inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 4.016):

Onder de appelboom

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom

ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en ver weg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

---------------------------
uit: 'Onder het vee' (1966)

Schrijver: Rutger Kopland
Inzender: G.D., 24 apr. 2016


Geplaatst in de categorie: vriendschap

3,6 met 58 stemmen aantal keer bekeken 17.539

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Alex
Datum:
29 jul. 2021
Prachtig gedicht! Heeft iemand het gedicht analyseerd?
Naam:
Henk-Jan Stolk
Datum:
5 jan. 2021
Prachtig gedicht, het raakt me hoe hun liefde na al die jaren, waar je zou denken dat het echte verliefd zijn overgaat, nog steeds zo sterk zijn. Ik leef inmiddels 4 jaar zonder vrouw en ik herken dit uit duizenden. Ik kan mezelf er goed in vinden hoe de man in het gedicht zweverig om zich heen aan het kijken is en plots in een herinnering springt. Er zijn weinig dingen fijner dan dit. Kortom, een perfect werk van Rutger Kopland.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)