gezelschap 'De luis'. Van 1958 tot 1961 was Emmens directeur van het Nederlands Kunsthistorisch Instituut in Florence. Vanaf 1967 was J.A. Emmens hoogleraar algemene kunstwetenschap en ikonologie aan de Rijksuniversiteit in Utrecht.

Hij schreef simpele, erudiete gedichten, waarin gevoel en verstand hand in hand gaan. In zijn soms geestige werk relativeerde hij veel vaststaande waarden. Terugkerende thema's zijn angst en agressie. Hij leed aan depressies en maakte zelf een einde aan zijn leven door zich op te hangen.

Zijn dichtwerk:

  • Chacone (1945)
  • Kunst- en vliegwerk (1957)
  • Autobigrafisch woordenboek (1963)
  • Rembrandt en de regels van de kunst (1964)
  • Een hond van Pavlov (1969)
  • Verzamelde gedichten (1974)
  • Gedichten en aforismen (verzameld werk) (1980) 

Inzendingen van deze schrijver

15 resultaten.

vogel

gedicht
3,5 met 2 stemmen 535
De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis...

AANLEIDING TER NEDERDUITSE DICHTKUNST

gedicht
Ik ben een breekbaar geval.
Neem nu bijvoorbeeld de slagaderkwestie:
een hondsdolle hond mag ik niet met de hand,
maar moet ik bepaald met een stok van mij afslaan,...

Voor de kade

gedicht
4,5 met 2 stemmen 2.119
Voor de kade wisselt een wolk meeuwen
als strooibiljetten op een sterke wind
van aanblik als 't verloop van eeuwen.
Het is windstil. De wind is een klein kind...

Bedroefd

gedicht
Mijn geest leeft met de handen boven water
die zoeken omderwille van het licht
dat aan zijn hoofd onthouden wordt.
Soms duikt hij even op, kijkt naar zijn handen...

Spreken over Paris

gedicht
In welke woorden ik ook over Paris,
de lafaard, trouweloze,
grote wellusteling,
in welke termen ik,...

De wind drijft

gedicht
De wind drijft over de verlaten meren
het rimpelspel van een herinnering.
Oud wolkgevaarte spiegelt zich.
Verloren onderstromen...

Bezigheid

gedicht
1,0 met 65 stemmen 10.535
's Nachts in doodsangst weet ik het zeker:
ik loop van het kastje naar de muur.
Overdag mij doelbewust bewogen
van het kastje naar de muur....

Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.

gedicht
1,9 met 49 stemmen 13.922
Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.
onder eindeloos levende spiegeling
van liefdes eenzaamheid,
zoek ik vergeefs haar te hervinden...

Meesterwerk

gedicht
2,1 met 48 stemmen 26.615
Wat nu de Saul van Rembrandt betreft,
mij ontbreekt het wel eens aan een tulband en iemand
die harp of harpsichord voor mij speelt,
aan een scepter en een bescheiden gordijn...

Boos

gedicht
2,0 met 39 stemmen 7.341
Het is bepaald overdreven te denken
dat het gedicht een poging betekent
om iets verstaanbaar te maken, laat staan
een uiting van priesters die god zien....

Futurologisch

gedicht
1,8 met 33 stemmen 16.106
Mijn vader was verhuisd, verschoven
door een mij onbekende macht.
Ik zocht hem jaren, lusteloos,
tot ik hem aantrof op mijn knie:...

Specialistisch

gedicht
1,3 met 43 stemmen 11.842
Dat destijds in de oudheid niet alleen
de wetenschappelijke geschriften,
maar ook, ja, in de eerste plaats
Homerus, Sofocles, de grote dichters...

Hard facts

gedicht
2,3 met 80 stemmen 19.890
't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen,
de blaren hangen keurig aan de boom.
De een heeft een huisdier wat te bevelen,
iemand te strelen, iemand te slaan,...

Pavlov

gedicht
2,1 met 75 stemmen 19.905
Bij dat van mensen vergeleken, is het denken
van honden beperkt, en hun dromen
daaruit slechts een verwarde keus.
Overdag in de onrust valt het niet op...

Archaeologisch

gedicht
2,5 met 62 stemmen 11.423
Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,...