inloggen

biografie: Rutger Kopland

Rutger Kopland (pseudoniem van Rutger Hendrik van den Hoofdakker)  [Goor  1934 - ....].

Van den Hoofdakker groeide op in een calvinistisch milieu. Na zijn schooltijd ging hij in Groningen medicijnen studeren. In deze tijd schreef hij gedichten en cabaretteksten. Na zijn studietijd begon hij opnieuw poëzie te schrijven, maar nu omdat zijn leven ‘niet langer vanzelfsprekend was’.

In 1983 werd hij hoogleraar in de biologische psychiatrie aan de Universiteit van Groningen; hij verrichtte onderzoek naar de mogelijkheden van depressiebestrijding door middel van slaaponthouding.  Als psychiater kreeg hij in de jaren zeventig bekendheid door zijn essaybundel Het bolwerk van de beterweters  (1970) waarin hij de medische stand verweet de conservatieve moraal in stand te houden.

Vanaf 1964 verschenen de gedichten van Kopland in de tijdschriften Tirade en Hollands Maandblad. Zijn debuutbundel Onder het vee verscheen in 1966.

Daarna volgde Het orgeltje van yesterday  (1968) en Alles op de fiets (1969) waarvoor hij de Jan Campertprijs kreeg.

Het centrale motief in Koplands poëzie is het onveranderlijke van het menselijke doen en laten (‘alles gaat zoals het gaat onder de zon’). Kopland verzette zich tegen de dingen die voorbij gaan en zoekt een uitweg in het verleden en in de poëzie.De mens is altijd op weg naar hetzelfde en kan niet terugkeren op een vroeger spoor.

In de latere poëzie van Kopland is het accent verschoven van het voelen naar het denken. De hoop is dan gevestigd op een vorm van redelijkheid die zichzelf voortdurend relativeert. ‘Leeg’ wordt een sleutelbegrip in de latere bundels.



Tijdens de 366e Diesviering van de Universiteit Utrecht in 2002 is een eredoctoraat uitgereikt aan de dichter/neurowetenschapper Rutger Kopland; hij kreeg zijn eredoctoraat vanwege zijn dichterlijke oeuvre en voor zijn werk als psychiater en neurowetenschapper. Zijn oeuvre behoort tot de belangrijkste uit de Nederlandse poëzie. In 1988 won hij de P.C.Hooftprijs. Hiernaast heeft Prof.dr. Rudy van den Hoofdakker, nu emeritus hoogleraar Biologische Psychiatrie, veel betekend voor de psychiatrie en het hersenonderzoek in het algemeen.

Rutger Kopland (schrijverspseudoniem van Rudy van den Hoofdakker).



Rutger Kopland

Inzendingen van deze schrijver

59 resultaten.

Café Billard

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.666
Ik heb het tegen Gijs met vijftig tegen honderd afgelegd zijn oud-ivoren hoofdje, zoëven vlot geraakt uit het vertrouwde groene licht, hangt met een blij gezicht boven de bar zijn dorre handen vatten met een teer gebaar het borrelglas, hij zegt ik ben al bijna tachtig jaar u bent nog...

Onder de appelboom

gedicht
3.0 met 83 stemmen aantal keer bekeken 24.778
Ik kwam thuis, het was een uur of acht en zeldzaam zacht voor de tijd van het jaar, de tuinbank stond klaar onder de appelboom ik ging zitten en ik zat te kijken hoe de buurman in zijn tuin nog aan het spitten was, de nacht kwam uit de aarde een blauwer wordend licht hing in de...

Jonge sla

gedicht
3.0 met 160 stemmen aantal keer bekeken 68.763
Alles kan ik verdragen, het verdorren van bonen, stervende bloemen, het hoekje aardappelen, kan ik met droge ogen zien rooien, daar ben ik werkelijk hard in. Maar jonge sla in september, net geplant, slap nog, in vochtige bedjes, nee.

De rode beuk

gedicht
3.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 12.454
Hier staat de rode beuk met het eindeloos grote geduld van een boom. Hier staat de rode beuk hij ziet en hij hoort ons en is ons vergeten. Hier staat de rode beuk voor hem is het altijd altijd en hier is het nergens

want

gedicht
3.0 met 35 stemmen aantal keer bekeken 22.236
ook van wie je het niet meer ziet, het nooit meer zult weten hoe het was, uit de resten van plooien en rondingen, het skelet van polsen en enkels, dons en slijmvliezen, woorden en zwijgen, uit alles wat er over is, het gewone, blijft alleen de vreemde zekerheid van dat meisje dat er...

