inloggen

biografie: Sybren Polet

Polet, Sybren, pseudoniem van Sybe Minnema [Kampen 1924 -....]

dichter en prozaïst

Polets poëziedebuut verscheen in Podium, waaraan hij van 1952 tot 1965 als redacteur verbonden was.

Polet wordt gerekend tot de Vijftigers, maar ging rationeler te werk. Zijn eerste dichtbundel 'Demiurgasmen' verscheen in 1953. Van zijn poëzie wordt gezegd dat zij zich heeft ontwikkeld van persoonlijk (ik) naar onpersoonlijk (mr. X), maar vanaf het begin is er bij Polet een behoefte aan anonimiteit en persoonsverwisseling te bespeuren geweest. Ook in zijn symbolische proza, ook wel ‘ander proza’ genoemd, klinkt steeds het verlangen door iemand anders te zijn, vooral in de zesdelige Lokien-reeks (van Breekwater in 1961 tot Xpertise of De experts van het rode lampje in 1978). Polet gebruikt de literatuur om mogelijkheden open te houden. Dit hangt samen met zijn anarchistisch getinte opvatting van de werkelijkheid. In zijn romans ligt bijna niets vast.

Voor zijn dichtbundel Geboorte-stad (1959) ontving hij de Jan Campertprijs, voor de verzamelbundel Persoon/Onpersoon (1971) de Herman Gorterprijs. De Busken Huetprijs werd hem toegekend voor zijn literair-theoretische geschrift Literatuur als werkelijkheid. Maar welke? (1972).

Naast poëzie, proza en essays schreef hij sprookjes en experimenteel toneelwerk (Adam en andere spelen, 1975) en stelde hij bloemlezingen samen uit sciencefiction-literatuur en buitenlandse poëzie.

Gedichtenbundels:

Organon (1958)

Lady Godiva op scooter (1960)

Konkrete poëzie (1962)

Illusie & Illuminatie (1975)

Gedichten I (1977)

Taalfiguren 1 en 2 (1984)


Inzendingen van deze schrijver

14 resultaten.

Wij-materie

gedicht
Ik zeg. Zeg niets. Niets zeg ik dan: Wij. Het splijt
dikwijls maar is, immers heeft een soort. gewicht
van 34.3, atoomnummer 2 : 2 protenen (jij
en ik), 2 neutronen (?) en een heel kleine neutrino....

Teoreties

gedicht
3,3 met 3 stemmen 1.364
Mijn poëzie is beïnvloed door het marktwezen, door de krant
:papieren vrede, oorlogen van telex en annex—
uw taal is mijn konkrete muziek is mijn spraak.
Geen openbaringen bezit ik...

DE MAN VAN 40+

gedicht
Op zijn hoofd heeft hij ongeveer
100.000 haren. Zijn bloedvaten zijn 20.000
meter lang en er stroomt
6 liter bloed door....

Overleven

gedicht
4,0 met 2 stemmen 2.917
Elke dag minstens één koude-oorlog.
De hele aardbevolking
even bevroren. IJspoppen met rode ogen.
Ontdooid. En daar lopen wij weer,...

Trampolinepoëzie

gedicht
Mensbeeld als wensbeeld van generatieve foetussen.
Beweeglijke gevoelshorizonten en hun zelfadaptaties.
In ons lichaam om de 120 dagen geheel nieuw bloed
waarin nog visvormen zwemmen....

Bloeitijd

gedicht
1,2 met 29 stemmen 8.038
Nu is de lucht met blauwe denkbeelden overtrokken,
de avond koel als een avond werkelijk is:
licht, koel, hulpvaardig.
Ik strijk je over je haar....

Vrije lucht, diepe orde

gedicht
2,4 met 27 stemmen 10.795
Je ademt de laatste vrije lucht in,
bijna longduizelig,
vrolijke standbeelddanser
die je minutenlang bent....

Eén minuut stilte 1

gedicht
3,3 met 15 stemmen 6.502
De stad
rilt
onder zijn asfalt.
Ik steek al je lampen aan bij daglicht...

Verdedigingsgrijs

gedicht
1,3 met 26 stemmen 6.093
Als opmaat naar de Gedichtendag van 29 januari a.s.
publiceert de redactie drie zondagen de gedichten
die de gedichtendagprijs hebben gewonnen
en als beste gedichten van 2008 zijn gekozen....

Zonsverduistering

gedicht
1,7 met 38 stemmen 7.594
Vanmorgen om 10 u 10
ontmoette ik de man
die de zon heeft verduisterd,
drie minuten lang....

Stopwoord

gedicht
1,6 met 41 stemmen 10.047
Ik vond een oorschelp in de grond
om aan te luisteren.
ik luisterde en vond
drie takken taal...

Diapsalmata*

gedicht
2,4 met 14 stemmen 5.916
Je loopt met de dood als een hond achter je aan.
De hond draagt een bril met drie glazen.
Je kijkt strak voor je uit. Draait je om en blikt
in het derde oog als in een duistere rede....

Strandschap

gedicht
1,5 met 25 stemmen 8.985
Achter de duinen het overbodige landschap.
Geronselde wolkenhorden. Strand dat
langzaam zichzelf schept.
In ouderwetse rieten strandstoelen...

Boomgedicht

gedicht
2,5 met 54 stemmen 11.569
Zoveel als deze boom heb ik nooit beloofd:
mijn schaduw is minder, mijn nutteloze insekten tieren
weliger,
geen konijnen nestelen aan mijn voet....