inloggen

biografie: Jan Emmens

Jan Ameling Emmens [Rotterdam 1924 - Utrecht 1971]

Hij studeerde vanaf 1949 kunstgeschiedenis in Utrecht; hij promoveerde in 1964.

Ad den Besten weigerde in 1950 zijn bundel 'Eigen tijd' voor de serie 'De Windroos'. Hij vond de bundel 'te cerebraal'. Samen met o.a. Theo Sontrop en William Kuik wordt hij wel tot de 'Utrechtse school' gerekend. Emmens was in Utrecht (als niet-graficus) lid van het grafisch gezelschap 'De luis'. Van 1958 tot 1961 was Emmens directeur van het Nederlands Kunsthistorisch Instituut in Florence. Vanaf 1967 was J.A. Emmens hoogleraar algemene kunstwetenschap en ikonologie aan de Rijksuniversiteit in Utrecht.

Hij schreef simpele, erudiete gedichten, waarin gevoel en verstand hand in hand gaan. In zijn soms geestige werk relativeerde hij veel vaststaande waarden. Terugkerende thema's zijn angst en agressie. Hij leed aan depressies en maakte zelf een einde aan zijn leven door zich op te hangen.

Zijn dichtwerk:

  • Chacone (1945)
  • Kunst- en vliegwerk (1957)
  • Autobigrafisch woordenboek (1963)
  • Rembrandt en de regels van de kunst (1964)
  • Een hond van Pavlov (1969)
  • Verzamelde gedichten (1974)
  • Gedichten en aforismen (verzameld werk) (1980) 

Inzendingen van deze schrijver

15 resultaten.

Bezigheid

gedicht
2.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 12.403
's Nachts in doodsangst weet ik het zeker: ik loop van het kastje naar de muur. Overdag mij doelbewust bewogen van het kastje naar de muur. ---------------------- uit: Tirade nr. 200

Archaeologisch

gedicht
3.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 12.531
Binnen dit leven voortdurend bezig angstig te zoeken naar restanten van een ander leven, maar tekens van weerzin en wanhoop, een vuilnisbelt, een oude teddybeer, beheersen het landschap. Er is moed voor nodig om te beginnen, het gezicht van aarde hoopvol te vinden, de ochtend een...

Specialistisch

gedicht
2.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 12.664
Dat destijds in de oudheid niet alleen de wetenschappelijke geschriften, maar ook, ja, in de eerste plaats Homerus, Sofocles, de grote dichters geïllustreerd werden gepubliceerd, het interesseert u niet en bovendien gaat het u ook geen bliksem aan, maar dit tenminste weet ik precies.

vogel

gedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.343
De bomen kregen een betekenis die zij nog zacht gebarend wilden weren, maar 't noodlot was niet meer te keren; een vogel streek klapwiekend in de wildernis van takken neer en nu hij roerloos zit (het licht wordt zo benauwend wit), denk ik aan dood, verrotte geur van blaren, hetzelfde zijn...

AANLEIDING TER NEDERDUITSE DICHTKUNST

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.600
Ik ben een breekbaar geval. Neem nu bijvoorbeeld de slagaderkwestie: een hondsdolle hond mag ik niet met de hand, maar moet ik bepaald met een stok van mij afslaan, nogal omslachtig. Verkeer kan ik uitsluitend ontgaan op oversteekplaatsen, met armgezwaai, ’t gevaar in dit geval hangt samen...

Voor de kade

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.833
Voor de kade wisselt een wolk meeuwen als strooibiljetten op een sterke wind van aanblik als 't verloop van eeuwen. Het is windstil. De wind is een klein kind dat met geluidjes brood staat uit te strooien. Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien verschilt niet veel, 't is stenen toch...

Bedroefd

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.068
Mijn geest leeft met de handen boven water die zoeken omderwille van het licht dat aan zijn hoofd onthouden wordt. Soms duikt hij even op, kijkt naar zijn handen en glimlacht om die bezigheid; dan zuigt de klei over zijn kruintje dicht. ------------------------------------------ uit:...

Spreken over Paris

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.200
In welke woorden ik ook over Paris, de lafaard, trouweloze, grote wellusteling, in welke termen ik, eer- en gewetensvol, over die lummel spreek, geen treft de man die minnaar is van Helena ----------------------------------- uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.
Jan Emmens13 september 2013Lees meer…

De wind drijft

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.750
De wind drijft over de verlaten meren het rimpelspel van een herinnering. Oud wolkgevaarte spiegelt zich. Verloren onderstromen zoeken nu in het riet verheuld in zingen onderkomen. En sta mij bij: dit is een godsteveel. De volheid van je vrouwenhaar dat in verlangensspeling verdolend...
Jan Emmens6 september 2013Lees meer…

Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging.

gedicht
3.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 14.224
Vergleden in een hartstocht die eens ruisend ging. onder eindeloos levende spiegeling van liefdes eenzaamheid, zoek ik vergeefs haar te hervinden in wie zij nu verworden is. Peilingen, stukgestoten in oude vertedering op nu verzande diepten spannen nog een verlangen dat lang reeds...

Meesterwerk

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 27.222
Wat nu de Saul van Rembrandt betreft, mij ontbreekt het wel eens aan een tulband en iemand die harp of harpsichord voor mij speelt, aan een scepter en een bescheiden gordijn waarmee ik tranen kan drogen. ----------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', dl.I, 1980.
Jan Emmens26 oktober 2005Lees meer…

Boos

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 7.595
Het is bepaald overdreven te denken dat het gedicht een poging betekent om iets verstaanbaar te maken, laat staan een uiting van priesters die god zien. Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpen wanneer men geen woorden meer heeft in officiële gesprekken, een reling bij...
Jan Emmens1 augustus 2005Lees meer…

Futurologisch

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 16.418
Mijn vader was verhuisd, verschoven door een mij onbekende macht. Ik zocht hem jaren, lusteloos, tot ik hem aantrof op mijn knie: hij was mijn kind geworden. ----------------------------------------------------------- uit: 'Gedichten en aforismen', verzameld werk deel 1, 1980.

Hard facts

gedicht
3.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 20.344
't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen, de blaren hangen keurig aan de boom. De een heeft een huisdier wat te bevelen, iemand te strelen, iemand te slaan, de ander zichzelf om mee om te gaan. ----------------------------------------------------- Uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.
Jan Emmens3 februari 2004Lees meer…

Pavlov

gedicht
3.0 met 58 stemmen aantal keer bekeken 20.396
Bij dat van mensen vergeleken, is het denken van honden beperkt, en hun dromen daaruit slechts een verwarde keus. Overdag in de onrust valt het niet op maar in windstille nachten, als niets beweegt, beweegt in mij nog de onzekerheid, een hond die huivert in zijn...
Jan Emmens5 november 2003Lees meer…