De stem van een cello

gedicht
3.0 met 82 stemmen aantal keer bekeken 32.921
Waaraan het geluid van een cello doet denken de cellist Widlund vertelde me dat er in dit instrument iets huist - een stem een al heel oude stem waarnaar je zoekt als je speelt en die je herkent als je haar vindt misschien is het dat waarom ik moet denken aan de oudste geluiden die ik...

Wandeling

gedicht
3.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 22.763
Onze gesprekken werden langzaam onze vragen beantwoordden we met kijken naar de langzame wereld om ons heen de dorpen en landerijen in de diepte de vogels bijna verdwijnend in de hemel we gingen zitten kijken naar deze prachtige onverschilligheid van de wereld naar de overbodigheid van...

Vertrek van dochters

gedicht
3.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 23.738
Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien aan hun gezichten die langzaam veranderden van die van kinderen in die van vrienden, van die van vroeger in die van nu. En gevoeld en geroken als ze me kusten, een huid en een haar die niet meer voor mij waren bedoeld, niet zoals vroeger, toen...

Lijsterbessen

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.069
De dichtkunst beoefenen is met de grootst mogelijke zorgvuldigheid constateren dat bijvoorbeeld in de vroege morgen de lijsterbessen duizenden tranen dragen als een tekening uit de kindertijd zo rood en zo veel. Uit: Geluk is gevaarlijk. Een keuze uit de gedichten 1999-2005 Rainbow...

De vraag wie ze is

gedicht
3.0 met 44 stemmen aantal keer bekeken 19.066
Intussen huist ze al zo lang in mijn hoofd en al zo bijna overal - maar wie ze is een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar ook zinloze vragen vragen een antwoord eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw die ik ooit toevallig ergens...

Maaltijd

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 18.389
Het was Kerstmis, we zaten aan tafel en we wilden een aangename, liefst literaire conversatie daarom zei ik: vrienden, we weten dat de materie op ons bord en in ons glas kan vervluchtigen in ons lichaam tot pure poëzie maar wisten jullie dat onlangs ook is gebleken dat op poëtische...

Enkele andere overwegingen

gedicht
3.0 met 62 stemmen aantal keer bekeken 21.890
Hoe zal ik dit uitleggen, dit waarom wat wij vinden niet is wat wij zoeken? Laten wij de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels, uitzichten onze ogen en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt. Zo andersom is alles,...

De god in mijn hersenen

gedicht
3.0 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.631
Toen ik al bijna ontwaakt was herinnerde ik mij dat ik die nacht in het verleden had geleefd en zonder de geringste verbazing weer geloofd had dat God bestond ik wilde hem eindelijk wel eens spreken het is een bijzonder aardige man zei iemand je kunt hem gerust eens bellen ik belde en er...

Tuin

gedicht
2.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 7.473
Ik zit voor het raam en zie hoe de tuin niet is veranderd voor haar ben ik niet weggeweest de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht het is vreemd te bedenken dat zij mij niet kent, zich mij niet herinnert na al die tijd dat ik hier niet was ik de tuin was vergeten, zij voor mij niet...

DODE HOND

gedicht
3.0 met 52 stemmen aantal keer bekeken 11.450
Ik heb de hond laten sterven – daar lag ze en ik dacht: waar gaat ze nu heen waar zal ze blijven. Om de dood te begrijpen. Het lichaam wordt wel gezien als een nest het tijdelijk verblijf van een onzichtbare vogel – een afgezant van de eeuwigheid. Zo zie ik het niet. En toch toen de...

Paarden ver weg

gedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.163
Paarden ver weg, met dit vergezicht heb ik et moeten doen. Ik heb niet geweten dat ik onder hen graasde en was. Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu, is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent, een paard ver weg in de wei. Zij heeft...

Afscheid van een land

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.997
Nooit zag ik de bergen zo vastbesloten tegen de hemel of nooit, nooit, dat denk je dan als iets heel hevig en onherhaalbaar voorbij is, nooit kortom hing de hemel zo duidelijk zo stralend zo treurig gerafeld tussen de bergen en hier beneden gebeuren ogenschijnlijk geringe dingen, de...

