biografie: Mathilde Engels
Ach nee
doe het maar niet.
Vertel maar niet
wat er werkelijk in je omging.
Ben maar liever
lief
en aardig
voor de anderen
de vijand.
Vertel niet dat je wakker lag
met gedachtes
dichtgeknepen
van jaloezie
die je hart
verteerde
omdat je dacht
dat je achterbleef.
Alleen en met
lege handen.
Vertel maar liever
over de vriendschap
en de liefde die je kreeg.
En hoe je weer ontdooide
toen.
Inzendingen van deze schrijver
10 resultaten.Geen titel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
11 Ach nee
doe het maar niet.
Vertel maar niet
wat er werkelijk in je omging.
Ben maar liever
lief
en aardig
voor de anderen
de vijand.
Vertel niet dat je wakker lag
met gedachtes
dichtgeknepen
van jaloezie
die je hart
verteerde
omdat je dacht
dat je achterbleef.
Alleen en met
leg...
Wat blijven mag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 122 Liever had ik dat
het heelal niet had bestaan.
Gewoon
alleen de aarde
was genoeg geweest
In die onmetelijke ruimte
ben ik verdwenen
voor ik heb bestaan.
Tijdloze huiver
zo veel
zo groot
zo onbegrijpelijk.
Geef mij de hemel
en de hel
het vagevuur
mag blijven voor de vragen.
Ze kwamen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 147 Gebroken harten
in het dorp.
Sporen van verraad
op uitgesleten
wegen.
Wegen waarlangs
ze weer vertrokken
naar daar
waar ze vandaan
gekomen waren.
Om hier
in dit slaperige huis
te houden.
Te nemen wat ze dachten
dat klaarlag.
Ze droegen vaderjassen
die ze achterlieten
voord...
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 251 Ochtend in de winter.
Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoo...
Anders
netgedicht
2.7 met 3 stemmen 282 Dat alles zo anders was
en ik zo ben geworden.
Omdat
wat was
zo anders is geworden
en ik zo bleef
zoals ik was
werd alles anders.
Ik ging niet mee.
Ik kon het niet.
Ik deed alsof.
Ik doe zoals ik deed
en dacht.
Ik loop maar wat
verdwaal
in hoe het anders werd.
De weg naar hu...
De paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen 372 Waar zijn ogen hem zien
daar zijn benen hem brengen.
Het Paard
galopperend
in de open ruimte.
Als kudde onverdeelbaar
bij elkaar.
Geheim genootschap
op de wijde velden.
Til me op en
neem me mee
over de knellende
grens van het bestaan.
De glanzende dampende
paardenlijven.
De w...
Terwijl ik aardappelen kocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 304 Wanneer de hoop zijn belofte
nagekomen was
was je niet gestorven
in de armen
van een vreemde
terwijl ik aardappelen kocht.
Dan was de telefoon
niet blijven roepen
onder in mijn rugzak.
Maar ik kende hem
die hoop
met zijn beloftes
die hij zelden nakomt.
Ik wilde je nog even
leve...
De wandelaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 331
Ze loopt.
Met haar handtas
en haar rugzak.
Meer heeft ze niet
nodig.
Ze loopt.
Door de parken van de stad
van bank naar bank
en ze kent alle bomen
en alle honden
bij naam.
Ze loopt.
Nooit ergens naar toe
altijd ergens vandaan.
Ze loopt haar leven uit.
Kinderen in Gaza
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 316 Ergens was een enorme explosie
hier bleef het stil.
Stilte die licht leek
en rustig.
Rustig deden we de dingen
die we altijd doen.
We kwamen tot elkaar
en namen afstand.
We rookten onze makrelen
en smeerden onze kelen.
We gingen vliegen naar de zon
kozen voor een veilig land.
Ergens...
Visservader
netgedicht
2.1 met 8 stemmen 311 Midden in de winter,
de koude was snijdbaar,
kwam het kind
in de nacht
op de wereld.
De ijzige wind
sloeg gaten in de sneeuw.
De moeder die in barensnood
alles vergat wat
ooit belangrijk was.
Op de Noordzee
voer de vader de haven
tegemoet.
Wetend dat zijn kind
In deze nacht geb...