Er moeten toch mensen wonen

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.848
Er moeten toch mensen wonen, ik luister, en herinner mij dit huis, de lege eierschalen, de koude resten thee, de waaiende gordijnen, op het tafellaken grijze stront van vogeltjes, Oh, goede morgen, als kabouters in zachte pyjama's gaan de geluiden door het huis, de eerste Clementi, de...

Water

gedicht
2.0 met 43 stemmen aantal keer bekeken 11.625
Als met water zelf, met de gedachte spelen dat je ooit en eindelijk zult weten wat het is. Het is regen geweest, een rivier, een zee, hier was het, hier heb ik het gezien en zie ik water en weet niet wat het is. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.

Beukenlaan

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 8.251
De gedachte dat deze bomen weten wie ik ben, uit al die mensen deze toevallige man, vrouw, deze ene ze komen zo langzaam uit het gazon gaan zo langzaam langs het pad verdwijnen zo langzaam de gedachte dat deze bomen om mij geven, dat ze op mij wachten, dat ze weten dat ik...

Brief

gedicht
2.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.335
Vandaag zou ik je een brief schrijven een brief waarin ik iets wilde begrijpen maar ik deed dat niet, het ging te langzaam ik schreef en keek naar mijn hand hoe die langzaam woorden tekende er ontstond in dat handschrift iets als een huis - ik wilde weten waarin we woonden om dat te...

Wat is geluk

gedicht
3.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 24.032
Omdat het geluk een herinnering is bestaat het geluk omdat tevens het omgekeerde het geval is, ik bedoel dit: omdat het geluk ons herinnert aan het geluk achtervolgt het ons en daarom ontvluchten wij het en omgekeerd, ik bedoel dit: dat wij het geluk zoeken omdat het zich verbergt in...

Wandeling

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 14.489
Onze gesprekken werden langzaam onze vragen beantwoordden we met kijken naar de langzame wereld om ons heen de dorpen en landerijen in de diepte de vogels bijna verdwijnend in de hemel we gingen zitten kijken naar deze prachtige onverschilligheid van de wereld naar de overbodigheid van...

Oorlog

gedicht
2.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 20.936
Terwijl het verhaal wil dat het verteld en voorbij is - maar het breekt af zeker, het is mij verteld en verteld maar nog ik zie die grijze beduimelde foto maar nog is het gras weer groener dan gras en de bloesems weer witter dan bloesem in die grijze tuin moet het oorlog zijn...

Wie

gedicht
2.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.963
Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin, de baas voor mijn hond, het kind in mijn jeugd, de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als ik het niet ben? Jij? Ach kom, jij bent niets dan twee ogen, die zien wat ze zien, jij bent niets dan het uitzicht: een zon schijnt, een appelboom...

Gedicht over een landschap

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 12.550
Het mag hier niet worden geschreven met een woord als wereld, het is te wijd te leeg te wit voor de bladzij en ook een woord als tijd is voorbij wat mag, ook dit is te eindig en te oneindig te wit voor papier we mogen ze denken, welja, maar alleen om te denken, aan wat hier wil...

Ganzen

gedicht
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.167
Wat bedoelde je toen je zei: diepte dat is een woord voor wat ik nu voel - diepte. Er vloog een kleine groep ganzen over, een ijskoude glasheldere hemel in december. Dat is wat ik bedoel zei je: ganzen godvergeten hoog hun dunne geschreeuw wat is het dat alleen zijn samen dat blinde...

de landmeter

gedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.276
Het is niet alleen onverschilligheid, in zekere zin is het misschien zelfs wel liefde die hem dwingt, er is geen paradijs zonder rentmeester. Hij is gelukkig met het landschap, maar gelukkig met het zoeken, coördinaten wijzen hem zijn onzichtbare plek, zijn utopie is de kaart, niet de...

Een lege plek om te blijven

gedicht
3.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 24.831
Geef mij maar de brede, trage rivieren, de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt, de drinkende wilgen, de zinloze dijken, een doodstille stad aan de oever. Geef mij maar de winter, het armoedige landschap, de akker zonder het teken van leven, de kracht van de krakende heide. Geef mij...

Zijn jas

gedicht
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 11.239
Mijn vader J was nog maar net gestorven toen mijn moeder A zijn nieuwe regenjas voorzichtig van de kapstok nam. Pas eens, zei ze, hij was er zo trots op. Daar stond ik dan en voelde aan de mouwen en bij het sluiten van de knopen hoe dood hij was en hoe ver weg mijn jeugd. Oud en zwak...
Meer van deze schrijver...